Ημερολόγιο Συνόρων Οι Ουιγούροι που γνωρίζω

Οι Κινέζοι εμφανίστηκαν νωρίς στη ζωή μου. Ήταν, κατά κάποιον τρόπο, το πρώτο μου πολιτισμικό σοκ. Τότε που τους «γνώρισα», δεν υπήρχαν Διαδίκτυο και twitter. Το Τείχος του Βερολίνου ζούσε και βασίλευε…

ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ ένα πρωί και τους είδαμε, έκπληκτοι, να διασχίζουν την κεντρική πλατεία της ήσυχης πολίχνης μας. Ήταν μια ομάδα τριάντα Κινέζων. Φορούσαν το ίδιο μπλε φόρεμα, βάδιζαν με τον ίδιο βηματισμό και κρατούσαν στο χέρι το ίδιο κόκκινο βιβλίο. Η Αλβανία εκείνο τον καιρό είχε τσακωθεί με όλο τον κόσμο. Η Κίνα με όλο το Σοβιετικό Μπλοκ. Μαζί με τους Κινέζους έφθασε στην Αλβανία και το κύμα της «πολιτιστικής επανάστασης» του Μάο. Οι δασκάλες μας έβγαλαν με βαριά καρδιά τις φούστες και φόρεσαν παντελόνια. Σύμφωνα με τις διδαχές του συντρόφου Μάο, η γυναίκα έπρεπε να μη διαφέρει από τον άνδρα. Ούτε στο ντύσιμο. Τότε, επίσης, άρχισε και μια παράδοξη εκστρατεία για την απαγόρευση των δείπνων και οικογενειακών συνεστιάσεων. Σύμφωνα με τον σύντροφο Μάο, έλεγαν, αποτελούσαν «αστικό φαινόμενο», γιατί ενίσχυαν την ιδιωτικότητα εις βάρος της συλλογικότητας. Η αντίδραση των κατοίκων ήταν τόσο οργισμένη που οι Γραμματείς του Κόμματος αναγκάστηκαν να ξεχάσουν τις διδαχές του Μάο. Προσωπικά λυπάμαι που υποχώρησαν. Αν είχαν επιμείνει, πιθανόν να είχε προκληθεί εξέγερση. Λαοί σαν τους Βαλκανικούς, οι Αλβανοί ιδιαίτερα, ενδέχεται να αντέξουν τη χειρότερη τυραννία. Αναποδογυρίζουν όμως τον κόσμο εάν τους απαγορεύσεις το οινόπνευμα ή τις οικογενειακές συνεστιάσεις…

Οι Κινέζοι εξαφανίστηκαν από την πολίχνη μας μυστηριωδώς, όπως ήρθαν.

Μερικές εβδομάδες πριν από την εξαφάνισή τους, ρατσιστικό αμόκ χτύπησε τους κατοίκους της πόλης: διαδόθηκε η φήμη ότι οι Κινέζοι τρώνε τις γάτες της πόλης μας! Μερικές εβδομάδες μετά την εξαφάνιση των Κινέζων ανακοινώθηκε ότι η Κίνα «πουλήθηκε στους Αμερικάνους». Από μεγάλη φίλη έγινε μεγάλη εχθρός. Η Κίνα άρχισε να ανοίγεται στη Δύση. Η Αλβανία, εντελώς μόνη πλέον, άρχισε να χτίζει εκατοντάδες χιλιάδες μπούνκερ.

Για να αντιμετωπίσει την εισβολή όλου του κόσμου ενάντια στον μοναδικό «σοσιαλιστικό φάρο» επί Γης…

●●●

ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ τους Κινέζους τους είδα, ξανά, πέρυσι. Είχαν στήσει την China Τown στα Τίρανα. Αυτή τη φορά φορούσαν πολύχρωμα ρούχα και όχι μπλε στολή. Όταν προσπάθησα όμως να πιάσω συζήτηση, ήταν καχύποπτοι και φοβισμένοι. Συνάντησα τότε και έναν άλλο Κινέ ζο, που διέφερε από τους υπόλοιπους. Δεν ήταν δική του επιλογή να βρεθεί στην Αλβανία. Τον είχαν ξεφορτωθεί εκεί οι Αμερικανοί, μαζί με τέσσερις συμπατριώτες του. Είχε έρθει στα Τίρανα από το Γκουαντάναμο. Το όνομά του είναι Αμπού. Ουιγούρος από την επαρχία Σιντζιάνγκ, μουσουλμάνος της Κίνας. Ο ίδιος αποκαλεί την επαρχία Ανατολικό Τουρκεστάν. «Έτσι αποκαλούμε εμείς τη δική μας πατρίδα», μου είπε. Μου διηγήθηκε το απίστευτο και επώδυνο ταξίδι του. Έφυγε «για να γλιτώσει από την καταπίεση και τις διώξεις που υφίστανται οι μουσουλμάνοι στην Κίνα». Ήθελε να φθάσει στη Δύση, μέσω Τουρκίας. Βρέθηκε όμως στο λάθος μέρος, στη λάθος ώρα. Ενώ ταξίδευε ανάμεσα στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν μαζί με μια ομάδα συμπατριωτών του, προσπαθώντας να μεταναστεύουν στη Δύση, οι τρομοκράτες της Αλ Κάιντα χτύπησαν τους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη. Εκείνος και οι συμπατριώτες του συνελήφθησαν στο Πακιστάν μερικές εβδομάδες αργότερα ως τρομοκράτες. Τους κάρφωσαν οι ίδιοι χωρικοί που τους είχαν προσφέρει φαγητό και στέγη. Οι Αμερικανοί έδιναν πέντε χιλιάδες δολάρια για όποιον κάρφωνε κάποιον ύποπτο. Μια περιουσία σε αυτά τα μέρη. Βασανίστηκαν άγρια στο Πακιστάν, μετά παραδόθηκαν στους Αμερικανούς που τους έκλεισαν στο Γκουαντάναμο. Το πρόσωπο του Αμπού σκοτείνιασε όταν πρόφερε τη λέξη Γκουαντάναμο. «Γιατί μας το έκαναν οι Αμερικανοί αυτό; Εμείς αγαπάμε την Αμερική και τη Δύση. Περιμένουμε να μας υποστηρίξουν ενάντια στην κινεζική κυβέρνηση που καταπατά βάναυσα τα δικαιώματά μας» είπε…

●●●

ΤΟ 2005, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι ο Αμπού και τρεις συμπατριώτες του ήταν αθώοι και έπρεπε να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι. (Οι υπόλοιποι αθωώθηκαν πριν από μερικές ημέρες). Στην Κίνα ζητούσαν επίμονα την έκδοσή τους για να τους εκτελέσουν ως τρομοκράτες. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν τους δεχόταν, γιατί δεν ήθελε να εξοργίσει την Κίνα. Αν και είναι τουρκόφωνοι, η Τουρκία δεν ήθελε να τους δει ούτε ζωγραφιστούς. Τελικά, τους δέχτηκε η Αλβανία. «Όταν ήμουν μικρός άκουγα συχνά για την Αλβανία. Χάρηκα όταν μας είπαν ότι θα μας πάνε εκεί. Επιπλέον σκέφτηκα ότι είναι μια μουσουλμανική χώρα», μου είπε ο Αμπού σε καλά αλβανικά. «Τα βρήκα όμως αλλιώς. Στην Αλβανία η θρησκεία δεν είναι κάτι το σημαντικό. Με αντιμετώπιζαν συχνά σαν τρομοκράτη. Αναγκάστηκα να ξυρίσω το μούσι τότε», κατέληξε. Ο Αμπού ζει μακριά από τη γυναίκα και τα δυο παιδιά του. Άγνωστο αν θα μπορέσει να τους συναντήσει ποτέ. Μιλώντας για την άρρωστη μητέρα του δάκρυσε. Τώρα στην Αλβανία προσπαθεί να στήσει μια καινούργια ζωή. «Θέλω να γίνω μάγειρας. Να ανοίξω δικό μου εστιατόριο. Η ζωή εδώ είναι δύσκολη, αλλά πρέπει να την παλέψω», μου είπε. Τον ρώτησα αν καμιά φορά πάει να ψωνίσει στην China Τown των Τιράνων. Συνοφρυωμένος μου απάντησε ότι και όταν πηγαίνει δεν ανταλλάσσει ποτέ κουβέντες με τους Κινέζους εργάτες. «Δεν φταίνε οι απλοί άνθρωποι, αλλά η κυβέρνηση της Κίνας θέλει να μας εξαφανίσει», είπε. Όταν επέστρεψα στην Αθήνα άνοιξα έναν χάρτη και αναζήτησα την Σιντζιάνγκ. Διαπίστωσα ότι είναι σχεδόν δέκα φορές η επιφάνεια της Ελλάδας. Πλούσια σε αέριο, πετρέλαιο και άνθρακα. Σκέφτηκα τότε ότι ο Αμπού και οι συμπατριώτες του την έχουν άσχημα…

Ο Αμπού είναι Ουιγούρος από την επαρχία Σιντζιάνγκ, μουσουλμάνος της Κίνας. Ο ίδιος κάνει λόγο για Ανατολικό Τουρκεστάν. «Έτσι αποκαλούμε εμείς τη δική μας πατρίδα»

LΙΝΚ:

http://gazikapllani.blogsspot.com