«Κι όμως, ο καρκίνος δεν είναι ανίκητος»

«Είμαστε οι γυναίκες που δεν θέλουν να λένε τον καρκίνο επάρατη νόσο. Είμαστε αυτές που θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον καρκίνο του μαστού. Κάποια στιγμή θέλουμε να θεραπευτεί. Κι αυτό είναι στο χέρι μας»:
Αυτό ήταν το σύνθημα για την εκκίνηση του αγώνα δρόμου που πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί στο Ζάππειο.
Περίπου 6.000 άτομα κάθε ηλικίας, γυναίκες που νίκησαν τον καρκίνο, φίλοι και συγγενείς έλαβαν μέρος στην πρωτοβουλία του συλλόγου γυναικών με καρκίνο του μαστού «Άλμα Ζωής» να φέρουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το «Susan G. Κomen Race for the Cure Series». Πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου που διοργανώθηκε για πρώτη φορά πριν από 26 χρόνια στο Ντάλας του Τέξας των ΗΠΑ και αποτελεί τη μεγαλύτερη διοργάνωση διεθνώς με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τον καρκίνο του μαστού. Πρωτεργάτης είναι η οργάνωση Susan G. Κomen for the Cure, την οποία ίδρυσε η Νancy Βrinker στη μνήμη της αδερφής της, η οποία πέθανε από καρκίνο του μαστού. Οι συμμετέχοντες έλαβαν μέρος σε έναν αγώνα 4 χλμ. και σε περίπατο 2 χλμ.

Στόχος τους ήταν να καταστήσουν σαφές πως καρκίνος δεν σημαίνει θάνατος και να διαδώσουν το μήνυμα «πρόληψη και ενημέρωση». Το «παρών» έδωσαν και εκπρόσωποι της πολιτικής ζωής όπως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης και η επίτιμη πρόεδρος της διοργάνωσης στην Ελλάδα κ. Φώφη Γεννηματά, η οποία βγήκε νικήτρια από τη μάχη με τον καρκίνο.

«Όπλο η άσκηση»
Η τακτική σωματική άσκηση παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού, όπως έχει αποδειχτεί απο μελέτες. Γι΄ αυτό και οι ειδικοί συστήνουν στις γυναίκες να γυμνάζονται πέντε φορές την εβδομάδα, όχι μόνον για να διατηρήσουν τη γραμμή τους αλλά και για διασφαλίσουν την υγεία τους.

«Η παχυσαρκία έχει αποδειχτεί πως είναι επιβαρυντικός παράγοντας σε ό,τι αφορά την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του μαστού», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο ογκολόγος, καθηγητής και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» κ. Μελέτιος- Αθανάσιος Δημόπουλος.

Συνεπώς, όπως ο ίδιος επισημαίνει, μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για την υγεία. «Η υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής σε συνδυασμό με την απώλεια βάρους μέσω της σωματικής άσκησης, ελαττώνει τον κίνδυνο να αναπτύξει μία γυναίκα καρκίνο του μαστού». Ο ειδικός ωστόσο, διευκρινίζει πως όλες οι γυναίκες μπορούν να εντάξουν τη γυμναστική στο καθημερινό τους πρόγραμμα, αφού αρκούν 30 λεπτά γρήγορου περπατήματος, πέντε φορές την εβδομάδα.

Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

και η σωστή διατροφή είναι το Α και το Ω της πρόληψης, επισημαίνουν οι ειδικοί

«Κέρδισα άνιση μάχη»

ΠΡΙΝ ΑΠΟ επτά χρόνια, οι ιατρικές εξετάσεις της κ. Αμαλίας Μπέκα έδειξαν ότι πάσχει από καρκίνο του μαστού. «Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Θεωρούσα ότι ήταν μια άνιση μάχη για μένα. Ήμουν απαισιόδοξη για το μέλλον. Άλλωστε ήμουν 36 ετών, με δύο παιδιά σε τρυφερή ηλικία, 9 και 12 χρόνων», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Μπέκα. «Τώρα βλέπω τη ζωή αισιόδοξα. Τα δύσκολα πέρασαν και είμαι εδώ για να φωνάξω ότι καρκίνος δεν σημαίνει θάνατος. Η ασθένεια κατάφερε να με κάνει να επαναπροσδιορίσω τα δεδομένα».
«Φοβόμουν, αλλά το πάλεψα»

«ΚΑΡΚΙΝΟΣ δεν σημαίνει θάνατος». Αυτή τη φράση επαναλάμβανε χθες η κ. Δήμητρα Καλαμαρά που συμμετείχε στον Αγώνα Greece Race for the Cure. Άλλωστε η ίδια το απέδειξε. Πριν από 6 χρόνια έδωσε την προσωπική της μάχη με τον καρκίνο και την κέρδισε.

Η συμβουλή που δίνει σε όσες γυναίκες- νέες ή και μεγαλύτερες- περνούν την ίδια δοκιμασία που πέρασε και αυτή πριν από 6 χρόνια είναι μία:

«Μην το βάζετε κάτω. Ναι, φοβήθηκα. Όλες οι γυναίκες φοβηθήκαμε, αλλά παλέψαμε».

Συμπληρώνει δε ότι η πρόληψη είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος όλων των γυναικών.

«Πριν από 6 χρόνια ο ακτινολόγος δεν πρόσεξε μία σκιά στη μαστογραφία και βρέθηκα την επόμενη χρονιά με όγκο.

Γι΄ αυτό συνιστώ σε όλες τις γυναίκες να μην επαναπαύονται και να ζητούν τη γνώμη του μαστολόγου και του γυναικολόγου τους».

Τονίζει επίσης: «Το λάθος που κάνουν οι περισσότερες γυναίκες, και έκανα κι εγώ, είναι ότι νομίζουμε πως ο καρκίνος του μαστού δεν θα μας χτυπήσει ποτέ την πόρτα». Δύσκολες στιγμές ασφαλώς και πέρασε. «Είδα το σώμα μου να ακρωτηριάζεται, αλλά και μετά το χειρουργείο οι χημειοθεραπείες ήταν εξίσου επίπονες και ψυχοφθόρες. Όμως έλεγα από μέσα μου: “Δεν θα μου φας τη ζωή”». Όπως οι περισσότεροι ασθενείς, παραδέχεται ότι προσπάθησε να αντλήσει δύναμη από την πίστη.

«Στρέφεσαι σε πολλές πλευρές όταν είσαι άρρωστος. Ωστόσο, κατάλαβα ότι πρέπει να στραφώ πρώτα στη Δήμητρα. Μετράει βέβαια και το περιβάλλον που σε στηρίζει.

Όπως σε εμένα, ο σύντροφός μου, οι δύο κόρες μου και η αδελφή μου. Αλλά και οι γιατροί», λέει.


«Κάθε μέρα που περνάει είναι δώρο»

Η ΜΑΡΙΑ Χριστοδούλου, 46 ετών, νηπιαγωγός, πριν από τα 6 χρόνια παρουσίασε έναν όγκο στο στήθος. Αν και όπως λέει ήταν σε αρχικό στάδιο, πέρασε όλες τις δύσκολες διαδικασίες: ογκεκτομομή, μαστεκτομή, χημειοθεραπεία.

«Πρέπει να τονίσουμε την αξία του συλλόγου Άλμα ζωής που στέκεται με εθελόντριες, οι οποίες έχουν περάσει αυτή την εμπειρία, δίπλα σε όλες τις γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με την αρρώστια. Έχω περάσει εκπαίδευση και είμαι κι εγώ εθελόντρια». Για τη Μαρία όλη η διαδικασία της θεραπείας ήταν δύσκολη, αλλά ο μεγάλος κλονισμός ήταν: «όταν έχασα τα μαλλιά μου όσο και αν ακουστεί αστείο. Είναι μια ρατσιστική αρρώστια». Φυσικά το πρώτο μεγάλο σοκ, λέει, ήταν όταν ο γιατρός της διαπίστωσε ότι έχει όγκο στο στήθος: «Μέχρι να σου συμβεί πιστεύεις ότι δεν σε αφορά. Μπήκα σε μια διαδικασία αρκετά σοκαριστική, όπως είναι για όλες τις γυναίκες. Από την άλλη δεν μπορώ να περάσω και στην άλλη άκρη και να πω ότι η ζωή μου είναι καλύτερη μετά την αρρώστια κ.λπ. Δεν θα ευχαριστήσω κιόλας τον καρκίνο, αλλά από τη στιγμή που παρουσιάστηκε μερικά πράγματα τα εκτιμώ διαφορετικά. Κάθε μέρα που περνάει είναι δώρο και προσπαθώ να αφήνω στην άκρη τα επουσιώδη και να κοιτάζω την ουσία, όσο αυτό είναι δυνατόν».


«Σώθηκα με κουράγιο και αγάπη»

«ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ τον καρκίνο πριν από 18 χρόνια, σε ηλικία 37 ετών, ψύχραιμα μπορώ να πω, με τα μέσα που υπήρχαν τότε. Οι δύο κόρες μου ήταν τότε η μία 10 και η άλλη 15. Με στήριξαν πολύ και μου πρόσφεραν ουσιαστική βοήθεια. Κατάλαβα για το πρόβλημα συμπτωματικά με αυτοεξέταση σε σχετικά πρώτο στάδιο. Η αλήθεια είναι ότι το άφησα για κάποιο καιρό. Είχα κάτι προβλήματα τότε και απέφυγα να δώσω στην αρχή τη βαρύτητα που έπρεπε. Εμείς οι γυναίκες και μητέρες αφήνουμε τον εαυτό μας τελευταίο υπέρ των άλλων. Χάρη στο κουράγιο και την αγάπη που άντλησα από τα παιδιά μου, επιβίωσα. Μια αρνητική εμπειρία μού έδωσε θετική ενέργεια και νέα μηνύματα για τις πραγματικές αξίες της ζωής.
«Κάθε μέρα το παλεύεις»

Η κ. ΑΓΓΕΛΙΚΗ Παντελέων έμαθε πριν από πέντε χρόνια από τον γιατρό της ότι πάσχει από καρκίνο του μαστού. «Ήμουν σε μία μεταβατική ηλικία. Είχα πάντα στο μυαλό μου ότι μετά την ηλικία των 50 κάτι έπρεπε να περιμένω. Κι έτσι ήρθε. Το είδα σαν την αρχή του τέλους», δηλώνει. «Από αυτή την εμπειρία βγαίνεις δυστυχώς αδύναμος. Κι αυτό γίνεται ακόμη πιο δύσκολο όταν πρέπει να το αντιμετωπίσεις μόνη σου. Κάθε μέρα το παλεύεις, ταράζεσαι όταν το σκέφτεσαι». «Υπάρχουν προκαταλήψεις ακόμη, γιατί τον καρκίνο τον έχουν συνδέσει με τον θάνατο. Θέλουμε σήμερα με αυτό τον συμβολικό αγώνα, να πούμε στον κόσμο ότι είμαστε ζωντανές και παλεύουμε».
«Άρχισα μια καινούργια ζωή

«ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ το πρόβλημα πριν από τρία χρόνια, στα 57 μου. Θήλασα πέντε χρόνια, δεν είχα κανένα οικογενειακό ιστορικό. γυμναζόμουν, περπατούσα, έτρωγα υγιεινά. Πρόσεχα πάρα πολύ τον εαυτό μου και είχα καλή ζωή. Αιφνιδιάστηκα, γιατί δεν περίμενα να τύχει σε μένα. Η θεραπεία μου είναι ο σύζυγός μου, που με στήριξε και τον ευγνωμονώ. Έχω δύο γιους 25 και 22 χρόνων. Δεν σκέφτομαι πια καθόλου τον καρκίνο, άρχισα μια καινούργια ζωή. Άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο.. Ο άνθρωπος ύστερα από μια τέτοια εμπειρία γεύεται και το πιο μικρό πράγμα, την κάθε μέρα, αυτά τα μικρά που τα προσπερνούσαμε».
«Πρέπει να μάθεις πώς θα στηρίξεις αυτές τις γυναίκες»

Η κ. ΜΑΡΙΑ Γουλιέλμου πήρε μέρος στον χθεσινό αγώνα για την αδελφή της Δήμητρα Καλαμαρά και την κόρη της. «Ήρθα εδώ διότι η Δήμητρα, η αδελφή μου, πάλεψε με τον καρκίνο πριν από 6 χρόνια. Τότε οι γυναίκες από το Άλμα Ζωής τη βοήθησαν πολύ.

Μπορεί χθες να έδωσαν το «παρών» εκατοντάδες συγγενείς και φίλοι γυναικών που αντιμετώπισαν τον καρκίνο του μαστού, δεν είναι όμως πάντα έτοιμοι να στηρίξουν ψυχολογικά τις ασθενείς. Όπως χαρακτηριστικά λέει η κ. Γουλιέλμου, δεν πρέπει να νιώθουν τύψεις γι΄ αυτό. «Θυμάμαι όταν το έμαθα, σήκωσα τα χέρια ψηλά. Δεν ήξερα τι μπορούσα να κάνω. Ευτυχώς η αδελφή μου ήταν θηρίο και ουσιαστικά αυτή ήταν που μας βοήθησε».


«Τον αντιμετώπισα σαν… γρίπη»

«ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ τον καρκίνο σαν μια βαριά γρίπη. Δεν κλείσθηκα στο καβούκι μου.

Έδωσα τον αγώνα μου.

Αν το αντιμετωπίσεις ψύχραιμα, κερδίζεις τη μάχη. Ο κόσμος πρώτα από όλα πρέπει να αποβάλει τον φόβο.

Ακόμα και οι λέξεις που χρησιμοποιούνται γι΄ αυτό το θέμα είναι απαράδεκτες και ρίχνουν το ηθικό. Οι παράγοντες για την αντιμετώπιση της αρρώστιας είναι πολλοί. Οι περισσότεροι προσπαθούν να αποφύγουν την αλήθεια. Το πρώτο μεγάλο βήμα είναι η συνειδητοποίηση. Μετά ψάχνεις τους γιατρούς και το παλεύεις. Δεν μένεις μόνο σε έναν γιατρό.

Ακούς και δεύτερη και τρίτη γνώμη. Ήμουν 45 χρόνων όταν το αντιμετώπισα και έχουν περάσει ήδη έντεκα χρόνια».