Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Υποχώρησε ή όχι;

Ο συνάδελφος Μανώλης Πιμπλής, που έκανε το ρεπορτάζ σχετικά με την ανακοίνωση του κ. Παντερμαλή και την απάντηση του Κώστα Γαβρά, μου έδωσε επιστολή που έλαβε από αναγνώστη (υφηγητή Πολιτικής Οικονομίας) που διαφωνεί με τον διάσημο σκηνοθέτη. Λέει, μεταξύ άλλων, ο Ευ.Λ. (τα πλήρη στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας): «Είναι βέβαιο ότι δεν θα έπρεπε να κάμει την οποιαδήποτε παρέμβαση κανείς, αν προηγούμενα δεν είχε ερωτηθεί ο παραγωγός. Δεν πιστεύω όμως ότι υπεχώρησε το Μουσείο, αντίθετα ο κ. Γαβράς διόρθωσε τη θέση που αρχικώς είχε εκφράσει. Η γενικότερη συμπεριφορά του κ. Κώστα Γαβρά δεν νομίζω ότι ήταν η ενδεδειγμένη, έκανε χρήση των δημόσιων σχέσεών του για να πετύχει πλήγμα στη χώρα, την ώρα που η Ελλάδα διεκδικεί με περισσότερα επιχειρήματα τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Το έκανε, επειδή ένας διευθυντής Οργανισμού του αφήρεσε τμήμα παραγωγής της δουλειάς του χωρίς να τον ρωτήσει! Αλλά δεν μπορεί να ισχυρισθεί, όπως το προσπαθεί, ότι δεν συζήτησε το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του καθηγητή κ. Παντερμαλή. Απεχώρησε από τη συνάντηση χωρίς να συζητήσει τη διαχείριση του θέματος; Αν είναι δυνατόν. Με εκτίμηση, Ευ.Λ.».

Κανείς, βέβαια, δεν ήταν παρών στις συζητήσεις για να γνωρίζει με ακρίβεια τα όσα διημείφθησαν μεταξύ των δύο ανδρών. Και πιθανόν η καλύτερη λύση θα ήταν να υπήρχε κοινή ανακοίνωση. Θα διαφωνήσω όμως με την αυστηρή άποψη ότι ο κ. Γαβράς ήθελε να πετύχει πλήγμα στη χώρα. Απλώς, ζει σε μία άλλη χώρα, όπου αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα, το να μην ερωτάται δηλαδή ένας καλλιτέχνης και μάλιστα τέτοιου διαμετρήματος για τις περικοπές σε έργο του. Επιπλέον, έχει και θεσμικό ρόλο. Είναι πρόεδρος της Cinematheque, της Γαλλικής Ταινιοθήκης, που έχει διευρυμένες αρμοδιότητες- μεταξύ πολλών άλλων και παιδαγωγικές. Εδώ που τα λέμε, θα ήταν αδύνατον να μείνει και απαθής.

Φοίβη
Να τα δώσουν μπιρ παρά

Αγαπητή κ. Αθηναίου μου, Ενημερώνομαι για τα νέα μέτρα Σουφλιά περί περιβάλλοντος, Ι.Χ. κ.λπ. με σκοπό τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τα καυσαέρια και άλλα δήθεν- κατ΄ εμέ- ευαίσθητα μέτρα. Δεν θα σταθώ στον εξαναγκασμό 1,5 εκατ. Ελλήνων πολιτών να δώσουν μπιρ παρά, που λένε, το παλιό τους Ι.Χ. για νέο αντιρρυπαντικής τεχνολογίας για να φάνε κατακέφαλα νέα φορομπηχτικά μέτρα.

Όλες αυτές οι εξαγγελίες και τα μέτρα μου φαίνονται κούφια, απροκαλύπτως ανήθικα, όταν η ρύπανση, η μόλυνση του περιβάλλοντος σταματά στα Ι.Χ., την Κλαυθμώνος, τη Συντάγματος και την Κολωνακίου.

Για το περιβόητο έγκλημα στον Ασωπό ποταμό, δύο βήματα από την πλατεία Κολωνακίου ούτε κουβέντα. Πού είναι τα μέτρα για τις ρυπογόνες επιχειρήσεις; Πού είναι η μέριμνα για τα εγκαταλελειμμένα Ολυμπιακά Ακίνητα, τα οποία μολύνουν ακριβώς με την εγκατάλειψή τους. Ποια είναι τα σχέδιά του για τον χώρο του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό;

Ποια είναι η θέση του για τον οικοδομικό οργασμό στο πρώην Στρατόπεδο Σακέτα, στην καρδιά του δάσους- ό,τι απέμεινε- του Υμηττού; Τι σχέδια υπάρχουν άραγε για την περιοχή του Βοτανικού και τις πάσης φύσεως ρυπογόνες βιομηχανίες, βιοτεχνίες, χυτήρια, εξαιτίας των οποίων η περιοχή παραμένει υποβαθμισμένη και με άθλια ατμόσφαιρα; Η απαγόρευση της πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον μάρανε…

Με τιμή Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Ελάτε τώρα που θέλετε και σχέδια. Στην Ελλάδα ζούμε. Και επί κουρασμένης κυβερνήσεως.

Το θέμα είναι να παίρνουν τουλάχιστον και κάποια ημίμετρα.
Ήλιε μου, ήλιε μου

Αγαπητή κυρία Φοίβη Αθηναίου, Διάβασα στην έγκριτη εφημερίδα σας το άρθρο της Εύης Σαλτού με τον τίτλο «Οι Ελληνίδες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης», σύμφωνα με το οποίο 20% αυξήθηκε ο αριθμός των Ελληνίδων που επισκέπτονται τους ψυχολόγους και 64% που ζήτησαν βοήθεια τους τελευταίους εννέα μήνες από τη γραμμή επικοινωνίας για την κατάθλιψη… (ποια η Ελληνίδα!!!). Πού οφείλεται αυτό το καθημερινό άγχος Φοίβη μου;

Ειλικρινά, Φοίβη μου, δεν μπορώ να το πιστέψω. Η χαμογελαστή ανοιχτόκαρδη Ελληνίδα μας παίρνει αντικαταθλιπτικά χάπια… Πού; Στην ηλιόλουστη Ελλάδα μας, όπου ο ήλιος λάμπει περισσότερες από τριακόσιες ημέρες τον χρόνο, το αντίθετο από εμάς εδώ στον Βορρά που όλο βρέχει. Χιόνισε (πριν από δύο εβδομάδες) καθώς η θερμοκρασία έφθασε στους-4 και στο Ελσίνκι +3, +5 και όλοι τους ψάχνουν να βρούνε μια κενή θέση στο αεροπλάνο να έρθουν και να γεμίσουν τις μπαταρίες τους, διότι ο χειμώνας είναι βαρύς… Εδώ δικαιολογούνται οι Φινλανδέζες να παίρνουν αντικαταθλιπτικά χάπια. Στην Ελλάδα γιατί;

Γράψε μου τι πιστεύεις, Φοίβη μου.

Φιλικά Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι Θα σας το θέσω απλά, φίλτατε κ. Θεοδωρόπουλε. Το πρόβλημα της Ελληνίδας ήταν ότι παλιότερα δεν ήξερε καν ότι στην Ελλάδα έχει ήλιο. Ήταν πάντα στη σκοτεινή κουζίνα της. Τώρα που βγαίνει έξω και ξέρει, βγαίνει για να δουλέψει, αλλά μετά επιστρέφει γρήγορα γρήγορα στη σκοτεινή κουζίνα της και ακόμη γρηγορότερα στο σίδερο, το πλυντήριο, το σκούπισμα και όλες αυτές τις γνωστές κουλτουριάρικες ασχολίες. Αλλά το ότι ξέρει, και επίσης ότι ξέρει ότι και ο άντρας της ξέρει, αλλά δεν κάνει τίποτα, της δημιουργεί πρόσθετα άγχη, θυμό και κρίσεις. Οπότε, τι φυσικότερο;

Όταν έχει λίγο χρόνο, αντί να ξαναβγεί στο φως, πηγαίνει στον ψυχαναλυτή να της δώσει τα φώτα του.