Τα εσωκομματικά της Ν.Δ. επισημοποίησαν και την ηθική της κατάρρευση

Πιο σκληρή από τη μάχη για τη νίκη στις εκλογές ο κ. Κώστας Σκανδαλίδης θεωρεί τη μάχη «από την επόμενη μέρα το πρωί». Για το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που διεκδικεί την εκλογή του στην Α΄ Αθήνας, ο κ. Σ. Τσιτουρίδης με το ξέσπασμά του για τη διαπλοκή φώναξε αυτό που «ο κόσμος το ΄χε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι».

Πώς κρίνετε τις εξελίξεις στη Ν.Δ. και το ξέσπασμα του Σ. Τσιτουρίδη;

Ο Σ. Τσιτουρίδης με τη δήλωσή του κατεδάφισε οριστικά ό,τι απέμεινε από την αξιοπιστία της απερχόμενης κυβέρνησης. Φώναξε για το αυτονόητο, αυτό που ο κόσμος το ΄χε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Η ΔΕΘ επισημοποίησε την πολιτική κατάρρευση του καθεστώτος της Ν.Δ., οι εσωκομματικές εξελίξεις που ακολούθησαν επισημοποίησαν και την ηθική της κατάρρευση. Έβαλε την ταφόπλακα.

Πιστεύετε ότι η ΔΕΘ έκρινε το αποτέλεσμα των εκλογών;

Η ΔΕΘ αποτέλεσε συμβολικά και ουσιαστικά το Βατερλώ του Κ. Καραμανλή και της Ν.Δ. Πέρσι στον ίδιο χώρο εμφανίστηκε γυμνός ο νεοφιλελευθερισμός του Πρωθυπουργού, καθώς και το πραγματικό ύφος και ήθος της περιβόητης «νέας διακυβέρνησής» του, ενώ ο Γ. Παπανδρέου χάραξε για πρώτη φορά με τόση ενέργεια τον εναλλακτικό δρόμο. Έκτοτε άρχισε να καταρρέει η Ν.Δ. Και φέτος επισημοποιήθηκε η αποδρομή της, καθώς στον ταξικό και αδιέξοδο μονόδρομο που αμετανόητα επιμένει, το ΠΑΣΟΚ αντιπαρέθεσε ένα συγκροτημένο, προοδευτικό, φιλολαϊκό πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης και ανάτασης για την επόμενη μέρα. Νομίζω ότι η ΔΕΘ δεν σφράγισε οριστικά μόνο τον νικητή των εκλογών, αλλά έδωσε και τα εχέγγυα μιας διαφορετικής επόμενης μέρας, πιο φωτεινής.

Μήπως η ΔΕΘ σφράγισε και την αυτοδυναμία;

Την έφερε πολύ πιο κοντά, την κατέστησε απολύτως εφικτή. Δεν χρειάζεται όμως εφησυχασμός. Η μάχη είναι σκληρή και διαρκώς εντεινόμενη.

Και ακόμη πιο σκληρή από την επόμενη μέρα το πρωί. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να αποδείξει στη δυσκολότερη ίσως στιγμή της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας ότι μπορεί για μια ακόμη φορά να αλλάξει τον ρου τον πραγμάτων και να εγγυηθεί μια νέα ευημερία. Με άδεια ταμεία, με τεράστιο δημόσιο χρέος, με προεξοφλημένο δανεισμό, με φεσωμένη αγορά;

Μήπως το ίδιο δεν κάναμε το 1981 και κυρίως το 1993 όταν κυριολεκτικά παραλάβαμε καμένη γη; Εντάξει, ίσως είναι ακόμη πιο δύσκολο σήμερα, όμως αυτό το Κίνημα έδειξε ότι στις κρίσιμες καμπές της ιστορίας αναλάμβανε τις δύσκολες αποστολές και τα έβγαλε πέρα.

Πάντως από αριστερά σάς γίνεται σκληρή κριτική για «πρόγραμμα λιτότητας». Μήπως με τις ασήμαντες αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό δεν διαφέρετε από το πάγωμα μισθών του κ. Καραμανλή;

Συγχέουν επίτηδες το πρόγραμμα των 100 ημερών με τη συνολική αναδιανομή του πλούτου που επαγγελλόμαστε. Την ανάγκη να επανεκκινήσει η χώρα με τη διανομή της ευημερίας. Ωστόσο από τις πρώτες μέρες ξεκινά η αναδιανομή. Δεν είναι μόνο ο μισθός ή η σύνταξη που από την αρχή ενισχύονται, είναι το έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης, το πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, η ένεση ρευστότητας στην αγορά, τα μέτρα προστασίας των δανειοληπτών, η αλλαγή του «Τειρεσία», η απασχόληση των νέων, η κατάργηση του εργασιακού μεσαίωνα και πάνω απ΄ όλα η δίκαιη φορολογική μεταρρύθμιση και οι κοινωνικές δαπάνες.

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΑΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ;

Θα έγραφα ένα θεατρικό έργο για τους καλαμοκαβαλάρηδες και όσους ράβουν κοστούμια εξουσίας – κάτι σαν το «Δάφνες και πικροδάφνες»