Aεροπορικές τραγωδίες: η τύχη με το μέρος των παιδιών;

Eιδικοί του τομέα της ασφάλειας των αερομεταφορών πιστεύουν ότι παιδιά και ενήλικες έχουν τις ίδιες πιθανότητες να επιζήσουν μιας αεροπορικής καταστροφής. Ορισμένες περιπτώσεις όμως δείχνουν ότι ίσως τα πράγματα να μην είναι ακριβώς έτσι. Ίσως τα παιδιά να έχουν τελικά την τύχη με το μέρος τους. Θα μπορούσε να ειπωθεί αυτό;

Ας δούμε τους αριθμούς: 13 αεροπορικά δυστυχήματα με μόνο έναν επιζήσαντα έγιναν από το 1970 , σύμφωνα με την Daily Mail και στοιχεία από την οργάνωση Airsafe.com Foundation. Οι έξι από τους 13 επιζήσαντες ήταν παιδιά, σχεδόν οι μισοί δηλαδή. Αυτό το στοιχείο είναι εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά αποτελούν συνήθως σχεδόν το 5% των επιβατών, σύμφωνα με τα στοιχεία της βρετανικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.

Τυχερά παιδιά

Το 1985, σε αεροπορικό δυστύχημα στη Νεβάδα, 70 άνθρωποι σκοτώθηκαν και ένας επέζησε, ένα 17χρονο αγόρι.

Το 1987, 154 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε συντριβή αεροσκάφους στο Ντιτρόιτ των Ην.Πολιτειών, όμως ένα κοριτσάκι 4 ετών επέζησε.

Το 1995, 51 άνθρωποι σκοτώθηκαν όμως ένα κορίτσι 9 ετών επέζησε της συντριβής αεροσκάφους στην Κολομβία.

Το 1997, στην Καμπότζη, ένα αγόρι ήταν ο μοναδικός επιζών αεροσκάφους των αερογραμμών του Βιετνάμ που συνετρίβη παρασύροντας στο θάνατο 65 ανθρώπους.

Το 2003, ο τρίχρονος Μοχάμεντ αλ Φατεχ Οσμάν ήταν ο μοναδικός επιζών της συντριβής αεροσκάφους των Αερογραμμών του Σουδάν που κόστισε τη ζωή σε 116 ανθρώπους. Το αγοράκι βρέθηκε από νομάδες στα κλαδιά ενός δέντρου, σε κάποια απόσταση από τα συντρίμμια. Υπέφερε από εγκαύματα και είχε τραυματιστεί στο δεξί του πόδι. 

Και το 1990, όταν αεροσκάφος της Avianca Airlines από την Κολομβία έμεινε από καύσιμα και συνετρίβη στο έδαφος κοντά στη Νέα Υόρκη, 73 από τους 158 επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Όμως, τα 24 από τα 27 παιδιά επέζησαν ενώ και οι 15 επιβάτες που ήταν 60 και άνω, σκοτώθηκαν.

Τι λένε οι ειδικοί

«Δεν ξέρω γιατί έγινε αυτό, αλλά θα πρέπει να μάθουμε», σχολιάζει ο Δρ. Ζερόμ Μπαρανικ. Ορισμένοι γιατροί επισημαίνουν ότι τα παιδιά είναι περισσότερο ευπροσάρμοστα και τα σώματά τους είναι περισσότερο εύκαμπτα ενώ η ποσότητα νερού στο σώμα τους είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη των ενηλίκων, γι’αυτό και αντιστέκονται καλύτερα στους τραυματισμούς.

Άλλοι πιστεύουν πάλι πως δεν υπάρχει κάτι που να καθιστά τα παιδικά σώματα περισσότερο ανθεκτικά στους τραυματισμούς αλλά συμφωνούν πως θεραπεύονται καλύτερα και γρηγορότερα.

Ο καθηγητής Εντ Γκαλία από το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς επισημαίνει στο BBC πως τα μικρά παιδιά που είναι πιο μεγάλα από βρέφη αλλά όχι πολύ ψηλά, μπορούν να φωλιάσουν στη θέση τους, φορώντας τις ζώνες ασφαλείας και να μην τραυματιστούν θανάσιμα, σε ακραίες περιπτώσεις.

«Ας μην ξεχνάμε ότι το κεφάλι του ενήλικα και τα πόδια του είναι εκτεθειμένα. Μπορεί να τραυματιστεί στα δύο σημεία εύκολα από συντρίμμια».

Για τα βρέφη οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι γιατί δένονται στην αγκαλιά των δικών τους και, σε περίπτωση ατυχήματος, το σώμα του ενήλικα που το συνοδεύει πέφτει προς τα εμπρός, πάνω στο μωρό.