[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, για τους μετανάστες και την πολιτική ασύλου)

Η τσιγκουνιά στη χορήγηση ασύλου και η σκαιή αντιμετώπιση των καταραμένων της Πέτρου Ράλλη (με τους αστυνομικούς να τους μεταχειρίζονται σαν περιτρίμματα και με ποικίλους «μεσολαβητές» να απομυζούν ό,τι απέμεινε στην τσέπη και την ψυχή των φυγάδων), μπορεί να μην ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την τηλεόραση ή τα υπουργεία μας, συνιστούν ωστόσο στίγμα ανεξάλειπτο. Ένα στίγμα που έχει και αριθμητική επιβεβαίωση: το ποσοστό χορήγησης ασύλου είναι ένα μηδέν, μια υποδιαστολή και κάμποσα μηδενικά επιπλέον πριν εμφανιστεί άλλος αριθμός. Ιδού, λοιπόν, η μηδενική ανοχή.

Λίγες μέρες πριν, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες αποχώρησε από τις γνωμοδοτικές επιτροπές για την εξέταση αιτημάτων χορήγησης ασύλου και κατήγγειλε δριμύτατα την Ελλάδα, που παραβιάζει ωμά τους διεθνείς κανόνες. Για κόλαφο επρόκειτο. Αλλά καμιά ιδιαίτερη συγκίνηση δεν προκλήθηκε. Όσοι ζητούν πολιτικό άσυλο εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται εκ προοιμίου σαν ψεύτες, θαρρείς και τόσοι πόλεμοι και τόσα ανελεύθερα καθεστώτα σε Ασία και Αφρική δεν γεννούν αντιστασιακούς και πολιτικούς πρόσφυγες. Μηδενική παραμένει λοιπόν η ανοχή, αφού μηδενισμένο είναι και το αίσθημα της ενοχής και της ευθύνης μας.

(«Η Καθημερινή»)