[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τον Αλέκο Αλαβάνο)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Αλαβάνος έριξε μεγάλη ζαριά. Όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έτσι όπως εξελίχθηκε η ιστορία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μόνο μια μεγάλη ζαριά μπορεί να τη σώσει. Αν θα τους βγει, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση…

Έχω την αίσθηση ότι πολλοί εκτιμούν πως όσο πιο συγκεχυμένος χώρος παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ τόσο πιο πολυσυλλεκτικός μπορεί να αποδειχθεί. Υποθέτω ότι το πρώτο βήμα του «Αλαβάνου Νο 2» θα είναι να προσεγγίσει τους Οικολόγους Πράσινους. Και αν ο αρραβώνας περπατήσει, δεν θα είναι καθόλου για πέταμα…

Το πραγματικό πρόβλημα του Αλαβάνου όμως βρίσκεται αλλού.

Είναι, ας πούμε, σαν τον Μπρους Γουίλις στις ανεξάντλητες συνέχειες του «Πολύ σκληρός για να πεθάνει». Εντάξει η πρώτη ταινία, ωραία η δεύτερη, καλή η τρίτη, αλλά στην πέμπτη αισθάνεσαι ότι ξαναβλέπεις το ίδιο έργο και αρχίζουν τα χασμουρητά. Ο Αλαβάνος, βεβαίως, δεν είναι Μπρους Γουίλις. Να δούμε, όμως, και πόσο σκληρός θα αποδειχθεί.

(«Το Βήμα»)