Γνώμη

Το καμάρι της Κρήτης
του , Μανώλη Σαριδάκη

Ο Εργοτέλης δεν είναι απλά μια ομάδα. Είναι ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης. Ο Εργοτέλης κουβαλάει στις πλάτες του λεβεντιά, περηφάνια, αντίσταση, αγώνες, μουσική, παράδοση, προσφυγιά, Καζαντζάκη, Θεοδωράκη, Μουντάκη, Καζαντζίδη και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας.

Ο Εργοτέλης, τον οποίον κυνήγησε η δικτατορία των συνταγματαρχών όσο κανένα άλλο σωματείο στη χώρα, παραμένει αυτόνομος. Δεν έχει τη ρετσινιά του τσάτσου, του ετερόφωτου, του εξαρτημένου, του κηδεμονευόμενου, του φτωχού συγγενή. Ο Εργοτέλης είναι αγέρωχος, ασυμβίβαστος και ολίγον τρελός!

Πέντε γκολ έβαλε στον Ολυμπιακό, πριν από λίγες μέρες, έτσι για πλάκα. Και πέρυσι φιλοδώρησε με τρία γκολ τον Παναθηναϊκό, στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Ο Εργοτέλης λοιπόν- για να μιλήσουμε με τη γλώσσα των νέων- είναι μαγκιά! Άσε που υπήρξε η πρώτη ομάδα η οποία έφερε στο γήπεδο τις γυναίκες. Σ΄ ένα ματς Εργοτέλη- Χαλκηδόνας στο Παγκρήτιο, είχαν κοπεί 10.500 εισιτήρια.

Οι γυναίκες ήταν τουλάχιστον 4.000! Αυτό το είδαμε με τα μάτια μας, αν και αργότερα χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε κολλύριο για να συνέλθουμε από την εκθαμβωτική ομορφιά των κοριτσιών της Κρήτης…

Ομάδες σαν τον Εργοτέλη τις έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δυστυχώς όμως αυτοί που τον διοικούν αφενός είναι αναλφάβητοι και αφετέρου δεν γνωρίζουν ότι η προβολή ομάδων-προτύπων είναι αυτή που κρατάει ζωντανό το άθλημα. Καλές οι χορηγίες, καλή η κονόμα από τα κανάλια και τον ΟΠΑΠ, αλλά εάν δεν υπάρχει όραμα, δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο λόγια του αέρα…