[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Όσοι υπόσχονται θα κληθούν να καταβάλουν το κόστος

Ο συστηματικός εμπαιγμός από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας και η αδιαφορία που δείχνει οδηγεί σε κλείσιμο το Νοσοκομείο της Ρόδου και σε απαξίωση των δομών υγείας των νησιών. Ο νομάρχης Δωδεκανήσου κ. Γιάννης Μαχαιρίδης μιλά έξω από τα δόντια για τα προβλήματα υγείας, αλλά και για άλλα «καυτά ζητήματα», όπως είναι π.χ. οι λαθρομετανάστες, το ακτοπλοϊκό κ.ά.

Δύσκολη η φετινή χρονιά στον τουρισμό…

Η βαριά μας βιομηχανία δείχνει να έχει αντοχές, αλλά τις όποιες επιπτώσεις θα τις καταγράψουμε τον χειμώνα.

Οι αριθμοί πράγματι δεν δείχνουν μεγάλη πτώση. Η αγορά, όμως, τι λέει;

Ο εμπορικός μας κόσμος έχει να αντιμετωπίσει τις εγγενείς αδυναμίες του, που με την κρίση αναδεικνύονται και οξύνονται.

Μήπως χάσαμε την ανταγωνιστικότητά μας;

Είναι λεπτές οι ισορροπίες που κινούνται οι επιχειρηματίες μας, φροντίζοντας να διατηρούν ψηλά την ποιότητα των υπηρεσιών, χωρίς όμως να «ξεπουλάμε» έναν ελκυστικό προορισμό υψηλών απαιτήσεων.

Οι γείτονές μας, όμως, κάνουν ρεκόρ…

Εκεί που αυτοί είναι σήμερα, εμείς ήμασταν επί δεκαετίες.

Στόχος μας πια δεν είναι οι αριθμοί του μαζικού τουρισμού, αλλά η ποιότητα του τουριστικού ρεύματος.

Διαπιστώνετε όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων;

Ναι, η βιτρίνα της «ευημερούσας» Ρόδου έχει ραγίσει. Δεν είναι τυχαίο που η Νομαρχία καλείται με τον Ξενώνα συγγενών όσων νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο μας και με τη δημιουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου να κλείσει πληγές. Ακριβή η αγορά, ακριβό και το μεταφορικό μέσο…

Είναι μεγάλη η απόσταση που μας χωρίζει με όσους πρέπει να πάρουν αποφάσεις και δεν κατανοούν πόσο δυσβάσταχτο είναι το κόστος μεταφοράς προσώπων και αγαθών.

Ακόμη δεν λύθηκε το ακτοπλοϊκό στα νησιά;

Εξακολουθεί και αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της κοινωνίας και της οικονομίας μας.

Και οι υποσχέσεις;
Πολλές, γιατί είναι ανέξοδες.

Μέχρι τη στιγμή που όσοι υπόσχονται, θα κληθούν να καταβάλουν το κόστος και το τίμημα.

Τεράστιο το πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες.
Τεράστιο, με εθνικές και κοινωνικές διαστάσεις. Η δωδεκανησιακή κοινωνία έδειξε το ανθρώπινο πρόσωπό της, όμως τώρα πια έχουν εξαντληθεί τα όρια ανοχής και υπομονής.

Υπάρχει λύση;
Ας φροντίσει για λύση το «τόξο» Βρυξέλλες- Αθήνα. Μαζί και οι γείτονες που δεν σέβονται συμφωνίες και διεθνείς κανόνες. Ως Νομαρχία έχουμε ζητήσει από το ΥΠΕΞ την άδεια να αρχίσουμε έναν διάλογο με την Αυτοδιοίκηση των απέναντι τουρκικών παραλίων, μήπως και μπει ένας φραγμός στο σύγχρονο δουλεμπόριο.

Και η υγεία φαίνεται να νοσεί βαθύτατα στα Δωδεκάνησα…
Λίγοι οι γιατροί, λιγότεροι οι νοσηλευτές. Όλοι ήρωες και στηριζόμαστε στον «πατριωτισμό» και στην αυτοθυσία τους. Είστε σε συνεχή «κόντρα» με τον υπουργό Υγείας…

Αποτελεί την προσωποποίηση της πολιτικής ασυνέπειας. Μόνο αγανάκτηση προκαλεί η στάση του.

Είναι δυνατόν η Νομαρχία Δωδεκανήσου να προσλαμβάνει νοσηλευτικό προσωπικό για λογαριασμό του υπουργείου;

Κινούμαστε στα όρια της νομιμότητας ώστε να μην καταρρεύσουν εντελώς οι δομές υγείας του νομού μας.

Και γιατί θα πρέπει να μεταφέρετε το γραφείο σας στο νοσοκομείο;

Συμβολική πράξη καταγγελίας, μήπως και μας ακούσει η Αθήνα.

Πρέπει να διαμαρτύρεστε για να σταλούν χρήματα ώστε να συνεχιστούν τα έργα;

Το δυστύχημα είναι ότι δεν κατανοούν τις ιδιαιτερότητες του νησιωτικού χώρου. Αν τις καταλάβαιναν θα ικανοποιούσαν, για παράδειγμα, το χρόνιο αίτημά μας να δοθούν τέσσερα από τα 200 εκατομμύρια που εισπράττουν από το σπατόσημο για να αναβαθμίσουμε τον οδικό άξονα Ρόδου- Αεροδρομίου. Ακόμα περιμένουμε.

Πέρυσι η Ρόδος δοκιμάστηκε από τις φωτιές. Πόσο έτοιμη είναι φέτος;

Η περυσινή διπλή καταστροφή δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Σύνθημά μας, φέτος ούτε ένα στρέμμα καμένο. Η Νομαρχία έχει δουλέψει εντατικά ενεργοποιώντας όλη την κοινωνία και οι δράσεις μας αναγνωρίστηκαν με το Βραβείο Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας Οικόπολις 2009.

Οι πιστώσεις για τα αντιπλημμυρικά έργα έρχονται;

Οι υποσχέσεις δόθηκαν πάνω στις στάχτες των δασών μας.

Μέχρι σήμερα, μόλις τα μισά κονδύλια έχουν δοθεί. Και ο επόμενος χειμώνας δεν είναι μακριά.

Η Δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση αντέχει;

Η συνεχής απαξίωση του θεσμού αποκαλύπτει τη βούληση της Πολιτείας να τον καταργήσει οριστικά.

Μήπως εισπράττει μόνο αρμοδιότητες και υποσχέσεις αντί για πόρους;

Τώρα πια, ούτε αρμοδιότητες εκχωρούνται. Το αντίθετο συμβαίνει.

Πόσο αξίζει κανείς να υπηρετεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση στη Δωδεκάνησο με τις σημερινές συνθήκες;

Αυτός ο τόπος αξίζει πολλά.

Χρειάζεται τη στοργή της Πολιτείας και τη δική μας αφοσίωση. Και πάνω απ΄ όλα, αγώνας και αγάπη που να τη δείχνεις καθημερινά.