Με βλαστοκύτταρα θεραπεύουν τις ραγισμένες καρδιές

Ένα μεγάλο βήμα στην «επισκευή» της ραγισμένης καρδιάς έκαναν Αμερικανοί επιστήμονες, οι οποίοι με τη χρήση βλαστοκυττάρων πέτυχαν να δημιουργήσουν στο εργαστήριο ένα τμήμα παλλόμενου καρδιακού μυ.

Το νέο εύρημα αναμένεται να βοηθήσει στην αποκατάσταση βλαβών της καρδιάς μετά από καρδιακό επεισόδιο.

Όπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης δρ Κένεθ Τσίεν «δημιουργούμε ένα τμήμα της καρδιάς και τελικώς ελπίζουμε ότι θα επιτύχουμε να βάλουμε αυτό το τμήμα στην περιοχή που έχει υποστεί βλάβη».

Σήμερα υπάρχουν διαφορετικές φαρμακευτικές θεραπείες για την πρόληψη ενός καρδιακού επεισοδίου. Εάν όμως ένα τέτοιο επεισόδιο «χτυπήσει» την καρδιά, δε γίνεται να αποκατασταθεί το τμήμα του καρδιακού μυ που έχει νεκρωθεί.

Έτσι, η καρδιά γίνεται σταδιακά πιο αδύναμη και ο ασθενής εμφανίζει καρδιακή ανεπάρκεια.

Τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί έχουν στραφεί στα βλαστικά κύτταρα, κυρίως του μυελού των οστών, τα οποία και εγχέουν στην πληγείσα περιοχή με στόχο όσα εξ αυτών έχουν την ικανότητα να αναγεννήσουν τον καρδιακό μυ να λάβουν το κατάλληλο σήμα ώστε να πιάσουν δουλειά.

Η νέα μελέτη προσφέρει μια πιο εξειδικευμένη προσέγγιση, από την άποψη του ότι γίνεται χρήση συγκεκριμένων κυττάρων, αυτών που έχουν ως καθήκον την αναγέννηση του μυός. Τα εμβρυικά βλαστικά κύτταρα είναι πιο πολυδύναμα από τα ενήλικα βλαστικά καθώς είναι ικανά να διαφοροποιηθούν σε εξειδικευμένα κύτταρα για την αναγέννηση οργάνων.

Ο δρ Τσίεν και οι συνεργάτες του τροποποίησαν γενετικώς ποντίκια ώστε ορισμένα κύτταρα στην αναπτυσσόμενη καρδιά των εμβρύων να έχουν είτε πράσινο είτε κόκκινο φωσφορίζον χρώμα. Καθώς οι ερευνητές παρακολουθούσαν τα έμβρυα να αναπτύσσονται, τα σημεία όπου το ένα χρώμα επικάλυπτε το άλλο μαρτυρούσαν αναπτυσσόμενο καρδιακό μυ.

Όταν η ομάδα εξήγαγε αυτά τα κύτταρα αποδείχθηκε ότι αποτελούσαν αποκλειστικώς κύτταρα παραγωγής των μυικών ινών της κοιλίας της καρδιάς.
Στη συνέχεια τα κύτταρα τοποθετήθηκαν σε ένα ειδικό εκμαγείο και όταν πολλαπλασιάστηκαν προέκυψε μια λεπτή λωρίδα καρδιακού μυός εργαστηρίου η οποία μάλιστα παλλόταν κανονικά. «Καταφέραμε να περάσουμε από τα εμβρυικά βλαστικά κύτταρα σε ένα όργανο» ανέφερε ο Τσίεν.

Βέβαια ο δρόμος είναι ακόμη μακρός καθώς υπάρχει απόσταση μεταξύ ενός τμήματος του καρδιακού μυός και της δημιουργίας ολόκληρου του οργάνου. Οι ερευνητές αναζητούν τώρα τα κύτταρα εκείνα που θα οδηγήσουν αποκλειστικώς στη δημιουργία αιμοφόρων αγγείων για την αιμάτωση της καρδιάς.

Πάντως η συγκεκριμένη έρευνα προσφέρει πιθανότατα και μια πιο εξελιγμένη μέθοδο κυτταρικής θεραπείας – ίσως η έγχυση πιο εξειδικευμένων κυττάρων στις πληγείσες μετά από επεισόδιο περιοχές της καρδιάς οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα.

Η ομάδα αναμένεται τώρα να πειραματιστεί και με ανθρώπινα κύτταρα και ελπίζει ότι μέσα σε πέντε χρόνια η μέθοδος θα είναι έτοιμη για χρήση στον άνθρωπο.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Science».