«Νομίζω ότι έρχεται η εποχή για να θερίσω στο τραγούδι»

Ανήκει στη γενιά των τραγουδιστριών που έκαναν τα πρώτα τους βήματα την εποχή της λάμψης των ριάλιτι και της πτώσης της δισκογραφίας (2001). Έγινε μοχλός για να γνωρίσει η νεώτερη γενιά το τραγούδι των ΠλέσσαΠαπαδόπουλου «Τι σου ΄κανα και πίνεις» (οι παλαιότεροι το θυμούνταν από την Πόλυ Πάνου), κάτι που έκανε τη Μελίνα Ασλανίδου να αφήσει τη μουσική παρέα της στη Θεσσαλονίκη και να αρχίσει καριέρα στην Αθήνα.

Η φόρα ωστόσο της πρώτης επιτυχίας συνέπεσε με την εποχή της πτώσης των ειδώλων- και του έντεχνου και του λαϊκού.

«Φέτος γιόρτασα τα επτά χρόνια μου στο τραγούδι (πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος ήταν το «Πέρασμα» το 2003) και ξέρω ότι έκλεισα έναν κύκλο. Μη νομίζεις ότι επτά χρόνια είναι τόσο πολλά. Είναι δύσκολες εποχές. Για να βρεις τον ήχο σου, την ταυτότητά σου, θέλει πολλή δουλειά. Να είσαι διαρκώς εκεί, να δοκιμάζεις, να πειραματίζεσαι, να μαθαίνεις. Τώρα όμως νομίζω ότι έρχεται η εποχή να θερίσω». Δηλώνει εργασιομανής, κυρίως με τις «ζωντανές» εμφανίσεις. «Όποτε είπα τώρα θα καθήσω να ηρεμήσω, να δω τι θέλω, να επαναπροσδιοριστώ, αδύνατον να το τηρήσω. Μου λείπει ο κόσμος. Μου λείπει το τραγούδι». Τα δύο τελευταία χρόνια απέφυγε τα μεγάλα μαγαζιά και τα μεγάλα ονόματα και γνώρισε (πρώτη φορά) τι σημαίνει να κάνεις δικό σου πρόγραμμα παρέα με μια καλλιτέχνιδα της γενιάς σου. «Με την Ραλλία ταιριάξαμε πολύ. Και γελάσαμε πολύ. Και ιδρώσαμε επίσης πολύ. Κάθε φορά που τελείωνε το πρόγραμμα στον Σταυρό του Νότου γελάγαμε και λέγαμε “με ιδρώτα το βγάλαμε πάλι το ψωμί μας”. Μικρός χώρος, μικρό μεροκάματο- σίγουρα καμία σχέση με τα χρήματα των μεγάλων μαγαζιών- αλλά τελικά μόνο έτσι το χτίζεις το όνομά σου. Αυτή είναι μια ασφάλεια που δεν χάνεται».

ΙΝFΟ

Με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στον Λυκαβηττό, στις 17 Σεπτεμβρίου.