Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Άρχισαν τα δύσκολα
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ μέρες ήταν αρκετές για να προσγειώσουν την κυβέρνηση στην ωμή πραγματικότητα. Και αυτή, ακόμη και αν δεν είναι χειρότερη από ό,τι είχε φανταστεί ως αντιπολίτευση, σίγουρα είναι η δυσκολότερη των τελευταίων δεκαετιών που καλείται να αντιμετωπίσει μία νέα κυβέρνηση. Η απεργία στο Λιμάνι, η αποχώρηση των Γερμανών από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και η διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες για το εκρηκτικό μέγεθος του δημοσιονομικού ελλείμματος που προσεγγίζει – και ίσως ξεπερνά- το 12% του ΑΕΠ συνθέτουν ένα εκρηκτικό μετεκλογικό τοπίο.
Είναι αλήθεια ότι από τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί η κυβέρνηση τα αγκάθια αυτά θα δοθεί μια πρώτη αλλά καθοριστική εικόνα για την ικανότητά της στον χειρισμό κρίσιμων προβλημάτων στο μέλλον.
Βεβαίως πρόκειται για τα πρώτα τεστ, αφού οι πραγματικές και ακόμη πιο δύσκολες εξετάσεις για την κυβέρνηση θα έλθουν μετά. Το πώς, δηλαδή, θα καταφέρει να μειώσει το εκρηκτικό δημοσιονομικό έλλειμμα και να αποφύγει την «τιμωρία» των διεθνών αγορών. Ακόμη και αν ο νέος υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου εξασφαλίσει για την Ελλάδα τριετή παράταση στη μείωση του ελλείμματος κατά τις διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ο πραγματικός Γολγοθάς θα αρχίσει μετά για την κυβέρνηση. Όταν θα έλθει η ώρα του… ταμείου. Δηλαδή, με την κατάθεση του προϋπολογισμού του 2010, στον οποίο αναγκαστικά θα περιλαμβάνονται μέτρα δυσάρεστα και μόνιμης απόδοσης.
Το στοίχημα αυτό είναι τόσο μεγάλο, που μεταφορικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι η κυβέρνηση καλείται να… ξαναβάλει τη χώρα στην ΟΝΕ!














