Βαρύ το τίμημα του παθητικού καπνίσματος

 «Δεν είναι και τόσο φοβερό να βγεις έξω από τον χώρο εργασίας σου για να καπνίσεις. Κάνεις και το διάλειμμά σου…».

Η κ. Μαρία Κουζή είναι πωλήτρια σε κατάστημα της οδού Ερμού. Στον χώρο εργασίας της δεν επιτρέπεται το κάπνισμα, το κτίριο δεν διαθέτει καπνιστήριο και είναι υποχρεωμένη να βγαίνει έξω για να καπνίσει. «Είμαι της άποψης ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αρκεί να μην ενοχλώ τον διπλανό μου», λέει η ίδια, η οποία γνωρίζει πως ο καπνός του τσιγάρου βλάπτει και αυτήν αλλά και όσους βρίσκονται δίπλα της σε κλειστό χώρο.

Την ίδια άποψη ενστερνίζεται και κ. ο Βασίλης Σπυρόπουλος, ο οποίος αν και καπνιστής θεωρεί αναπόσπαστο δικαίωμα των συμπολιτών του να αναπνέουν καθαρό αέρα.

«Γνωρίζω ότι με την εφαρμογή του μέτρου από σήμερα θα είναι δύσκολο να μην καπνίζω σε κλειστούς δημόσιους χώρους, αλλά η ατμόσφαιρα ειδικά στα εστιατόρια θα είναι εξαιρετική», εξηγεί ο κ. Σπυρόπουλος, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τις βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος και γι΄ αυτόν αλλά και για τους διπλανούς του…

Κάθε χρόνο περίπου 2.500 Έλληνες και περί τους 80.000 πολίτες στην Ευρώπη χάνουν τη ζωή τους εξ αιτίας της βλαβερής συνήθειας των… άλλων.

Μάλιστα, στη χώρα μας παρατηρούνται πολύ υψηλότερα επίπεδα θνητότητας σε όσους αναπνέουν τον καπνό σε δημόσιους χώρους και στο σπίτι, σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ε.Ε.

Ελαστικοί

Παρ΄ όλα αυτά, οι μη καπνιστές είναι αρκετά ελαστικοί και ας γνωρίζουν ότι ο καπνός του τσιγάρου του διπλανού τους κάνει κακό στη δική τους υγεία.

«Πρόκειται για μια συνήθεια ετών, κάτι καθιερωμένο, που δεν αναγνωρίζω σαν κακό… » μας λέει η κ. Μαρία Βούλτσου. Η ίδια δεν καπνίζει και την ενοχλεί ο καπνός του τσιγάρου του συζύγου της επειδή… κιτρινίζει τις κουρτίνες. Γενικότερα δεν την ενοχλεί ο καπνός του τσιγάρου στους δημόσιους χώρους, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις της προκαλεί εμετό.

«Όταν πάω το πρωί στην τράπεζα και ο ταμίας μου φυσάει τον καπνό στο πρόσωπο, νομίζω πως θα κάνω εμετό. Είναι αντιεπαγγελματικό να καπνίζουν άνθρωποι σε τέτοια πόστα», λέει η ίδια.

Στα μπαράκια στα οποία θα απαγορεύεται το κάπνισμα, κάποιοι σκέφτονται ότι θα ωφεληθούν… «Έχουμε μειώσει σημαντικά το κάπνισμα στο σπίτι, διότι πρόσφατα αποκτήσαμε μωρό. Τώρα που το μπαρ στο οποίο εργάζομαι είναι μη καπνιστών, νομίζω ότι θα το κόψω τελείως», λέει ο κ. Κώστας Δημητρακόπουλος, που είναι μπάρμαν σε μπαρ στο κέντρο της Αθήνας.

Ο ίδιος μας εξηγεί πως δεν έχουν ενημερωθεί για τα μέτρα από το αρμόδιο υπουργείο, δεν έχουν λάβει κάποιο σήμα και γενικά έχει την αίσθηση πως «δεν μας ενημερώνουν επίτηδες, για να μας κυνηγήσουν με πρόστιμα και μετά θα μας πουν ότι δεν εφαρμόσαμε τον νόμο. Είναι απαράδεκτη η κατάσταση».

Δεν είναι όμως όλοι τόσο χαλαροί, όταν μάλιστα κάποιοι από αυτούς αντιμετωπίζουν ήδη πρόβλημα υγείας και αναζητούν χώρους μη καπνιζόντων για να εργαστούν ή να πιουν τον καφέ τους. «Έχω χρόνιο άσθμα και στον χώρο εργασίας μου επιτρέπεται το κάπνισμα. Επί χρόνια ο διπλανός μου καπνίζει ασταμάτητα. Τον παρακαλούσα αρκετές φορές να μην το κάνει. Δεν σταματούσε και ας με έβλεπε να παθαίνω κρίσεις άσθματος και να παίρνω οξυγόνο», λέει η κ. Μαρκέλλα Σούγκα.

Η ασυνειδησία αρκετών καπνιστών ακόμη και απέναντι σε ανθρώπους που πάσχουν από ειδικά νοσήματα του πνεύμονα πολλές φορές ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

«Έχω δεχθεί επίθεση από καπνιστή τον οποίο παρακάλεσα, μέσα σε καφέ, να μη φυσάει τον καπνό του πάνω μου. Μάλιστα μου είπε να μη βγαίνω έξω από το σπίτι μου, αφού ζω σε μια χώρα στην οποία καπνίζουν ακόμη και οι γάτες», μας λέει ο δημοσιογράφος Γιώργος Αμυράς.

«Έμενα σπίτι»

Ο ίδιος πάσχει από βρογχικό άσθμα και κυρίως τον χειμώνα αναγκάζεται να μένει στο σπίτι με φίλους, αφού σε εστιατόρια και μπαράκια η κατάσταση γι΄ αυτόν είναι απελπιστική. «Εκτιμώ πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μολύνει τον αέρα δημόσιου χώρου και να θέτει στο περιθώριο ανθρώπους που έχουν αναπνευστικό πρόβλημα», εξηγεί ο κ. Αμυράς.

Ακόμη ένα «αγκάθι» σχετικά με το παθητικό κάπνισμα εντοπίζεται στα ελληνικά σχολεία. «Τα παιδιά δεν θα πρέπει να μας βλέπουν να καπνίζουμε ούτε είναι σωστό να μυρίζει ο δάσκαλος καπνό. Επιπλέον, θα έπρεπε να υπήρχαν εδώ και χρόνια κυρώσεις για τους εκπαιδευτικούς που καπνίζουν μπροστά στα παιδιά», εξηγεί ο εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και διευθυντής σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας, Δημήτρης Κρητικός, ο οποίος είναι καπνιστής.