Επιστροφή στην παράδοση

Εδώ και δεκαετίες βιώναμε και στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας έναν γιγαντισμό, όπου το μεγάλο ψάρι κατάπινε το μικρό. Οι οικονομίες κλίμακος με τη χρήση κοινών πατωμάτων και μηχανικών μερών υποτίθεται ότι αποτελούσαν αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση για το ευ ζην μιας μάρκας και έτσι λανσαρίστηκαν στην πορεία εκατοντάδες ουσιαστικά ταυτόσημα μοντέλα με σχεδιαστικές μόνο διαφοροποιήσεις. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι αλλάζει η κατάσταση άρδην. Οι όμιλοι με τις διάφορες μάρκες αυτοκινήτων κάτω από την ομπρέλα τους δεν αποτελούν εγγύηση για την επιβίωσή τους, ενώ αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των πελατών που δεν αποδέχονται τα μοντέλα φασόν χωρίς προσωπικότητα και χωρίς τις ιδιαιτερότητες, οι οποίες κρύβονταν στο παρελθόν πίσω από τα λογότυπά τους. Ιδιαιτερότητες, οι οποίες τα είχαν κάνει αγαπητά στον κόσμο και είχαν δημιουργήσει ένα πιστό αγοραστικό κοινό. Η εξαγορά της Saab από την- επίσης σουηδική- Κοenigsegg σηματοδοτεί ακριβώς αυτήν την ανάγκη για μια ριζική στροφή στις παραδοσιακές αξίες της μάρκας με σήμα τον γύπα. Η Κοenigsegg πουλάει περίπου σαράντα αυτοκίνητα τον χρόνο (40 απλά, χωρίς μηδενικά!) και όμως της εμπιστεύονται οι τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, επειδή τη θεωρούν ικανή να εξυγιάνει τη Saab, κάτι που δεν κατάφερε ποτέ ο πλαδαρός και απρόσωπος μηχανισμός της αμερικανικής GΜ. Ο πρότερος έντιμος βίος της Κοenigsegg, η σουηδική της προέλευση και η πρόθεσή της να επαναφέρει στο προσκήνιο τον αβανγκάρντ χαρακτήρα των προηγουμένων μοντέλων της Saab παρείχαν προφανώς περισσότερα εχέγγυα από μία ομάδα Αμερικανών μάνατζερ που κινούσαν τα νήματα από το Ντιτρόιτ χωρίς να γνωρίζουν ίσως ούτε κατά πού πέφτει το Τρολχάταν. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την περίπτωση της Οpel, η οποία μόνο δυστυχισμένη δεν πρέπει να νιώθει που πέρασε από τον όμιλο της GΜ στα… χέρια της Μagna, πίσω από την οποία κρύβονται ρωσικά συμφέροντα. Η Οpel ολοκλήρωσε με επιτυχία πριν από μερικά χρόνια ένα φιλόδοξο σχέδιο εξυγίανσης, όμως με τα κέρδη της άρχισε να βουλώνει τρύπες η μητρική General Μotors, αντί να επενδύει στην εξέλιξη νέων μοντέλων. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι φωστήρες από το Ντιτρόιτ είχαν αναθέσει τον κλάδο των μικρών αυτοκινήτων στην κορεάτικη Daewoo, που έχει μετονομασθεί σε Chevrolet, στο πλαίσιο του καταμερισμού αρμοδιοτήτων μεταξύ των εταιρειών του ομίλου, ενώ από την ίδια χώρα προέρχεται και το πολυαναμενόμενο SUV της Οpel, δηλαδή το Αntara! Οι νέοι ιδιοκτήτες είναι τυχεροί, επειδή καρπώθηκαν σε τιμές ευκαιρίας δύο γνωστές μάρκες αυτοκινήτων λόγω της κακοδιαχείρισης των προηγούμενων ιδιοκτητών τους. Θα είναι ακόμη πιο τυχεροί, αν κατανοήσουν ότι η Saab έγινε αγαπητή ως εκπρόσωπος της Σκανδιναβίας, ακόμη και με ιδιαιτερότητες, όπως το κλειδί που δεν έβγαινε από τη μίζα, αν δεν ασφάλιζε ο οδηγός βάζοντας όπισθεν! Θα σιγουρέψουν την επιτυχία τους λανσάροντας έξυπνα και οικονομικά μικρά και μικρομεσαία μοντελάκια Οpel, όπως ήταν στην εποχή τους το Κadett και η Αscona. Όταν πληρώνεις για Οpel και Saab, πρέπει να σου πωλούν πραγματικά Οpel και Saab και όχι «πολυπολιτισμικά μοντέλα», που προσπαθούν να ανταποκριθούν στα γούστα όλων των λαών της υφηλίου. Τόσο απλά!