[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Μέτρον και άμετρον

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ και τα μνημεία της Ακρόπολης δίδαξαν- αν όχι λειτούργησαν ως παγκόσμια σύμβολά τους- μέτρο και αρμονία.

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης έστερξε να στεγάσει, ως εκθέματα, τους μάρτυρες μνημείων που με αφετηρία και άξονα τον Άνθρωπο (πάντα)

δίδαξαν αυτό το μέτρο, σε επίπεδο αρχιτεκτονικής, τέχνης, κάλλους και πολιτισμού.

Σκέφτηκαν άραγε οι ιθύνοντες αν με αυτό το ογκώδες, επιβλητικό και αιχμηρό μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικήςτουλάχιστον σε σχέση με τη γειτονιά του Μακρυγιάννη που διατηρεί, κατά το δυνατόν, το μέτρο του ανθρώπινου, ως σεβασμό απέναντι στα μνημεία της Ακρόπολης – απώλεσαν το μέτρο; Αν στεγάζουν άμετρα αρχαίους μάρτυρες μέτρου; Σημαντικά και άξια ανάδειξης τα εκθέματα, αλλά χρειάζονται πράγματι τόσον όγκο αναλογικά προς τα (ανθρώπινα, κατά τους αρχαίουςακόμη και σε όσα αφορούσαν τους θεούς) μέτρα τους; Χρειάζονται τόσο μεγάλα κλιμακοστάσια, τόσο ογκώδεις αίθουσες, τόσο επική χωροθέτηση; Το μέτρο ποιος το υποδεικνύει, αν όχι τα ίδια τα εκθέματα;

Επιτρέπεται τα εγκαίνια ενός μουσείου, που στεγάζει μάρτυρες μέτρου, να γίνονται αφορμή άμετρης μικροπολιτικής; Να εξαλείφονται, με στενόμυαλη κομματική λογική, ονόματα πρωτεργατών ενός «εθνικού» μουσείου, σε μια φιέστα εκατομμυρίων που κατέληξε φιάσκο – τουλάχιστον σε επίπεδο διεθνών καλεσμένων;

Δεν νιώθουν οι ιθύνοντες πως χάθηκε το μέτρο στο ξόδεμα εκατομμυρίων για παράτες, για κρουαζιέρες «αρχηγών κρατών» δίχως συμμετοχή, για μικροπρέπειες της μιας βραδιάς απέναντι σε εκθέματα από μνημεία που αντιπροσωπεύουν τη διαχρονικότητα του κάλλους της τέχνης;

Δεν χάθηκε άραγε το μέτρο όταν Μητροπολίτης (εκπρόσωπος του Χριστιανισμού που ξερρίζωσε αρχαίες θρησκείες και ήθος για να φέρει «ηθική», χτίζοντας ναούς από τα περήφανα και διαχρονικά όπως αποδείχτηκε ερείπια του αρχαίου κόσμου) τελούσε αγιασμό στα εκθέματα- μάρτυρες της αρχαίας λατρείας;

Σημαντικό το «εθνικό» Νέο Μουσείο – αν και διόλου σημαντικότερο από τα εκθέματά του. Κάνει περήφανους τους Έλληνες για την κληρονομιά που τάχθηκαν να φυλλάττουν.

Μήπως όμως καταδεικνύει και το μέτρο ενός νεοελληνικού σουσουδιμού, που τα θέλει όλα μεγάλα, εξόφθαλμα (έως επιθετικά)

εντυπωσιακά, κόντρα στην ουσία και το μέτρο; Γίνεται να έχουμε μουσείο πιο… φαντεζί από τον ίδιο τον Ιερό Βράχο;