[ Πρόσωπα ] Στη μάχη εναντίον της φτώχειας

Ο Σαρλ-Εντουάρ Βενσάν έκανε άριστες σπουδές και επί 15 χρόνια ακολουθούσε μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία. Τα εγκατέλειψε όμως όλα για να αφιερωθεί στη μάχη κατά της φτώχειας.

«Έρχεται μια μέρα που δεν αντέχεις πια, που θέλεις να δράσεις», εξηγεί. Τώρα κερδίζει τέσσερις φορές λιγότερα απ΄ ό,τι παλιότερα αλλά, όπως τονίζει, «ξέρω ότι βρίσκομαι στη θέση μου».

Ο Βενσάν γεννήθηκε το 1971 στην Τουλόν, γιος ενός γιατρού και μιας φαρμακοποιού, και φοίτησε στη φημισμένη Γαλλική Πολυτεχνική Σχολή, μετά στη Σχολή Γεφυρών και Οδοστρωμάτων και τέλος στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Οι συμφοιτητές του κατέχουν σήμερα διευθυντικές θέσεις στη βιομηχανία, τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρείες πληροφορικής- ένας μάλιστα είναι στενός σύμβουλος του πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν. Αλλά και ο Βενσάν, προτού τα εγκαταλείψει, ήταν κι αυτός διευθυντής λογιστηρίου της SΑΡ, μιας γερμανικής πολυεθνικής με 30.000 μισθωτούς. «Αφιέρωνα τρελή ενέργεια για να φέρνω συμβόλαια και χρήματα», λέει στη «Λιμπερασιόν». Όμως «μου ήταν αφόρητο να περνάω δίπλα από κάποιον που βρίσκεται στον δρόμο, να του δίνω ενδεχομένως ένα ευρώ και να συνεχίζω τον δρόμο μου. Ουδέποτε κατάφερα να το αντέξω, όμως ζούσα με αυτό. Και ήρθε μια μέρα που έγινε αφόρητο, ήθελα να δράσω».

Ήταν το 2005 όταν απευθύνθηκε στην ανθρωπιστική οργάνωση Εmmaus France και σήμερα είναι υπεύθυνος της Εmmaus Defi. Διευθύνει με μεγάλη επιτυχία ένα τεράστιο κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών σ΄ ένα παλιό γκαράζ στην Πορτ ντ΄ Ορλεάν, το οποίο απασχολεί περίπου σαράντα εργαζομένους, όλους από άσυλα ή καταυλισμούς αστέγων. Πρόσφατα δέχθηκε την επίσκεψη του σοσιαλιστή δημάρχου Μπερτράν Ντελανοέ, καθώς συζητείται η δημιουργία περίπου δέκα τέτοιων καταστημάτων.

Ο απόφοιτος του Πολυτεχνείου επικαλείται την «επιχειρηματική κληρονομιά του Αμπέ Πιέρ», του ιδρυτή των κοινοτήτων Εmmaus. «Αυτό που μου άρεσε στον Αμπέ Πιέρ ήταν η φιλοσοφία της δράσης, το γεγονός ότι συνέδεε τον λόγο με την πράξη», εξηγεί. Η δουλειά του στο κατάστημα είναι να παραλαμβάνει έπιπλα και διάφορα άλλα είδη που οι ιδιοκτήτες τους δεν χρειάζονται πια. Τα φορτώνει σε φορτηγά και τα αποθηκεύει. Μετά, αναλόγως της ζήτησης, τα φέρνει στο κατάστημα. Το 2008, ο τζίρος της επιχείρησης ήταν 600.000 ευρώ. Πάνω από 2.000 πελάτες καταφθάνουν κάθε Σάββατο, την ημέρα που το κατάστημα είναι ανοιχτό για το κοινό.

Πρόκειται για έναν μηχανισμό καταπολέμησης του αποκλεισμού των αστέγων μέσω της απασχόλησης. «Αν δεν έχεις δουλειά, είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολο να βρεις τη θέση σου στην κοινωνία», λέει ο Βενσάν. «Όμως όταν είσαι άστεγος, έχεις ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη να εργαστείς, επειδή δεν έχεις οικογένεια ούτε δίκτυο φίλων, δεν έχεις σχέσεις για να αντέξεις το σοκ… Δημιουργήσαμε ένα πλαίσιο για να ξανασταθούν οι άνθρωποι αυτοί στα πόδια τους, νιώθοντας εμπιστοσύνη και δουλεύοντας σε ανθρώπινες συνθήκες».