Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Του Μαυρογυαλούρου ανήμερα

Είναι κι αυτό ζήτημα εκ-Πολιτισμού.

Αυτό το «μαυρίστε μας» του γραμματέα της Νουδούλας- με αλαζονεία περισσή.

Εξ ου και κυκλοφόρησε άμεσα το ανέκδοτο: Τι κοινό έχουν οι ευρωεκλογές με τις νυν εθνικές εκλογές; Το μαύρισμα. (Από τη μια το καλοκαιρινό μαύρισμα πριν από την ευρωκάλπη, από την άλλη η κατά Ζαγορίτη πρό σκληση για «μαύρισμα»). Πάλι καλά που δεν ήρθε και ο καβαλιέρε Μπερλουσκόνι- του ανάλογου λάιφ στάιλ φιλελευθερισμού (λέμε τώρα…)- για να τους πει κι εκείνους «μαυρισμένους», όπως είχε πει τον Ομπάμα και τη Μισέλ του.

Ε ρε Κωνσταντάρα Μαυρογυαλούρο! Ίνδαλμα έχεις γίνεις στην Ελλάδα του 2009!

Φοίβη
Που λένε οι γραφές

Αγαπητή Φοίβη, Στο φύλλο της 30/9 στο σημείωμα για τα «καραμανλίδικα» ο αναγνώστης σας διαπράττει ένα πραγματικό ιστορικό λάθος, θεωρώντας ότι οι Μικρασιάτες της Ανατολίας, όντες σε μεγάλο βαθμό τουρκόφωνοι, ομιλούσαν όταν ήλθαν στην Ελλάδα τα καραμανλίδικα, μάλιστα με βαριά προφορά κ.λπ.

Αλλά τα καραμανλίδικα δεν ήταν ομιλουμένη γλώσσα. Ήταν μόνο γραπτή.

Ψηφία ελληνικά, αλλά περιεχόμενο τουρκικό (π.χ. εκμέκ=ψωμί). Εφεύρημα του Πατριαρχείου για να κρατηθεί η επαφή με την ελληνική γλώσσα.

Και βέβαια να ειπωθεί ότι όλοι αυτοί οι πληθυσμοί δεν ήταν λιγότερο ελληνικοί επειδή τουρκοφώνιζαν.

Επόμενο ήταν στα πρώτα χρόνια του ξεριζωμού να μιλούν τουρκικά ή ελληνικά με κάποια δυσκολία στην προφορά, αλλά φυσικά αυτό είναι κάτι διαφορετικό.

Με εκτίμηση, Χάρης Σαπουντζάκης, Νέα Ιωνία Σε κάθε περίπτωση, αγαπητέ, τα «καραμανλί-δικα» είχαν γίνει καθομιλουμένη γλώσσα μας εσχάτως (κάτι με τους νταβατζήδες, κάτι με την πρωθυπουργική «κούραση», κάτι με τις σκανδαλούρες, τους κουμπάρους, τους βατοπεδινούς, τα ζαχοπουλικά) λόγω της σεμνής και ταπεινής και με μηδενική ανοχή στη διαφθορά πρωθυπουργάρας μας. Αν γράφονται κιόλας αυτά τα «καραμανλί-δικα»; Βεβαίως. Στην ιστορία.

Μάλλον με μελανά γράμματα…


Τι ξέρουν τ΄ ατιμούτσικα

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Με αφορμή δημοσίευμα είμαστε υποχρεωμένοι για λόγους καθαρά ιστορικούς να σας γνωρίσουμε τα εξής: Ο Σύλλογός μας των απανταχού Σκληραίων με την επωνυμία «Ο Επικούριος Απόλλων» ιδρύθηκε το έτος 1953 και ονομάστηκε έτσι επειδή ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα ανήκε γεωγραφικά αποκλειστικά στο Δημοτικό Διαμέρισμα του χωριού Σκληρού, σήμερα του Δήμου Είρας Ν. Μεσσηνίας.

Τονίζουμε ότι ο ανωτέρω προσδιορισμός του ναού αφορά αποκλειστικά τον τοπικό προσδιορισμό, γιατί ως πολιτιστικό μνημείο ανήκει σε όλους τους πολίτες του κόσμου και δεν ανήκει ούτε σε δήμο, ούτε σε νομό, ακόμα ούτε σε κράτος, γιατί αυτά τα μνημεία είναι παγκόσμια κληρονομιά.

Προς εδραίωση των ανωτέρω ισχυρισμών μας σας προσκομίζουμε και το 3μηνιαίο περιοδικό μας, το οποίο εκδίδει ο σύλλογός μας από το 1986 μέχρι σήμερα με τον τίτλο «ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ», με τη φωτογραφία του ναού και στο οπισθόφυλλο του περιοδικού από της κυκλοφορίας του μέχρι σήμερα, εις ανύποπτο χρόνο, ήτοι προ 23 ολόκληρων ετών την οροθέτηση του ναού σε σχέση με τους όμορους Δήμους Ν. Ηλείας, Ν. Αρκαδίας και Ν. Μεσσηνίας, εκ της οποίας χωρίς καμία αμφιβολία προκύπτει ότι ο ναός υπό τη στενή έννοια ανήκει εις την περιοχή του χωριού Σκληρού και κατ΄ επέκταση εις τον Δήμο Είρας του Ν. Μεσσηνίας.

Τέλος, ως εκ περισσού δεν παραλείπουμε να τονίσουμε εις την έγκριτο εφημερίδα σας ότι το περιοδικό μας κυκλοφορεί εις περισσότερα από 5.000 αντίτυπα εις ολόκληρον την ανθρωπότητα και ουδέποτε μέχρι σήμερα δεν εξεφράσθη παράπονο ή αντίρρηση από οποιονδήποτε Έλληνα ή ξένο ειδικό.

Κατόπιν των ανωτέρω, όλως επικουρικά και προς άρση πάσης αμφισβήτησης, σας αναφέρουμε ότι με επίσημη διοικητική πράξη του 1961 έχουν καθοριστεί τα διοικητικά όρια των Ν. Μεσσηνίας και Ηλείας.

Από πότε άραγε η ονομασία ενός εντύπου, αγαπητοί, καθορίζει τα γεωγραφικά όρια μιας περιοχής ή ενός αρχαίου μνημείου, το οποίο, όπως έχω ξανά αναφέρει, ο Παυσανίας όριζε στην αρχαιότητα ως το μεγαλύτερο των αρκαδικών. Επίσης, σύμφωνα με αρχαίες πηγές στη Φιγαλία, που ήταν η ιδρύτρια πόλη του ναού, δεν υπήρχαν Μεσσήνιοι παρά μόνον φυγάδες μετά τους πολέμους με τους Σπαρτιάτες. Δεν πιστεύετε ότι πάει πολύ αυτή η συνεχής ανταλλαγή και εισροή επιστολών από συλλόγους είτε του Νομού Μεσσηνίας είτε του Νομού Ηλείας (που εδώ και χρόνια «ερίζουν» για την… εντοπιότητα του αρχαίου ναού του Απόλλωνα), δίχως ουσία ή πραγματικά ιστορικά στοιχεία, παρά μόνον για να δικαιολογήσουν ή για να ψέξουν ένα προεκλογικό πυροτέχνημα- εις άγραν εντοπίων ψήφων – εκ του εκ-Πολιτισμού μας; Η ουσία είναι μία και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ιθύνοντες της «μετακόμισης» του ναού (άλλωστε έπραξαν και τα δέοντα ώστε να φιμωθούν οι διαφωνούντες αρχαιολόγοι): ο ναός είχε εξασφαλίσει, ως «Ηλείος», χρήματα από τα προγράμματα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος για τη χρονίζουσα αναστήλωσή του και τώρα που τον έκαναν με το στανιό «Μεσσήνιο» τα χάνει. Και για να συνεχιστούν τα έργα- τα οποία οι σεμνοί και ταπεινοί ούτως ή άλλως έχουν οδηγήσει σε… αγκύλωσηπρέπει να ενταχθεί σε πρόγραμμα της Περιφέρειας Πελοποννήσου (ζήσε Μάη μου). Οι ευνοούμενοι από τη «μετακόμιση» αρχαιολόγοι (στενά… δεμένοι με τους ιθύνοντες) το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό.