[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η «ηρωική έξοδος» του Καραμανλή

ΑΠΟ ΟΠΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ κι αν το δει κανείς, πρόκειται όντως για «ηρωική έξοδο». Είναι η πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά που ένας Πρωθυπουργός αποφασίζει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ενάντια στη βούληση των περισσότερων υπουργών του, των βουλευτών του, του κομματικού μηχανισμού και της κομματικής βάσης. Σύρεται από την αξιωματική αντιπολίτευση και παίρνει το ρίσκο των εκλογών μέσα στο χειρότερο, δημοσκοπικά, κλίμα για τον ίδιο και την παράταξή του από την ημέρα που ανέλαβε το τιμόνι της Ν.Δ. Κι ακόμη χειρότερα, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς ουσιαστικό σχέδιο για την πορεία του τόπου, χωρίς μια πολιτική ατζέντα που θα μπορούσε να ανοίξει ένα παράθυρο ελπίδας στους ψηφοφόρους. Κι όμως, αποφάσισε να προχωρήσει.

Μια εξοργισμένη γαλάζια βάση απειλούσε τις τελευταίες ημέρες τους επιτελείς σε Μαξίμου και Ρηγίλλης ότι ο Πρωθυπουργός, αν αποτολμούσε εκλογές, θα βρισκόταν μόνος του σε άδειες πλατείες. Από τον Μάρτιο του 1997 ουδέποτε ο Κων. Καραμανλής εκλήθη να δώσει μία μάχη σε τόσο αντίξοες συνθήκες – που αφήνουν ανοικτό ακόμη και το ενδεχόμενο μιας πρωτοφανούς εκλογικής συντριβής. Τότε, στο συνέδριο, που άνοιξε την πορεία του προς την πρωθυπουργία, είχε απέναντι τον Γ. Σουφλιά και μαζί του τη μεγάλη πλειονότητα των συνέδρων και των νεοδημοκρατών. Σήμερα, που αυτή η πορεία φτάνει στο τέλος της, φαίνεται να έχει απέναντι το κόμμα και σύμμαχο τον Σουφλιά, μαζί με λίγους υπουργούς, όπως τον Ευάγγ. Μεϊμαράκη, τον Σωτ.

Χατζηγάκη, τον Γ. Παπαθανασίου, άντε και την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία συγκρατήθηκε και απέφυγε την τελευταία στιγμή να εμφανιστεί κι εκείνη πολέμιος της επίσπευσης των εκλογών.

Τι θα πετύχει ο Κων. Καραμανλής; Σε τι ελπίζει και πού ποντάρει; Είναι δεδομένο ότι στις 4 Οκτωβρίου η χώρα αλλάζει σελίδα. Μαζί της γυρίζει σελίδα και η Ν.Δ., ακόμη κι αν το τιμόνι της παραμείνει στα ίδια χέρια. Η προσφυγή στις κάλπες είναι προφανές ότι αποτελεί μια προσωπική απόφαση του Κων. Καραμανλή- κάθε απόφαση «εξόδου» είναι προσωπική.

Αλλά ήταν και μια αναγκαία για τη χώρα απόφαση που γι΄ αυτόν και μόνο τον λόγο μπορεί να επικροτηθεί. Γιατί, έστω κι αν χρειάστηκε να βρεθεί απέναντι στο κόμμα του, ο Κων.

Καραμανλής αποφάσισε αυτή τη φορά να μη βρεθεί απέναντι στην κοινωνία…