[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το αντίτιμο της απιστίας

ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ της απιστίας, τελικά, μετριέται όχι τόσο με το πρόσωπο το οποίο την υφίσταται αλλά ενίοτε με το αντίτιμο.

Δυστυχώς στην υλιστική εποχή μας το κάθε τι εκτιμάται με την εμπορική και μόνο αξία του. Τα πάντα έχουν την τιμή τους. Η απιστίαπροδοσία του Ιούδα καταγράφηκε στα ιστορικά αρχεία, από τους πολλούς, περισσότερο για το αντίτιμό της παρά για τον στόχο της. Στα «τριάκοντα αργύρια» τίθεται το θαυμαστικό και όχι στο ότι ακόμα και ένας «θεός» προδόθηκε. Το ευτελές ποσό κατεγράφη ως ενδεικτικό μικροψυχίας και χαμέρπειας.

Σε μια συντροφική σχέση ετών, οι πρώτες ρωγμές εντοπίζονται από τους προσεισμούς ακόμη. Και εδώ κυριαρχεί το αντίτιμο. «Ο ανεκπλήρωτος πόθος τριάντα χρόνων», αιτιολογεί την ηχηρή ακύρωση μιας συμβίωσης αρμονικής και ανέφελης;

Δυστυχώς στην- ελλειμματική σε αξίες- εποχή μας το δικαιολογεί απόλυτα.

Η απιστία στην πολιτική έχει προσλάβει διαστάσεις πανδημίας. Και όμως οι… αντιιικές δικαιολογίες επιδρούν θετικά όχι μόνο στον πάσχοντα, αλλά και σε όλους τους επιβλέποντες από κοντά (ή μακριά) τα κλινικά συμπτώματα να εξελίσσονται. Η υπόθεση του Βατοπεδίου τείνει να λησμονηθεί, το σκάνδαλο της Siemens ήδη κομμάτι κομμάτι κλείνεται σε σκοτεινά συρτάρια, το θέμα Παυλίδη ταξιδεύει κύμα κύμα ανερμάτιστο στην ταραγμένη θάλασσα μεταξύ Αττικής γης και Ρόδου…

Και σε όλα τα παραπάνω η κοινή γνώμη, αλλά και οι άμεσα εμπλεκόμενοι, αναζήτησαν με πάθος το ύψος του αντιτίμου της προδοσίας ανάμεσα στη φήμη, την ίντριγκα, τον μύθο και την πραγματικότητα. Αυτό ενδιέφερε, γιατί αυτή καθεαυτή η απιστία είναι παγιωμένη δραματικά στα κοινωνικά μας δρώμενα. Ουδείς καταδικάζεται, ουδείς στιγματίζεται. Το ότι ο Έλληνας πολίτης ήταν ο κατάφωρα προδομένος και αδικημένος λίγους δείχνει να απασχολεί.

Τα όνειρα πεθαίνουν στην εκπλήρωσή τους και πολλοί από τους πολιτικούς με το που θα εκπληρώσουν το όνειρό τους, «πεθαίνουν» για να αμαρτήσουν.

Άλλωστε φροντίζουν πάντα το άλλοθί τους επιμελώς: το φιλί της προδοσίας δεν κοστίζει πια μονάχα τριάντα αργύρια…