Φαινόμενα

Πρωθυπουργικό πορνό
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

«Χωμένοι» στα σεντόνια των ηγετών τους οι πολίτες, χάρη στις σύγχρονες μεθόδους ενημέρωσης, αντί να ασκούν πολιτικό έλεγχο, ασκούν…
σεξουαλικό
Μαγνητοφωνημένες συνομιλίες φυλακισμένων βαρυποινιτών με τις ερωμένες τους, πρωθυπουργών με τις δικές τους και προαγωγών με τις βίζιτες υπαλλήλους τους που τις προετοιμάζουν για να τις στείλουν προς πρωθυπουργική τέρψη, ολονύκτια δε. Δεν είναι θαύμα αυτός ο κόσμος της ενημέρωσης, που την έχει εμπλουτίσει η τεχνολογία και γινόμαστε όλοι μάρτυρες των πιο κρυφών, των πιο μυστικών ιδιωτικών συνομιλιών; Δεν είναι θαύμα που μετατρεπόμαστε σιγά σιγά σε πλήθη ηδονοβλεψιών με κάθε επισημότητα και ουδένα ψόγο για το βίτσιο, στο οποίο εθιζόμαστε όλοι όσοι κάποτε ελπίσαμε ότι η τεχνολογία θα μας κάνει πολίτες του κόσμου; Αντί γι΄ αυτό γίναμε επαρχιώτες του κόσμου οι φιλοθεάμονες λαοί, στενόμυαλοι κουτσομπόληδες ηδονιζόμενοι με τα ερωτικά βογκητά ή τα φονικά υπονοούμενα των ισχυρών- παντός είδους είτε της πολιτικής είτε της φυλακής – που συνθέτουν όλο και συχνότερα αυτό που αποκαλούμε στις μέρες μας ενημέρωση-σε-βάθος.

Συνταράσσεται η Ιταλία και χάσκει η υπόλοιπη Ευρώπη των τηλεθεατών με τις νέες αποκαλύψεις για τις πληρωμένες κυρίες του έρωτα που χρησιμοποιούσε ο Μπερλουσκόνι. Πρωθυπουργικό πορνό για διεθνή αναμετάδοση προς τέρψη των ανομολόγητων φαντασιώσεων του μικροαστού του καναπέ. Μια συνομιλία μάλιστα, της πλέον επιφανούς βίζιτας με τον προαγωγό της, κάνει τον γύρο των τηλεοράσεων χάρη στις άκρως γαργαλιστικές ατάκες που ανταλλάσσουν πλήρεις απροκάλυπτων πορνικών υπονοουμένων: «Αν σου ζητήσει να μείνει όλη τη βραδιά, θα πάρεις 1.000», «Τα χρήματα στα έδωσα, αλλά θα σου κάνει κι εκείνος κανένα δώρο». Και η τελευταία λεπτομέρεια, πιο ερεθιστική απ΄ όλες: «Ξέρεις, δεν του αρέσει με προφυλακτικό».

Έξοχο! Απενοχοποιημένα τα πλήθη των ηδονιζόμενων φιλοθεαμόνων απολαμβάνουν το αγαπημένο τους θέαμα από τα δελτία ειδήσεων. Γιατί δεν είναι ο Ιταλός πρωθυπουργός ο πρώτος που προσφέρει πλούσια ιδιωτική ζωή για απολαυστικό χάζι. Πρωτοπόρος στο είδος ο Κλίντον, με εκείνη την απίστευτη δημόσια εξομολόγησή του, που καθιέρωσε σε παγκόσμιο επίπεδο το ριάλιτι της ιδιωτικής ζωής των πολιτικών, σε αντικατάσταση της αλλοτινής πολιτικής επιχειρηματολογίας και του πολιτικού ελέγχου του λαού στην ηγεσία του.

Πλέον οι λαοί ελέγχουν τα λερωμένα σεντόνια των ηγετών τους και αντί της πολιτικής σκέψης και των πολιτικών διεκδικήσεων, καλούνται σε σπασμωδική απόρριψη του «ανήθικου» με επιχειρήματα, τα οποία συγκροτούν υπόγεια πλην σταθερά μια σκοταδιστική ηθικολογία του νεοπουριτανισμού. Αυτό είναι το χειρότερο. Δύο 4ετίες του Μπους που διέλυσαν τον κόσμο ήταν ο καρπός εκείνου του κλιντονικού ερωτικού ριάλιτι. Και όχι μόνο. Η απολαυστική κατανάλωση της ιδιωτικής σφαίρας καθαγιάστηκε ως ενημέρωση των πολιτών από τα δελτία ειδήσεων. Η ριαλιτζίδικη φαντασμαγορία έχει αποδειχθεί ισχυρότερη από οποιαδήποτε ιδεολογία πάθιασε ποτέ τους λαούς.


Καλλίγραμμες πληρωμένες κυρίες

Χίλιους καθαρώς πολιτικούς λόγους μπορεί να έχουν οι Ιταλοί για να καταδικάσουν τον πρωθυπουργό τους. Κι όμως, ουδείς είναι τόσο ισχυρός όσο η θέα στην πισίνα της βίλας του και στις κρεμασμένες γυμνές πατσές καλεσμένων του, που τις επιδεικνύουν στις καλλίγραμμες πληρωμένες κυρίες ή όσο μια συνομιλία του προαγωγού με την ερωτική συνοδό που ετοιμάζεται να προσφέρει υπηρεσίες στον Ιταλό πρωθυπουργό.

Ο εθισμός των φιλοθεαμόνων πολιτών στο αποτρόπαιο και στο χυδαίο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα μιας τηλεοπτικής αγοράς που χρειάζεται καταναλωτές αντί πολίτες. Γιατί η πρώτη κατάσταση, τους διαρκούς καταναλωτή, δίνει την ψευδαίσθηση της απόλαυσης προνομίων- έστω και των ταπεινότερων και άχρηστων- ενώ η δεύτερη, του πολίτη, απαιτεί τη διεκδίκησή τους. Το δυσκολότερο δεν είναι να απαλλαγούν οι Ιταλοί- και η Ευρώπη- από τον Μπερλουσκόνι, αλλά από το είδος της τηλεόρασης που τον ανέδειξε.