Αλλεργίες γονέων παιδεύουσι τέκνα

Είναι τεκμηριωμένο ότι χαρακτηριστικά όπως το χρώμα των ματιών και των μαλλιών, το ύψος και ορισμένα στοιχεία της προσωπικότητας κληρονομούνται από τους γονείς στα παιδιά τους. Τι γίνεται, όμως, με τις αλλεργίες;

Αν και οι αιτίες τους εντοπίζονται κυρίως στο περιβάλλον (σε παράγοντες όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, το παθητικό κάπνισμα, τα ακάρεα της οικιακής σκόνης, οι γύρεις κ.λπ.), οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι αλλεργικές καταστάσεις όπως το άσθμα και η αλλεργική ρινίτιδα έχουν ισχυρή γενετική συνιστώσα – αν και όχι τόσο κλασική όσο θα περίμενε κανείς, σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Σε αντίθεση με το χρώμα των ματιών και των μαλλιών, οι αλλεργίες πηγάζουν από τις αλληλεπιδράσεις πολλαπλών γονιδίων, άλλα εκ των οποίων παρέχουν προστασία και άλλα αυξάνουν την επιρρέπεια σε αυτές.

Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά να μην κληρονομούν κατ΄ ανάγκην την αλλεργία που έχουν οι γονείς τους (λ.χ. στη γύρη ή στα ακάρεα), αλλά γενικώς να έχουν αυξημένη προδιάθεση για ανάπτυξη της ίδιας αλλεργικής κατάστασης – κάτι που ισχύει ιδίως όταν και οι δύο γονείς τους είναι αλλεργικοί.

Σε μελέτη 344 οικογενειών, λ.χ., διαπιστώθηκε πως σε όσες ουδείς γονιός είχε ιστορικό άσθματος, ανέπτυσσε τη νόσο το 6% των παιδιών. Σε όσες, όμως, είχαν τον ένα γονιό με άσθμα, τη νόσο εκδήλωνε το 20% των παιδιών, ενώ σε όσες έπασχαν από άσθμα και οι δύο γονείς, το παρουσίαζε το 60% των παιδιών.
 
Πιο πειστικά στοιχεία προέρχονται από δεκάδες μελέτες με διδύμους. Όταν ένας πανομοιότυπος δίδυμος έχει αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα ή έκζεμα, ο άλλος δίδυμος επίσης πάσχει στο 50%-80% των περιπτώσεων. Στους μη πανομοιότυπους διδύμους, όμως, το ποσοστό μειώνεται στο 25-40%.