Δρόμοι

Ανερυθρίαστη
νοθεία των εκλογών. Καταστολή της αντιπολίτευσης. Χρήση αστυνομικής βίας και πραγματικών πυρών κατά διαδηλωτών. Όλα αυτά έγιναν την περασμένη Πέμπτη, όχι στο Ιράν, αλλά στο εξίσου μακρινό Κιργιστάν της Κεντρικής Ασίας. Και η αμερικανική αντίδραση; Σιωπή και αδιαφορία.

Η διπλωματική
γλώσσα με την οποία ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη εκφράζει την «απογοήτευσή» του, ακόμη κι αυτή αφήνει να διαφανούν οι εγκληματικές μέθοδοι με τις οποίες ο πρόεδρος Μπακίγεφ εξασφάλισε το 90% των ψήφων στις εκλογές. Κι όταν χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας της χώρας για να διαμαρτυρηθούν για την εκλογική απάτη, αστυνομικές δυνάμεις τούς επιτέθηκαν με χειροβομβίδες κρότου και δακρυγόνα, βάλλοντας πάνω από τα κεφάλια τους με πραγματικά πυρά. Η προεκλογική εκστρατεία της αντιπολίτευσης εμποδίστηκε από την αστυνομία και οι ηγέτες της και οι υποστηρικτές της αντιμετωπίστηκαν με ένα κύμα τρομοκρατίας. Ένας από αυτούς τους ηγέτες κατήγγειλε την απαγωγή του και τον ξυλοδαρμό του από αστυνομικούς. Αυτός ήταν πιο τυχερός από τον δημοσιογράφο Αλμάζ Τασίγεφ, επικριτή της κυβέρνησης, που στις αρχές του μήνα υπέκυψε στα τραύματά του μετά τον ανηλεή ξυλοδαρμό του από οκτώ αστυνομικούς. Ήταν η έκτη τρομοκρατική επίθεση κατά δημοσιογράφων φέτος, όπως γράφει το «World Socialist». Ανθρωπιστικές οργανώσεις αναφέρουν τον συστηματικό βασανισμό πολιτικών κρατουμένων στο Κιργιστάν.

Τον περασμένο
μήνα, ο πρόεδρος Ομπάμα απέστειλε επιστολή προς τον πρόεδρο Μπακίγεφ με την οποία εξήρε το καθεστώς του για «τις προσπάθειές του για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στο Αφγανιστάν και την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας». «Γιατί ο Ομπάμα και η Κλίντον δεν εξέφρασαν την «αποστροφή» τους για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στο Κιργιστάν;» αναρωτιέται ο δημοσιογράφος Μπιλ Βαν Όικεν. Γιατί δεν χαιρέτισαν το «θάρρος» των διαδηλωτών όπως έκαναν στην περίπτωση του Ιράν; Η επιστολή του Ομπάμα αποτελούσε μέρος της διαπραγματευτικής διαδικασίας για την αεροπορική βάση του Μανάς, την οποία χρησιμοποιούν τα αμερικανικά στρατεύματα που πολεμούν στο Αφγανιστάν. Πριν από τις εκλογές, ο Μπακίγεφ έκανε τον «δύσκολο», απειλώντας να την κλείσει. Τελικά «υποχώρησε», τετραπλασιάζοντας το ενοίκιο που καταβάλλουν οι Αμερικανοί. Έτσι, ανήμερα των εκλογών, η αμερικανική καθεστωτική εφημερίδα «Τάιμς της Νέας Υόρκης» δημοσίευε ένα άρθρο που τιτλοφορούνταν κυνικά: «Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ στο Κιργιστάν επικεντρώνεται στα στρατηγικά ζητήματα και όχι στη βία». Και επέμενε σε αυτό πως το καθεστώς του Μπακίγεφ δεν είναι και τόσο κακό, «ούτε είναι αστυνομικό κράτος».

Όταν ένα καθεστώς
εξυπηρετεί τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, τότε η εκλογική νοθεία, η καταστολή και τα βασανιστήρια είναι αποδεκτά. Αντίθετα, όταν αυτά τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την ανατροπή ενός καθεστώτος- όπως του ιρανικού- τότε οι καταγγελίες για εκλογική νοθεία, καταστολή και βασανιστήρια γίνονται σημαίες μιας σταυροφορίας για την υπεράσπιση της «δημοκρατίας».