Το άλμπουμ που άλλαξε την καριέρα του «Βασιλιά»

ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ «FRΟΜ
ΕLVΙS ΙΝ ΜΕΜΡΗΙS», ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΘΕΩΡΟΥΝ
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ
ΤΟΥ ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ, ΚΑΙ ΕΝΩ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ, Ο ΕΛΒΙΣ ΕΧΕΙ «ΝΕΑ» ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ «ΤΣΙΡΚΟΥ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ»
«Έπρεπε να λείψω για λίγο από την πόλη» τραγουδάει στην αρχή και η φωνή του Έλβις ακούγεται σαν να κρύβει μια υπόσχεση. Σαν να λέει: Ξέρω πολύ καλά τι κάνω τώρα, και τώρα είμαι εδώ. Πίσω στο Μέμφις, πίσω στη μουσική. Ήταν καλοκαίρι του 1969.

Η ιστορία και πολλοί άλλοι είναι της άποψης πως το «From Εlvis in Μemphis», το άλμπουμ του Πρίσλεϊ που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1969 μπορεί να ήταν το καλύτερό του. Βέβαια δεν έχει νόημα να πεις ποιο ήταν το καλύτερο του Έλβις, ή ποιον Έλβις προτιμάς, τον ροκ εν ρολ Έλβις, ή αυτόν της σόουλ, ή του Λας Βέγκας, ή τον επαναστάτη. Όλα αυτά έχουν περάσει σε μια άλλη σφαίρα- και ο πλανήτης Έλβις βρίσκεται χρόνια τώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη. Όμως η μουσική είναι ένα άλλο μυστήριο. Είναι ένας ανοιχτός διάλογος. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση η επικοινωνία άρχισε όταν ο βασιλιάς του ροκ εν ρολ επέστρεψε στα μέρη του, το Μέμφις, για να ηχογραφήσει ξανά. Δεκατέσσερα χρόνια αφότου είχε φύγει αφήνοντας πίσω του τα στούντιο της Sun, τα οποία έχουν καταγραφεί ως το σημείο εκκίνησης του ροκ εν ρολ. Λίγους μήνες πριν όλα φαίνονταν να αλλάζουν: ο Έλβις έδειχνε ξαναγεννημένος και αυτό το είχαν διαπιστώσει οι πάντες μέσα από το τηλεοπτικό αφιέρωμα, το θρυλικό «68 Comeback Special» που προβλήθηκε στην αμερικάνικη τηλεόραση τον Δεκέμβριο του 1968, όπου ο Έλβις έλαμπε όσο ποτέ. Είχε μαζί του τους μουσικούς με τους οποίους έπαιζε στην αρχή, τον Σκότι Μουρ και τον Ντι Τζέι Φοντάνα και φαινόταν πως όλα τα κομμάτια του παζλ έμπαιναν στην σωστή θέση. Σε εκείνη τη συνάντηση πρωταγωνιστούσε η μουσική και η μοναδικότητα του Πρίσλεϊ. Και σε εκείνη ακριβώς τη φάση, ο Έλβις- που έδειχνε να απολαμβάνει και να ρουφάει κάθε στιγμή στη μικρή σκηνή που είχε στηθεί- έπαιρνε την πιο σωστή απόφαση της ζωής του: να επιστρέψει στη μουσική.

Το να επιστρέψει στη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική, σήμαινε να βάλει τέλος- ή τουλάχιστον να αντιμετωπίσει διαφορετικά- την κινηματογραφική του καριέρα (έφτασε στο σημείο να γυρίζει ώς και τρεις ταινίες τη χρονιά και να θησαυρίζει το Χόλιγουντ. Επρόκειτο για ανούσιες παραγωγές στην πλειονότητά τους που έβγαιναν στις αίθουσες για να δει το κοινό τον Έλβις να τραγουδάει και να αγοράσει δίσκους). Ο Έλβις το ήξερε αυτό και ήθελε να το αλλάξει. Η επιστροφή στο Μέμφις και στα Αmerican Sound Studios ήταν ο προθάλαμος για την αλλαγή. Και θα ήταν αλλιώς, αν συνέχιζε έτσι.

Ήδη το Μέμφις εκείνη την εποχή είχε γίνει κέντρο της σόουλ, όπου ηχογραφούσαν πολλοί καλλιτέχνες και γνώριζαν επιτυχία εταιρείες όπως η Stax και η Ηi Records.

Τα πράγματα στη μουσική αλλάζουν και ο Έλβις νοιώθει πως πρέπει να αφήσει το ένστι κτό του να τον οδηγήσει για να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από την καρικατούρα που παρουσίαζαν οι ταινίες του.

Όταν βγαίνει από το στούντιο έχει στα χέρια του έναν θησαυρό. Ένα άλμπουμ με εξαιρετικά τραγούδια από τη σόουλ, την κάντρι, και την ποπ«Ι΄ m Μoving Οn», «Οnly Τhe Strong Will Survive», «Αny Day Νow»-, μπαλάντες που έγραψαν ιστορία, γκόσπελ και μπλουζ που έπαιρναν άλλο νόημα όταν τα έλεγε εκείνοςαπόδειξη, τo «Βlack Limousine».

Εδώ βρίσκεται και η σύνθεση του ΜακΝτέιβις «Ιn Τhe Ghetto», ένα τραγούδι που είχε προβληματίσει αρκετούς τότε αν ο Έλβις έπρεπε να το πει, με το σκεπτικό ότι θα παραξενευόταν το κοινό του να τον ακούει να ερμηνεύει ένα πολιτικό τραγούδι. Ήταν έτοιμοι να δώσουν σε άλλον το κομμάτι αλλά εκείνος επέμεινε και τελικά το ερμήνευσε μοναδικά. Επρόκειτο για την ιστορία ενός παιδιού που μεγάλωνε στο παγωμένο Σικάγο, μέσα στο γκέτο.

Οι μουσικοί που έπαιξαν στο «From Εlvis in Μemphis» αποτελούσαν την αφρόκρεμα. Σημαντικότατη ήταν και η συμβολή του παραγωγού Τσιπς Μόμαν και του Φέλτον Τζάρβις.

Ο Έλβις με αυτές τις επιλογές και τις κινήσεις του απομακρυνόταν ουσιαστικά από την επιρροή του Κόλονελ Πάρκερ, του μάνατζέρ του. Ίσως χρειαζόταν να πάρει ακόμη μεγαλύτερες αποστάσεις, σε αυτό όμως δεν βοήθησε το περιβάλλον του και ο ίδιος δεν μπόρεσε έγκαιρα να δει πως έχανε τον έλεγχο.