«Οδηγούσα στα πρόθυρα λιποθυμίας»

«Μέσα στο αυτοκίνητο επικρατούσαν θερμοκρασίες έως και 60 C. Ήταν σαν σάουνα. Κάθε ημέρα του αγώνα έχανα 3-4 κιλά σωματικών υγρών αλλά την ώρα που οδηγούσα δεν καταλάβαινα τίποτα. Μόνον αφού τερμάτιζα καταλάβαινα ότι βρισκόμουν στα πρόθυρα της λιποθυμίας», λέει στα «ΝΕΑ» ο 33χρονος Λάμπρος Αθανασούλας που κατέκτησε την πρώτη θέση της κατηγορίας παραγωγής (ΡWRC) και την 8η στη γενική κατάταξη του Ράλι Ακρόπολις.

Χρειάστηκε κάτι περισσότερο από την αδρεναλίνη για να σωθεί η ελληνική συμμετοχή από βέβαιη πτώση σε γκρεμό της ορεινής Κορινθίας και αυτό ήταν τα κιγκλιδώματα ασφαλείας στη διαδρομή «Κεφαλάρι»: «Το Σάββατο, τη δεύτερη ημέρα του Ράλι Ακρόπολις, ενώ βρισκόμασταν πρώτοι στην κατηγορία παραγωγής του παγκοσμίου πρωταθλήματος αντιμετωπίσαμε πρόβλημα με τα ηλεκτρικά του κινητήρα και χάναμε πολύτιμο χρόνο. Στην προσπάθειά μας να διατηρηθούμε κοντά στη μάχη της κορυφής πιέζαμε παραπάνω απ΄ ό,τι έπρεπε το αυτοκίνητο. Έτσι, σε μία αριστερή στροφή που έκλεινε απότομα βγήκαμε από τον δρόμο. Είχαμε μπει με 90 χιλιόμετρα, ενώ έπρεπε να πηγαίνουμε με λιγότερα. Ευτυχώς, πριν από τον γκρεμό είχε τοποθετηθεί μπαριέρα από τη διοργάνωση. Χτυπήσαμε με δύναμη πάνω της πρώτα με το πίσω μέρος του αυτοκινήτου και μετά με το μπροστινό. Το αυτοκίνητο έπαθε ελάχιστες ζημιές και εκείνη την ημέρα τερματίσαμε δεύτεροι με 8,8 δευτερόλεπτα διαφορά από τον πρώτο, αφήνοντάς μας έτσι το περιθώριο να διεκδικήσουμε τη νίκη την επόμενη ημέρα».

Φυσικό χάρισμα
Ο Λάμπρος Αθανασούλας έχει ένα φυσικό χάρισμα που τον βοηθά να διατηρεί την ψυχραιμία του σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις: οι σφυγμοί του υπό κανονικές συνθήκες ανέρχονται στους 57 το λεπτό. «Στον αγώνα, σε στιγμές κρίσης όπως αυτή που περιέγραψα φτάνουν τους 120, ενώ σε άλλους οδηγούς που έχουν σφυγμομετρηθεί ξεπερνούν τους 150 καθ΄ όλη τη διάρκεια μιας διαδρομής. Και αυτό σου προκαλεί μεγάλη κόπωση που εκδηλώνεται με τάσεις λιποθυμίας και πονοκεφάλους μετά τον τερματισμό. Η πίεση είναι πολύ μεγάλη την ώρα του αγώνα. Το ίδιο όμως ισχύει και για την ικανοποίηση που έχεις όταν πετυχαίνεις καλές επιδόσεις», λέει ο Έλληνας οδηγός που πίνει τουλάχιστον 8 λίτρα νερό με ηλεκτρολύτες την ημέρα για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις «υπεράνθρωπες» απαιτήσεις των αγώνων.

Ακριβό σπορ
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισε στο Ράλι Ακρόπολις ήταν η έλλειψη προετοιμασίας. Δεν είχε οδηγήσει αγωνιστικό επί έναν ολόκληρο χρόνο, ενώ έκανε μόλις 30 χιλιόμετρα τεστ με το αυτοκίνητο που συμμετείχε στη διοργάνωση. «Η οδήγηση για κάθε αγωνιστικό χιλιόμετρο κοστίζει 112 ευρώ. Δηλαδή αν ήθελα να κάνω 100 χιλιόμετρα προετοιμασίας θα έπρεπε να πληρώσω 11.200

ευρώ».

Η έλλειψη χρημάτων δεν φάνηκε μόνο στην προετοιμασία. Σύμφωνα με τον κ. Αθανασούλα, το συνολικό κόστος της «ερασιτεχνικής προσπάθειας» της ελληνικής ομάδας- συνοδηγός του ήταν ο κ. Νίκος Ζακχαίος- έφτασε τα 80.000 ευρώ, από τα οποία οι χορηγοί κάλυψαν περίπου 57.000.

112 ΕΥΡΩ ΤΟ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ

«Η οδήγηση για κάθε αγωνιστικό χιλιόμετρο κοστίζει 112 ευρώ, κάτι που κάνει το σπορ να είναι πολύ ακριβό»

Τρεις κανόνες ασφαλούς οδήγησης από έναν οδηγό αγώνων

1 Οδηγούμε αμυντικά και όχι επιθετικά: προσπαθούμε να σκεφτούμε τι λάθος μπορεί να κάνει ο άλλος οδηγός και είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό. Αν για παράδειγμα φαίνεται πως κάποιος πάει να βγάλει μούρη από στοπ, δεν πατάμε γκάζι για να περάσουμε γρήγορα.

2 Προσπαθούμε να μη μεταφέρουμε τον εκνευρισμό μας στο τιμόνι. Όλα τα προβλήματα που προκύπτουν στη δουλειά ή στο σπίτι τα αφήνουμε έξω από την πόρτα του αυτοκινήτου.

3 Όχι κινητό κατά την ώρα της οδήγησης και ποτέ αλκοόλ. Αν για παράδειγμα μιλάει κάποιος για 5 λεπτά στο κινητό την ώρα που οδηγεί και μετά τον ρωτήσουμε λεπτομέρειες για τη διαδρομή, δεν θυμάται τίποτα. Είναι ό,τι χειρότερο.