Η ερώτηση της ημέρας

Μια γυναίκα, στη διάρκεια προεκλογικής περιοδείας, στις Λαϊκές Αγορές προσελκύει περισσότερα ανδρικά ή γυναικεία βλέμματα;

Άννα Ροκοφύλλου
υποψήφια του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Αθηνών
Αντέχει το στερεότυπο του «ασθενούς» φύλου
«ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να κρατούν επιφυλακτική στάση όταν τους απευθύνεται γυναίκα σε πολιτική συζήτηση. Τους είναι δύσκολο να μπουν σε θέση ίσος προς ίσον και αυτό διότι- κακά τα ψέματα- στην ελληνική κοινωνία υφίστανται ακόμη στερεότυπα περί “ασθενούς και ισχυρού” φύλου.

Αυτό σίγουρα είναι δυσάρεστο, ωστόσο οι γυναίκες δεν πρέπει να αποθαρρύνονται. Ο δημόσιος λόγος είναι δικαίωμα όλων και όποιος ή όποια έχει κάτι ουσιαστικό να πει, πρέπει να το λέει.

Όσον αφορά τις Λαϊκές Αγορές, θα έλεγα ότι είναι ένα περιβάλλον φιλικό για τις γυναίκες πολιτικούς. Εκεί, οι κουβέντες περιστρέφονται γύρω από τα προβλήματα της καθημερινότητας, γύρω από την ακρίβεια και τις αρνητικές συνέπειές της. Περιγράφουν τη δύσκολη πραγματικότητα που μας αφορά όλους.

Γι΄ αυτό όλοι είναι πρόθυμοι να μας ακούσουν και να συνομιλήσουν μαζί μας. Στις συζητήσεις της Λαϊκής, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες πολιτικοί είναι “αυτοί που ακούνε τα προβλήματα και οφείλουν να βρίσκουν τρόπους να τα λύνουν”…» Ελίζα Βόζεμπεργκ
υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Αθηνών
Δεν κρινόμαστε από την εμφάνισή μας
«ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΣΕ μια τέτοια βόλτα κερδίζουν περισσότερα βλέμματα όσοι είναι πιο αναγνωρίσιμοι. Και- γιατί όχι;- οι πιο εμφανίσιμοι.

Όμως, κακά τα ψέματα, δεν είναι αυτό που τελικά μετράει, αν και η εξωτερική μας εμφάνιση, μαζί με τον τρόπο με τον οποίον ντυνόμαστε, είναι και αντανάκλαση του εσωτερικού μας κόσμου. Ούτε είναι θέμα φύλου. Είτε άνδρας είτε γυναίκα, χρειάζεται να έχει κανείς το χάρισμα της αμεσότητας για να μπορέσει να “επικοινωνήσει” με τους ανθρώπους που θα τον δουν και θα δει.

Βέβαια είναι γεγονός ότι εμείς οι γυναίκες είμαστε πιο συνηθισμένες στους δρόμους των Λαϊκών Αγορών. Τους διαβαίνουμε κάθε εβδομάδα ακόμη κι όταν δεν γίνονται εκλογές. Παίζουμε δηλαδή στην “έδρα” μας. Κι αυτό μας δίνει μεγαλύτερο πλεονέκτημα στην άνεση και την οικειότητα.

Σε κάθε περίπτωση όμως το ένστικτο του πολίτη δεν ξεγελιέται, μπορεί να ξεχωρίσει εκείνους που τον καταλαβαίνουν, νιώθουν τις ανησυχίες και τα προβλήματά του, από εκείνους που του απευθύνονται με ψευδεπίγραφη ευγένεια και κάνουν αγγαρεία για τις ανάγκες των ημερών».