Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ώδινεν όρος και έτεκε… άσ΄ τα

Τι κι αν δέχτηκαν δεκάδες καταγγελίες οι «σοφοί» του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Χρειάστηκε να περάσουν δύο εβδομάδες από τα μύρια όσα ξεκούδουνα ακούστηκαν στη θρυλικήηηηηηηη εκπομπή «Η στιγμή της αλήθειας» και άπειρες συσκέψεις για να αποκαλύψει η «ανεξάρτητη αρχή» το σκεπτικό της για την κατόπιν εορτής παύση της εκπομπής.

Τι τους «πείραξε»; Ότι μια κοπέλα ρωτήθηκε αν προτιμούσε να είχε πα ντρευτεί τον πρώην της ενώπιον του συζύγου και της πεθεράς της.

Ότι μια παίκτρια ρωτήθηκε αν είχε παρενοχληθεί σεξουαλικά από συγγενή της.

Ότι παίκτης ρωτήθηκε (και απάντησε…) αν είχε σεξουαλική επαφή με τραβεστί και αν είχε υποκύψει σε ερωτική πρόταση άνδρα για να βρει δουλειά.

Τόοοοοοση περισυλλογή για να καταλήξουν σε «κόψιμο»;

Φοίβη
Τρία δράμια μπάλα

Κυρία Φοίβη, Είμαι μία μεσήλιξ αστοιχείωτη κοινή θνητή. Δεν παρακολουθώ καθόλου τηλεόραση και ακούω επιλεκτικά ραδιόφωνο.

Παρακολουθούσα κάποιο μεταμεσονύκτιο ανώδυνο ρεπορτάζ, ήσυχη συντροφιά για το βράδυ, ώς τη στιγμή που έφτασε στο τέλος, αναφερόμενο στα τεκταινόμενα γύρω από τη ΘΕΑ ΜΠΑΛΑ.

Αποφάσισα να αποσυνδεθώ, αλλά το «θεά μπάλα» με έκανε να χαμογελάσω ειρωνικά και μέχρι την αποσύνδεση έμαθα ότι πρόκειται για την αγοραπωλησία ενός ανθρώπου- από μία ομάδα σε άλλη- που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί γιατί τα 3 εκατ. ευρώ που προσέφεραν οι αγοραστές αντιστοιχούσαν σε ένα πινάκιο φακής.

Αντί να κοιμηθώ λοιπόν, άρχισα και εγώ σωστά ή λάθος να σκέφτομαι τα θέματα που έθιξε το ρεπορτάζ.

1. Θεά Μπάλα: δηλαδή Αγία Παρασκευή, Αθηνά, Ίσις, Θεά Κάλι,- Μπάλα ένα πράγμα. Και τι θεά! Την κλωτσάνε, την κουτουλάνε, την πετάνε, τη βάζουνε να κάνει γκελ και… ουδεμία αντίδρασις. Μάλλον πρόκειται περί μαζοχίστριας θεάς.

2. Και πολύ πιο σοβαρό! Αγοράζουν και πωλούν έναν άνθρωπο και διά της πράξεως αποκομίζουν οφέλη και οι συναλλασσόμενοι, και ο ίδιος φυσικά. Αλλά η απορία μου συνίσταται στη νοησιακή αντίληψη του πράγματος, δηλαδή από τη στιγμή που άνθρωπος γίνεται αντικείμενο αγοραπωλησίας το ότι κερδίζει χρήματα- και αν ψυχανεμίζομαι σωστά πάαααααααααρα πολλά- διαφοροποιεί την πράξη και δεν είναι πια δουλεμπόριο αλλά κάτι άλλο;

3. Και θαρρώ το ουσιωδέστερο. 3 εκατ. ευρώ ένα πιάτο φακές;

Tι είδους πρόκληση είναι αυτή; Τολμούν να το αντιπαραθέτουν ΚΑΙ ΦΩΝΑΧΤΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ως επιχείρημα απόρριψης της συναλλαγής.

Είναι προφανές ότι τους συγκεκριμένους συνδιαλεγόμενους τόσος κόσμος που πεινάει στη Γη τούς αφήνει παγερά αδιάφορους, αλλά βρε αδελφέ δεν υπάρχει ούτε το στοιχειώδες αίσθημα ντροπής να κρατηθούν τα προσχήματα; Και φυσικά δέον είναι να σταθούμε στην ουσία και όχι στα προσχήματα. Αναρωτιέμαι, με 3 εκατ. ευρώ πόσα παιδιά θα χόρταιναν φακές και θα ξεδιψούσαν στην Αφρική; Υπάρχει κάποιος μεταξύ των συνδιαλεγομένων που να το σκέφτηκε πριν εκστομίσει τη σχετική φράση; Διότι προφανέστατα δεν σκέφθηκε να τα διαθέσει γι΄ αυτόν τον σκοπό. Έτσι δεν κερδίζονται περισσότερα χρήματα, ζουν περισσότεροι άνθρωποι αλλά τι σημασία έχει;

Αναγνωρίζω, παρά το ΙQ-ραδικιού που διαθέτω, ότι εν προκειμένω διακυβεύονται τεράστια συμφέροντα και ότι η θέση πού προβάλλω είναι επιεικής, αφελής, υπεραπλουστευμένη.

Αναρωτιέμαι όμως μήπως στη νομοτελειακά θνησιγενή ανθρώπινή μας διάσταση θα έπρεπε να είμαστε στ΄ αλήθεια απλοϊκοί, μήπως αν ανοίγαμε κι ένα παράθυρο σε μια διαφορετική κοσμοθεωρία που δεν θα έχει ως κέντρο τον μικρόκοσμό μας, οι στιγμούλες μας γίνουν περισσότερο χαρούμενες κι ίσως ευτυχισμένες;

Σας ευχαριστώ, Ήμουν στ΄ αλήθεια πολύ θυμωμένη για να τα καταπιώ αμάσητα και να κοιμηθώ αβασάνιστα.

Καλλιρρόη Χωριανοπούλου Σιγά που θα τα βάλουμε με το «όπιον του λαού» για το οποίο- όπως σε όλα τα ναρκωτικά και τη διακίνησή τους- ξοδεύονται εκατομμύρια των εκατομμυρίων, αγαπητή Καλλιρρόη. Όπως λέει και το κρητικό παραδοσιακό τραγούδι του Μεμέτακα «Για το Θεό κι αφήστε με να πάρω τρία ζάλα,/ κι απόι με σκοτώνετε με τρία δράμια μπάλα./ Μα σα σ΄ αφήσομεν εμείς να πάρεις τρία ζάλα,/ μήτε σπαθί σε κόβγει μπλιο, μήτ΄ η παντέρμη μπάλα».


Ανάμεσα στις πέτρες…

Κι όμως, δεν αυτοκτόνησα.

Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;

Η θέση μας είναι μέσα δω σ΄ αυτό το δάσος Με τα κλαδιά κομμένα, μισοκαμένους τους κορμούς Με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.

Αγαπητή Φοίβη, Τα δέντρα δεν αυτοκτονούν, αλλά στα Τρίκαλα και στην οδό Ασκληπιού, τα σφάζουν όρθια. Έτσι οι μακελλάρηδες μιας καφετέριας, για να αυξήσουν παράνομα και παράλογα τον χώρο του μαγαζιού στον πεζόδρομο, νύχτα, κρυφά, έκοψαν 5-6 δέντρα, τα τεμάχισαν και σε πλαστικές σακούλες τα ξεφόρτωσαν στα σκουπίδια!

Δεν συμβαίνει πρώτη φορά. Η Ασκληπιού είναι καραμπινάτη περίπτωση παράνομου κιτσαριού, με την ανοχή της δημοτικής εξουσίας…

Αυτό που απομένει είναι να αφυπνιστούμε οι απλοί πολίτες, καθώς με την αδιαφορία μας είμαστε συνένοχοι. Να ανοίξουμε τα μάτια μας, για να έχουν τα εναπομείναντα δέντρα ελπίδα να γλιτώσουν.

Φαλαγκάρας Σταύρος, εκπαιδευτικός, Τρίκαλα Στην άμετρη καταστροφή- τη συναινέσει των δημοτικών αρχώναγαπητέ Σταύρο, μόνο στίχους της Sadahzinia έχω να αντιπαραθέσω: «Χάνουμε τα πάντα και φταίμε όλοι μαζί/ που σε λίγο καιρό θα ζητιανεύουμε ζωή/ θα κλέβουμε χαρές ή θα γιορτάζουμε τη θλίψη»…