«Είναι τρομακτική η γυναικεία σεξουαλικότητα»

«Oι φόβοι μου, οι ανωμαλίες μου, που αντανακλώνται στον “Αντίχριστο”, δεν είναι καινούργιες. Μόνο ο τρόπος που τις παρουσιάζω είναι διαφορετικός. Η ταινία είναι ένα είδος παιδικής σεξουαλικής αναζήτησης», λέει ο Δανός σκηνοθέτης Λαρς φον Τρίερ.

Αυτή η σεξουαλικότητα, όπως τη βίωσε ο Λαρς φον Τρίερ και τη μετέφερε στη μεγάλη οθόνη με τον «Αντίχριστο», ξεσήκωσε κοινό και κριτικούς στο Φεστιβάλ Καννών. Οι αντιδράσεις για τις σκηνές βίας, τους αυτοακρωτηριασμούς και τις ερωτικές σκηνές στα όρια του πορνό δεν άγγιξαν τον δημιουργό: «Δεν έχω στο μυαλό μου το κοινό όταν φτιάχνω τα έργα μου αλλά ικανοποιώ τον εαυτό μου με τις εικόνες που φτιάχνω».

Άραγε δεν περίμενε να προκληθεί σάλος; «Φυσικά.

Μπορώ να πω ότι όλα τα έκανα επίτηδες. Προσπάθησα να κάνω ένα έργο στο οποίο η λογική δεν θα είχε ακριβώς θέση. Δεν φοβάμαι να φτιάχνω ταινίες, δεν φοβάμαι να πω κάτι κι ύστερα να κριθώ γι΄ αυτό» απαντά στο περιοδικό «Film #66».

Πόνταρε, όμως, στην υποστήριξη από το κοινό. «Θέλω να πιστεύω ότι ακόμα υπάρχει κοινό που εκτιμάει τα πράγματα να παρουσιάζονται όπως πραγματικά είναι. Το κοινό των Καννών ήταν πάντα ανοιχτόμυαλο. Αναρωτιέμαι τι συνέβη. Δεν έχουν ξαναδεί ερωτικές σκηνές;», λέει ο 54χρονος σκηνοθέτης.

Στην ταινία «Αντίχριστος» ένα ανδρόγυνο (Γουίλεμ Νταφόε, Σαρλότ Γκενσμπούρ) χάνει το αγοράκι του σε ατύχημα. Εκείνη αδυνατεί να συμφιλιωθεί με την απώλεια παρά τη στήριξη του ψυχιάτρου συζύγου. Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν το πένθος αποφασίζουν να αποσυρθούν στο απομονωμένο εξοχικό τους στο δάσος.

Φαίνεται πως για τον Λαρς φον Τρίερ οι ταινίες τρόμου είναι συνυφασμένες με την πορνογραφία. «Η αλήθεια είναι ότι φλερτάρω και με τα δύο κινηματογραφικά είδη, ειδικά στους “Ηλίθιους”. Κατά κάποιον τρόπο η σεξουαλικότητα και οι ταινίες τρόμου συγγενεύουν. Άλλωστε δεν νομίζω ότι θα μπορέσω ποτέ να ακουμπήσω απόλυτα σε κάποιο συγκεκριμένο είδος», απαντά ο σκηνοθέτης των ταινιών «Δαμάζοντας τα κύματα», «Το μεγάλο αφεντικό».

Η Νικόλ Κίντμαν, πρωταγωνίστρια στην ταινία του «Dogville» το 2003, τον είχε ρωτήσει κάποια στιγμή: «Γιατί είσαι τόσο κακός με τις γυναίκες;». «Με έχετε παρεξηγήσει», απαντά. «Δεν πιστεύω ότι οι γυναίκες ή η σεξουαλικότητά τους είναι σατανική, είναι όμως τρομακτική. Είμαι, όμως, αρκετά ανοιχτός ως προς την ισότητα των φύλων». Και ρίχνει το βάρος των ευθυνών και ό,τι συμβαίνει στις ταινίες του στους άντρες. «Οι άντρες πρωταγωνιστές μου είναι κατά βάση ηλίθιοι, που δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται. Και στον “Αντίχριστο” το ίδιο».