Από τα παρθένα δάση της Βραζιλίας ώς τις κλινικές της Ελβετίας

Οικήματα και άδειοι δρόμοι στο Σάο Πάολο και το Ντίσελντορφ μοιάζουν να αποτελούν σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας. Αλλού, σε μια πολυσύχναστη περιοχή της Σαγκάης, οι ταμπέλες και οι διαφημιστικές αφίσες με τα λογότυπα αναψυκτικών φανερώνουν την επίδραση της παγκοσμιοποίησης στην Κίνα.

Είναι εικόνες από διαφορετικές πόλεις του κόσμου που απαθανάτισε με τον φωτογραφικό φακό του ο Γερμανός Τόμας Στρουθ. Και τις παρουσιάζει στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

«Τη δεκαετία του ΄70 στο Ντίσελντορφ φωτογράφιζα τους περαστικούς, τον κόσμο στους δρόμους των πόλεων. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι το περιβάλλον είναι ένας καθρέφτης των ανθρώπων που ζουν και κινούνται εκεί και φανερώνει κάτι από την κουλτούρα τους» λέει στα «ΝΕΑ» ο Τόμας Στρουθ για τις μικρές ασπρόμαυρες φωτογραφίες έρημων δρόμων, που ανταποκρίνονται στην ακρίβεια και στην πιστή αναπαράσταση του κινήματος της «Νέας Αντικειμενικότητας».

«Έστρεψα την προσοχή μου στα κτίρια και εστίασα τον φωτογραφικό φακό μου σε τοποθεσίες που φανερώνουν την ανθρώπινη παρουσία. Για παράδειγμα, στο Αμβούργο βλέπουμε κτίρια δέκα ορόφων, όπως και στη Νάπολι. Η διαφορά είναι ότι οι κάτοικοι έχουν αφήσει το στίγμα τους, δίνοντας διαφορετικό χαρακτήρα στο καθένα», προσθέτει.

Ανάμεσα στις 29 φωτογραφίες της έκθεσης βρίσκονται οι έγχρωμες μεγάλων διαστάσεων, στις οποίες απεικονίζονται αίθουσες μουσείων με επισκέπτες να θαυμάζουν τα αριστουργήματα σπουδαίων καλλιτεχνών. Θεατές των θεατών ενός έργου τέχνης γίνονται όσοι αντικρύζουν τα καρέ με την Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου και το Μουσείο Περγάμου του Βερολίνου.

«Τι συμβαίνει όταν έργα τέχνης γίνονται αντικείμενο λατρείας και σεβασμού και οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα αγγίξουν; Τι μπορεί να σκέφτεται ο θεατής σε σχέση με αυτά;» αναρωτιέται ο Γερμανός φωτογράφος. «Με ενδιέφερε η τύχη των έργων τέχνης από τη στιγμή που τοποθετούνται στον χώρο ενός μουσείου και εκτίθενται στο κοινό. Και θέλησα να υπενθυμίσω στο κοινό ότι οι πίνακες των φωτογραφιών μου δημιουργήθηκαν από ανθρώπους, από καλλιτέχνες- όπως ο Μπενίνι και ο Τιτσιάνοπου κάποτε ήταν άγνωστοι», λέει.

Πυκνά παρθένα δάση της Βραζιλίας, της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας, καθώς και τοπία της Αμερικανικής Δύσης παρεμβάλλονται στις φωτογραφίες με τα «δάση» από τσιμέντο και τούβλο. Στη σειρά «Νέες εικόνες από τον Παράδεισο», με την οποία ο φωτογράφος ασχολείται από το 1998, επικρατούν όλες οι αποχρώσεις του πρασίνου, ενώ ο θεατής έρχεται σε διάλογο με τη φύση. «Στη ζούγκλα ο καθένας μπορεί να αναζητήσει το εγώ του και να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασης, καθώς δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο καταφέρνει να ταυτιστεί. Εκεί μοιάζει ξεχωριστός» λέει ο Τόμας Στρουθ, που το 1991 είδε τις φωτογραφίες του με θέμα τη φύση, τα λουλούδια και τους κήπους, κρεμασμένες στους τοίχους κλινικής στην Ελβετία.

ΙΝFΟ

Έκθεση φωτογραφίας του Τόμας Στρουθ στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (Νεοφύτου Δούκα 4, τηλ. 210-
7228.321) έως 14 Σεπτεμβρίου.