Εναλλακτικά Το κόμμα των κανιβάλων

ΟΙ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ το λένε «pass the blame». Δηλαδή «πέρνα την ευθύνη». Η Ν.Δ. το εφαρμόζει συστηματικά εδώ και πέντε χρόνια. Φταίει πάντα κάποιος άλλος- που είναι συνήθως το ΠΑΣΟΚ, οι ξένοι ή οι Τούρκοι.

Δεν είναι αστείο. Πάρτε τις πυρκαγιές του 2007.

Κάτι πήγε να πει ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας για τον «στρατηγό άνεμο». Μετά πήρε μπροστά- στον κατήφορο- η μηχανή προπαγάνδας της Ν.Δ. Τις φωτιές έβαζαν, λέει, οι μετανάστες, οι Τούρκοι και κάτι συγγενείς του Λαλιώτη που κρύβονταν στα δάση της Πελοποννήσου. Ντροπή; Ασφαλώς. Αλλά η ντροπή προϋποθέτει αξιοπρέπεια και αυτή έλειψε εξ αρχής από τη διακυβέρνηση Καραμανλή. Από το 2004 είμαστε στα ίδια. Ο Γιώργος Αλογοσκούφης έσπευσε να κάνει την περίφημη απογραφή για να φορτώσει στις κυβερνήσεις Σημίτη την ευθύνη για τη μετα-Ολυμπιακή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Πού να΄ξερε ότι έκανε σχολή. Τον Ιανουάριο του 2009, ο Πρωθυπουργός του φόρτωνε, εμμέσως πλην σαφώς, την κατάσταση της Οικονομίας, θέτοντάς τον εκτός κυβέρνησης στον ανασχηματισμό. ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ για την εγκληματικότητα; Όχι η διάλυση της ΕΛ.ΑΣ. επί υπουργίας Παυλόπουλου – που δεν φταίει ποτέ αυτός, αλλά πάντα ο Μαρκογιαννάκης- μα οι λαθρομετανάστες. Και ποιος φταίει για τους λαθρομετανάστες; Όχι η κυβέρνηση, που δεν είχε καμιά πολιτική στο θέμα αυτό, αλλά οι Τούρκοι που τους αφήνουν να περάσουν στην Ελλάδα και δεν τους παίρνουν πίσω.

Ποιος φταίει για το χάλι της Οικονομίας; Η διεθνής κρίση. Ποιος φταίει για την ήττα της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές; Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Ποιος ευθύνεται για το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η χώρα εν όψει της προεδρικής εκλογής του 2010; Το ΠΑΣΟΚ, που αρνείται να συμφωνήσει σε συναινετική επανεκλογή του Κάρολου Παπούλια, ώστε να εξασφαλίσει η Ν.Δ. απρόσκοπτη ολοκλήρωση της θητείας της το 2011.

ΦΥΣΙΚΑ, η πολιτική της μισαλλοδοξίας έχει παρελθόν και παρόν. Από την Ιερά Εξέταση έως το σύγχρονο Ιράν, όπου η καλπο-νοθεία για να ξανα-βγει ο Αχμαντινετζάντ προκάλεσε λαϊκή εξέγερση, που ερμηνεύεται από το καθεστώς ως διεθνής συνωμοσία. Σε κάποιες φάσεις της Ιστορίας, η μισαλλοδοξία έγινε κοινωνικό ρεύμα που οδήγησε λαούς σε σκοτεινές περιπέτειες. Στην Ελλάδα, οι προσπάθειες της Ν.Δ. να τα φορτώσει αλλού συνάντησαν έως τώρα την απάθεια της κοινωνίας. Με μόνη εξαίρεση τη μετανάστευση. Εκεί, χωρίς αμφιβολία, ήταν στραβό το κλήμα, το δάγκωσε κι η διακυβέρνηση Καραμανλή…

Σε πολιτικό επίπεδο, πάντως, το παιχνίδι των ευθυνών δεν έχει απαλλάξει τη Ν.Δ. από τη φθορά ούτε την έχει βγάλει από το αδιέξοδο. Αντιθέτως, τη διακυβέρνηση Καραμανλή ετοιμάζονται να κανιβαλίσουν δυσαρεστημένοι βουλευτές, αλλά και πρώην υπουργοί όπως ο Μιχάλης Λιάπης, που δηλώνει διατεθειμένος να τα πει όλα για όλους- με ονοματεπώνυμαμπας και ξυπνήσει, λέει, το Μαξίμου.

Η ανάγκη να τα φορτώσεις σε κάποιον άλλο είναι, βεβαίως, συνέπεια της προσέγγισης της διακυβέρνησης με τον φόβο του πολιτικού κόστους. Ωστόσο, δεν υπάρχει πολιτικό κόστος. Έλλειμμα ηγεσίας υπάρχει και υπήρχε εξ αρχής. Ο ηγέτης ξέρει πού πρέπει να οδηγήσει την κοινωνία και αναλαμβάνει να την πείσει για το σωστόν της διαδρομής, έστω με κάποια φθορά για τον ίδιο. Αν δεν μπορεί να το κάνει, δεν του φταίει κανείς που διεκδίκησε την εξουσία.