Φαινόμενα

Κρίση άκριτη
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Μια συζήτηση για τα προβλήματα στον ελληνικό Τύπο, που αποδείχθηκε δυσκολότερη απ΄ όσο θα έπρεπε να είναι σε τέτοιες κρίσιμες ώρες
Ίσως γιατί η σύνθεση που επελέγη από τον Νίκο Χατζηνικολάου για να συζητήσει το θέμα έγινε με γνώμονα όρους τηλεοπτικούς περισσότερο παρά ουσιαστικούς. Όχι ότι όσοι βρέθηκαν στο «Πρόσωπο με πρόσωπο» (Αlter) να καταθέσουν την άποψή τους για την κρίση που αναδείχθηκε άγρια με το λουκέτο στον «Ελεύθερο Τύπο» δεν είχαν την πείρα, τη μακρά θητεία σε Μέσα, τους αγώνες, ίσως όχι με τη στενή συνδικαλιστική έννοια, αλλά με την ευρύτερη πολιτική, αφού μεταξύ αυτών ήταν και οι γνωστοί τρεις βουλευτές: Λιάνα Κανέλλη, Φωτεινή Πιπιλή, Γιώργος Λιάνης. Επίσης ο σκιτσογράφος Στάθης από την «Ελευθεροτυπία», η Νανά Νταουντάκη από την Ένωση Συντακτών, ο Γιώργος Κύρτσος που θεωρείται απαραίτητος στις συζητήσεις με αφορμή την υπόθεση του «Ελεύθερου Τύπου», όχι μόνο ως παλαιός διευθυντής αλλά και ως συμμετέχων σε ίντριγκα για την απόκτησή του, που μπορεί να μην ευοδώθηκε, πλην όμως, η αφήγησή της από τον ίδιο κατ΄ επανάληψιν αυτές τις ημέρες δεν άφησε αμφιβολίες για την πολιτική διάσταση τόσο της αγοράς, όσο και του λουκέτου. Τέλος, σε δυσκολότερη θέση εξ όλων των νυν και πρώην δημοσιογράφων του πάνελ, η εκπρόσωπος των εργαζομένων στον «Ελεύθερο Τύπο» Ματίνα Παπαχριστούδη, σαφής, μαχητική χωρίς ούτε κατ΄ ελάχιστον να ολισθήσει στον θρήνο για την ανεργία, απαιτώντας μια συζήτηση για το μέλλον. Δεν έγινε.

Γιατί δεν είναι υπόθεση μιας τηλεοπτικής εκπομπής και γιατί μια τέτοια συζήτηση, που δεν μπορεί παρά να είναι μακρά και δαιδαλώδης, απαιτεί περισσότερα από την πείρα λόγω θητείας σε οποιοδήποτε Μέσο, απαιτεί τόλμη μεγαλύτερη απ΄ ό,τι απαιτεί η πολιτική.

Γι΄ αυτό και η εκπομπή εξελίχθηκε σε μία από τις συνήθεις, όπου λέγονται όλα και τίποτε, όπου τέθηκαν για πολλοστή φορά τα πασίγνωστα και βαρετά πλέον για το κοινό προβλήματα της διαπλοκής του Τύπου, των «βαρόνων», των πολυθεσιτών και άλλα παρόμοια, τα οποία συνθέτουν τη σαπουνόπερα των εγχώριων Μίντια.

Και ακριβώς επειδή πρόκειται για σαπουνόπερα, γύρω γύρω το πήγαιναν το θέμα όλοι, πλην όμως κέντρο δεν έπιαναν. Όλα φταίνε. Και οι πλούσιοι που αγοράζουν εφημερίδες και εκμαυλίζουν τον χώρο, γιατί δεν έχουν την παλιά εκδοτική παράδοση. Και οι παλιοί εκδότες που πουλάνε στους καινούργιους και πλούσιους- π.χ. η παλαιοτέρα όλων, η Ελένη Βλάχου πρώτη πούλησε στον Κοσκωτά. Και οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι πρέπει να πάψουμε να «διακατεχόμαστε από τα συμφέροντά μας». Το είπε ο κ. Χρήστος Πασαλάρης. Μόνο που, δάσκαλε- τιμής ένεκεν- δεν έχουν όλοι οι δημοσιογράφοι «συμφέροντα», η πλειοψηφία έναν απλό μισθό έχει και τίποτε άλλο. Και δυστυχώς, αυτός πρώτος αμφισβητείται.

Πρότεινε επίσης ο κ. Πασαλάρης να θεσμοθετηθούν «παράσημα» και «βραβεία» για τους άριστους της δημοσιογραφίας. Μήπως δεν έχουμε αρκετά «βραβεία»; Τα κριτήρια είναι το ζήτημα. Δίπλα του άλλωστε βρισκόταν ένας συλλέκτης βραβείων, ο Νίκος Χατζηνικολάου, εις εκ των βασικών εκπροσώπων του σκληρού τηλεοπτικού ανταγωνισμού, αιτία αλλεπάλληλων κρίσεων που ανέδειξαν το έλλειμμα δεοντολογίας. Αλλά είναι μία ακόμη συζήτηση αυτή για τους θεσμούς των βραβείων, σε μια αγορά που έχει σκοπό να θαμπώσει περισσότερο παρά να διδάξει.

Να κάνουμε την αυτοκριτική μας, ήταν η πρόταση. Ποιοι; Οι σκληρά εργαζόμενοι; Άλλωστε η αυτοκριτική των δημοσιογράφων έχει γίνει και αυτή σίριαλ. Χωρίς ποτέ να αγγίζει την ουσία. Όλα φταίνε, αρκεί να μην έχουν ονόματα. Τουλάχιστον όχι τα δικά μας. Δεν υπάρχει πιο θλιβερό θέαμα από αυτό του δημοσιογραφικού αυτισμού.
Οι άνεργοι και οι «ημέτεροι»

Υπάρχει μέχρι και κανάλι του υπουργείου Γεωργίας, πληροφόρησε η Φωτεινή Πιπιλή. Να προσληφθούν σε αυτό άνεργοι δημοσιογράφοι και όχι οι «ημέτεροι», απαίτησε η Νανά Νταουντάκη. Το πρόβλημα σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια: να «βολέψουμε», να «βολευτούμε». Ο υδροκεφαλισμός του Τύπου δεν είναι ιός που χτύπησε τη χώρα, είναι κατασκευή της κουλτούρας του κομματικού μάρκετινγκ.

Γι΄ αυτό και την ίδια ώρα που η παγκόσμια κρίση στον Τύπο προκαλεί συζητήσεις για την ποιότητα της γραφής, την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και τη μορφή που πρέπει να έχει το δημοσιογραφικό προϊόν για να κερδίσει νέους αναγνώστες, η εγχώρια κρίση φέρνει το αναμάσημα χρόνιων νοσημάτων, που πλέον εκδηλώνονται με σπασμούς.


«Απέναντι στη μουσική είμαστε όλοι ίσοι»
Μιχάλης Μητσός

Το κοινό έδειξε τις διαθέσεις του από την αρχή, αποθεώνοντας τον διάσημο αρχιμουσικό με το που έκανε την εμφάνισή του στη σκηνή. Κι ύστερα τον ακούσαμε καθηλωμένοι, εκστασιασμένοι, σχεδόν με κομμένη την ανάσα, να διευθύνει και να ερμηνεύει στο πιάνο το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 3 του Μπετόβεν.

Κιχ δεν ακουγόταν στο κατάμεστο Ηρώδειο. Το μόνο που υπήρχε ήταν η μουσική, απέναντι στην οποία «είμαστε όλοι ίσοι», όπως είπε πέρυσι ο Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ σε μια ομιλία του για τα 60 χρόνια από την ίδρυση του Ισραήλ. Κι όταν σταμάτησε η μουσική, ο μαέστρος και η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου αποθεώθηκαν ξανά. Τέσσερις φορές αναγκάστηκε να επιστρέψει ο Μπάρενμποϊμ στη σκηνή, και την τέταρτη κάθησε στο πιάνο και έπαιξε ένα από τα νυχτερινά του Σοπέν. Νέα θυελλώδη χειροκροτήματα- και δεν ήταν παρά το διάλειμμα.

Μεγάλος μουσικός και στρατευμένος διανοούμενος- χρόνια τώρα αγωνίζεται για τη συμφιλίωση των Ισραηλινών με τους Παλαιστινίους, γράφοντας άρθρα και δίνοντας συναυλίες στα παλαιστινιακά εδάφη- ο Μπάρενμποϊμ είναι πολύ δημοφιλής στη χώρα μας. Την επισκέπτεται συχνά. Όπως έλεγε όμως μετά τη συναυλία ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Γιώργος Λούκος, στο Ηρώδειο είχε να εμφανιστεί από το 1949, όταν είχε λάβει μέρος σε μια ορχήστρα σε ηλικία έξι ετών, ως παιδί-θαύμα. Εξήντα χρόνια μετά εμφανίστηκε εκ νέου. Και η συγκίνησή του ήταν εμφανής.

Στο δεύτερο μέρος, το πάθος του μαέστρου και η δύναμη της ορχήστρας αποτύπωσαν με τον καλύτερο τρόπο τον έρωτα του Μπερλιόζ για μια Ιρλανδέζα ηθοποιό που τον έκανε να γράψει σε ηλικία 27 ετών τη Φανταστική Συμφωνία. Μεγάλες στιγμές. Αυθόρμητα τα «μπράβο» στο τέλος.

Στο δεύτερο ανκόρ του, αυτήν τη φορά με την ορχήστρα, ο Μπάρενμποϊμ έπαιξε την Εισαγωγή από την όπερα «Η Δύναμη του Πεπρωμένου», του Βέρντι. Κι ύστερα υποκλίθηκε, και ψέλλισε στα ελληνικά: «Σας ευχαριστώ. Πολύ». Δεν θέλαμε να τον αφήσουμε να φύγει, θέλαμε να τον κρατήσουμε εκεί για να μας δίνει θάρρος, ίσως να το ήθελε κι εκείνος, αλλά ήταν πια κατάκοπος.


Πρόστιμο για «έλλειμμα ευθύνης»

Τις προφορικές τοποθετήσεις του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του City FΜ εγγράφως- για επιστροφή της ραδιοσυχνότητας στο κράτος- αναμένει το Ε.Σ.Ρ. τονίζοντας πως αν παραμείνει ο ραδιοσταθμός κλειστός για καιρό, θα επαναπροκηρυχθεί η άδειά του.Το εποπτικό όργανο επέβαλε πρόστιμο 30.000 ευρώ στο Star για την εκπομπή «Μπορώ» με καλεσμένη την Έφη Θώδη, διαπιστώνοντας «έλλειμμα στο αίσθημα ευθύνης». Παράλληλα, ενέκρινε τη μεταβίβαση του ραδιοσταθμού Εν Λευκώ από τον Κώστα Καββαθά στην 3D Α.Ε. των εκδόσεων Λυμπέρη έναντι 120.000 ευρώ.


Δίχως ειδήσεις λόγω απολύσεων

Τέσσερις απολύσεις τεχνικών που εργάζονται στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 ήταν η αφορμή για τετράωρη στάση εργασίας που κήρυξε η Ένωση Τεχνικών Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών με αποτέλεσμα να μην μεταδοθεί χθες το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού. Οι απολύσεις έγιναν μόλις λίγα 24ωρα μετά την αποχώρηση- υπέβαλε παραίτησητου γενικού διευθυντή του σταθμού Γιάννη Μιχελάκη ύστερα από την άρνησή του να υποκύψει σε πιέσεις που δέχθηκε για να προχωρήσει σε απολύσεις.