Εναλλακτικά Ο Καραμανλισμός αναχωρεί…

Η ΜΕΓΑΛΗ γοητεία της πολιτικής έχει να κάνει με την ανατρεπτική δύναμη των γεγονότων. Το «διάγγελμα» Καραμανλή περί εκλογών κανέναν δεν γοήτευσε. Όμως από την περασμένη Τετάρτη και μετά τίποτε δεν είναι πια το ίδιο. Ιδίως στη Ν.Δ.

Ο Πρωθυπουργός έκανε κάτι που ακόμη και οι πιο δικοί του άνθρωποι δεν μπορούσαν να πιστέψουν. Και δεν μπορούσαν να το πιστέψουν γιατί δεν έβλεπαν την πολιτική λογική που θα «έντυνε» την προσφυγή σε πρόωρες κάλπες. Είχαν δίκιο. Το εγχείρημα είναι γυμνό. Και ανακόλουθο. Πρόσωπο κοντά στον Καραμανλή παραδέχεται κατ΄ ιδίαν ότι ο αρχηγός της Ν.Δ. επαναλαμβάνει το λάθος που έκανε πέρσι στη ΔΕΘ με το Βατοπέδιο. «Πετάει μια πατσαβούρα στα μούτρα της κοινωνίας», λέει ωμά. Πέρσι, όλα ήταν καλά στην υπόθεση Βατοπεδίου. Φέτος, είναι οι πολίτες που πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, όχι ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός που μπορούσε να πάρει τα αναγκαία μέτρα. Ή που έλεγε προ μηνός ότι η χώρα είναι θωρακισμένη απέναντι στη διεθνή κρίση. Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
σύρει τη Ν.Δ. σε εκλογές που αυτή δεν ήθελε και δεν πιστεύει πως θα κερδίσει. Αυτή, δηλαδή αυτοί: Οπαδοί που δεν έχουν χορτάσει εξουσία. Τι είναι πέντε χρόνια από το 2004 και άλλα τρία το 1990-93 μπρος στην αθροιστική εικοσαετία του ΠΑΣΟΚ; Κομματικοί που χάνουν την πρόσβαση στο κράτος. Βουλευτές που ξέρουν πως δεν ξαναβγαίνουν. Υπουργοί που χάνουν την υπεραξία της καρέκλας. Αν η Ν.Δ. χάσει και το ΠΑΣΟΚ πάρει αυτοδυναμία, ο Καραμανλισμός ηττάται. Κατ΄ αρχήν ως γενέθλιος οικογενειακός μύθος της Ν.Δ. Και ως σόι που δίνει νικητές. Πάει το «μάτζικ». Δικαιολογία, άλλωστε, για τις πρόωρες δεν υπάρχει. Ακόμη κι ο Μανώλης έσπευσε να αυτασφαλισθεί, παραιτούμενος εγκαίρως για να μην του φορτώσουν τις κάλπες. Όλα αυτά- συν τα σκάνδαλα και την ταχεία φθορά- δημιουργούν μια δύσκολη επόμενη μέρα για τη Ν.Δ. Για να μην πει κανείς για μια πολύ δύσκολη νύχτα εκλογών – καθώς οι νεοδημοκράτες οπαδοί είναι θερμόαιμοι και δεν θα τους φταίει, βέβαια, παρά μόνο η ηγεσία της παράταξής τους για το αποτέλεσμα.

ΜΕΝΕΙ Ο Καραμανλής αρχηγός; Ούτως ή άλλως, αναχωρεί ο Καραμανλισμός. Που, σε περίπτωση ήττας, μένει χωρίς διάδοχο έστω και εξ αγχιστείας. Το παιχνίδι της διαδοχής στη Ν.Δ. θα παιχτεί από μηδενική βάση, με συσχετισμούς που αφορούν το μέλλον και όχι με όρους πολιτικής φαμίλιας με παρελθόν. Είναι κάτι που- κακά τα ψέματα- απελευθερώνει όλους όσους ενδιαφέρονται να διεκδικήσουν την ηγεσία της Ν.Δ. Απελευθερώνει επίσης την πολιτική ζωή της χώρας από στοιχειωμένα ονόματα και την ψευδαίσθηση ότι η ηγεσία είναι χάρισμα που κληρονομείται, όπως τα ακίνητα.