[Η γνώμη του αναγνώστη] Κάπνισμα και πολυεθνικές

Έχουν περάσει πάνω από δύο μήνες από τότε που τέθηκε ο αντικαπνιστικός νόμος σε εφαρμογή, με τον δημόσιο διάλογο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα να είναι ιδιαίτερα έντονος. Η πιο ευαίσθητη και κατά συνέπεια πιο δύσκολα αντικρουόμενη θέση αφορά στο κατά πόσον ο νόμος αψηφά την ελεύθερη βούληση αυτών που προτιμούν να καπνίζουν σε δημόσιους χώρους.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι αντιτιθέμενοι προς τον νόμο καπνιστές είναι ότι αυτή τους η διαφωνία προς τα αντικαπνιστικά μέτρα όχι μόνο έχει καταστεί αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις καπνοβιομηχανίες αλλά έχει κατασκευαστεί σε μεγάλο μέρος της σε γραφεία πολυεθνικών που ουδόλως συμμερίζονται τις καπνιστικές ευαισθησίες τους.

Μία από τις μεγαλύτερες εξαπατήσεις που έχουν υποστεί οι καπνιστές είναι η πώληση τσιγάρων που μέχρι πρότινος ονομάζονταν «lights», «low» ή «mild». Έπειτα από την απαγόρευση τέτοιων παραπλανητικών όρων οι οποίοι υποδήλωναν την ύπαρξη μειωμένου κινδύνου, εταιρείες αντικατέστησαν αυτούς τους όρους με χρωματικούς κωδικούς επιδιώκοντας να περάσουν τις ίδιες ιδέες χωρίς τους απαγορευμένους όρους.

Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Waterloo η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας «Journal of Ρublic Ηealth» των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων της Οξφόρδης, οι καπνοβιομηχανίες σκοπίμως χρησιμοποιούν τον σχεδιασμό και το χρώμα των πακέτων τους, ώστε να περάσουν υποσυνείδητες εντυπώσεις στους καπνιστές, προσφέροντάς τους με τον τρόπο αυτόν μιαν απατηλή αίσθηση ασφάλειας σε σχέση με τις επιβλαβείς συνέπειες του καπνίσματος. Οι Καναδοί ερευνητές επισημαίνουν ότι οι καπνοβιομηχανίες, αντιμετωπίζοντας αυξημένη παγκόσμια ανησυχία για τους κινδύνους από το κάπνισμα, έχουν συμπεριλάβει στη στρατηγική μάρκετινγκ που ακολουθούν, τη συστηματική προώθηση της αντίληψης ότι «μερικά τσιγάρα είναι λιγότερο επικίνδυνα σε σχέση με άλλα». Στο πλαίσιο αυτό, τονίζουν οι επιστήμονες, «τα πακέτα αποτελούν ένα κρίσιμο μέσο για τη διαμόρφωση των αντιλήψεων των καταναλωτών σχετικά με το ρίσκο».

Τα πρόσφατα άρθρα που αναφέρονται στην επιρροή των συσκευασιών του τσιγάρου μπορεί να αποκάλυψαν ένα μέρος της στρατηγικής των καπνοβιομηχανιών, όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι τα βέλη στη φαρέτρα των εν λόγω εταιρειών δεν εξαντλούνται εδώ. Τεράστια ποσά δαπανώνται έτσι ώστε οι ρυθμίσεις για το κάπνισμα σε εργασιακούς χώρους να γίνουν… καπνός, οι αγορές να γεμίζουν ειδικά αρωματισμένα προϊόντα που θα απευθύνονται σε νέους οι οποίοι λόγω των απαγορευτικών ρυθμίσεων δεν είναι τόσο εύκολο να στοχοποιηθούν ως μελλοντική αγοραστική δύναμη.

Σόνια Αλμπάνη