Από σπάνιο νόσημα έπασχε ο JFK

Το πολύπλοκο ιατρικό ιστορικό του Τζων Φιτζέραλντ Κένεντι εξακολουθεί να προσελκύει το ενδιαφέρον των επιστημόνων παρ’ ότι έχουν περάσει 46 χρόνια από τον θάνατό του.

Μία νέα έκθεση από έναν γιατρό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι ο δολοφονηθείς πρόεδρος των ΗΠΑ έπασχε από ένα σπάνιο αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο του προκαλούσε πολλαπλά ενδοκρινολογικά προβλήματα.

Όπως γράφει στην επιθεώρηση «Αρχεία Εσωτερικής Παθολογίας» (AIM) ο δρ Λη Μάντελ, αρχίατρος στο αεροπλανοφόρο USS GeorgeH.W. Bush, ο JFK έπασχε από αυτοάνοσο πολυενδοκρινικό σύνδρομο τύπου 2 (APS-2), μια σπάνια ασθένεια που προκαλεί νόσο του Άντισον, υποθυρεοειδισμό και άλλα ενδοκρινικά προβλήματα.

Ο δρ Μάντελ βασίζει την γνωμάτευσή του στα πολυάριθμα ιατρικά αρχεία του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, τα οποία τώρα είναι προσβάσιμα για το κοινό στο μουσείο Κένεντι στη Βοστόνη.

«Παρά τα πολλαπλά προβλήματά του, ο Κένεντι έκανε καλά τη δουλειά του και τον θαυμάζω γι’ αυτό», δήλωσε ο δρ Μάντελ, ειδικός στην Εσωτερική Παθολογία και ερασιτέχνης Ιστορικός της Ιατρικής.

Νόσος του Άντισον και υποθυρεοειδισμός

Ο Κένεντι είχε διαγνωστεί με νόσο του Άντισον την δεκαετία του ’40. Το 1947, στη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αγγλία ο Κένεντι, που τότε ήταν γερουσιαστής της Μασαχουσέτης, κατέρρευσε. Ένας γιατρός διέγνωσε νόσο του Άντισον, μία ασθένεια των επινεφριδίων, και είπε στους συνοδούς του Κένεντι πως του έμενε λιγότερο από ένας χρόνος ζωής. Ο Κένεντι επέστρεψε στις ΗΠΑ όπου άρχισε θεραπεία με τα πρώτης γενιάς στεροειδή που τότε κυκλοφορούσαν.

Η νόσος του Άντισον εκδηλώνεται όταν τα επινεφρίδια δεν παράγουν αρκετές ορμόνες – ιδίως κορτιζόλη, η οποία συμμετέχει σε πολλές ζωτικές λειτουργίες στον οργανισμό, όπως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης, της καρδιαγγειακής λειτουργίας και των υγιών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Στα συμπτώματα της νόσου του Άντισον συμπεριλαμβάνονται κόπωση, ακραία αδυναμία και σημαντική απώλεια βάρους. Πριν αρχίσει θεραπεία, ο Κένεντι είχε παρουσιάσει και τα τρία.

Οι αμερικανοί γιατροί του Κένεντι πίστευαν επίσης ότι πάσχει από υποθυρεοειδισμό, κατά τον οποίο ο θυρεοειδής αδένας στον λαιμό δεν παράγει επαρκείς ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών.

Στα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού συμπεριλαμβάνονται κατάθλιψη, «πρήξιμο» στο πρόσωπο και πόνοι στις αρθρώσεις και στους μυς.

Κοινή συνιστώσα

Οι προαναφερθείσες διαταραχές «έχουν κοινή συνιστώσα», είπε ο δρ Μάντελ. Η συνιστώσα αυτή υποστηρίζει πως είναι το APS-2, το οποίο αποκαλείται ακόμα σύνδρομο Σμιντ.

Πρόκειται για μια αυτοάνοση ασθένεια, δηλαδή για ένα νόσημα που προκαλείται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο επιτίθεται και καταστρέφει υγιείς ιστούς του σώματος.

Το σύνδρομο Σμιντ, το οποίο είναι μερικές φορές κληρονομικό, χαρακτηρίζεται από αδυναμία πολλών οργάνων να παράγουν ορμόνες ζωτικής σημασίας για την επιβίωση. Πολλοί πάσχοντες αντιμετωπίζουν προβλήματα με τους αδένες που παράγουν τις ορμόνες του φύλου, με το πάγκρεας και με το πεπτικό σύστημα. Υπολογίζεται ότι το σύνδρομο προσβάλλει 5 στα 100.000 άτομα.

Επειδή το APS-2 πρωτοπεριγράφηκε το 1980, οι γιατροί του Κένεντι (ο οποίος δολοφονήθηκε το 1963) δεν μπορούσαν να ξέρουν ότι έπασχε από αυτό.

Η θεραπεία πάντως για το APS-2 είναι ίδια με αυτήν για τη νόσο του Άντισον, συνεπώς κι αν ακόμα είχαν κάνει λάθος δεν θα άλλαζε κάτι.

Με τη διάγνωση του δρος Μάντελ συμφωνεί ο δρ Πωλ Μαρκούλις, ιατρικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Αδενοπαθειών των ΗΠΑ, ο οποίος είχε γνωρίσει έναν από τους γιατρούς του Κένεντι – τον δρα Γιουτζήν Κοέν.

«Οι γιατροί της εποχής έκαναν ό,τι μπορούσαν για να κρύψουν την ασθένεια του προέδρου», είπε. «Γνώρισα τον Κοέν την δεκαετία του ’70 και παρ’ ότι είχαν περάσει χρόνια από την δολοφονία του Κένεντι, μιλούσε ελάχιστα για το ιατρικό ιστορικό του».