Παράταση ζωής για Μπράουν

Οι Εργατικοί υπέστησαν τη μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία του κόμματος, όμως η κοινοβουλευτική ομάδα υποδέχθηκε στη χθεσινή συνεδρίαση τον πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν με επευφημίες, αγνοώντας τις προτροπές κάποιων για ανατροπή του.

Προβληματισμό όμως στον πολιτικό κόσμο έχει προκαλέσει η εξασφάλιση δύο εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο από το ακροδεξιό Εθνικό Κόμμα που τις κέρδισε στη Βόρεια Αγγλία εις βάρος των Εργατικών, οι οποίοι είχαν να αντιμετωπίσουν και το σκάνδαλο με τα υπέρογκα έξοδα βουλευτών τους. Ο Μπράουν που προχώρησε σε ανασχηματισμό την προηγούμενη εβδομάδα, πήρε μέρος χθες το βράδυ σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας των Εργατικών, η οποία τον υποδέχθηκε με ζητωκραυγές καθώς κανείς δεν θέλει τη διεξαγωγή άμεσων εκλογών όπου σχεδόν οι μισοί βουλευτές του κόμματος δεν προβλέπεται να επανεκλεγούν. «Ήταν μια βαριά, πολύ βαριά ήττα για εμάς», δήλωσε η αντιπρόεδρος των Εργατικών Χάριετ Χάρμαν στην τηλεόραση του ΒΒC, καθώς το κόμμα ήρθε τρίτο με 15% έπειτα και από το Κόμμα Ανεξαρτησίας που τάσσεται ενα ντίον της Ε.Ε. Όμως, πρόσθεσε η Χάρμαν, «ο Μπράουν είναι ανθεκτικός και θα συνεχίσει να μάχεται».

Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πως ο πρωθυπουργός βρίσκεται μπροστά σε μια σκληρή πολιτική μάχη έπειτα από τα καταστρο- φικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Η εφημερίδα «Daily Τelegraph» έγραψε ότι «βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού» ενώ οι «Τimes» σημείωσαν ότι «είναι ξεγραμμένος». Η «Guardian» που συνήθως τον υποστηρίζει αλλά την περασμένη εβδομάδα τον κάλεσε να παραιτηθεί, έγραψε ότι ο Μπράουν αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη πρόκληση για την Ντάουνινγκ Στριτ. Ο ηγέτης των Συντηρητικών Ντέιβιντ Κάμερον ζήτησε τη διενέργεια εθνικών εκλογών- κάτι που ο Μπράουν δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει πριν από τον Ιούνιο του 2010. «Η διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών θα ήταν μια καθαρτήρια διαδικασία», δήλωσε ο Κάμερον. «Θα έδινε στη χώρα μια νέα αρχή την οποία χρειαζόμαστε πολύ, καθώς η οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα, το πολιτικό σύστημα είναι σε αναστάτωση και έχουμε μια εξαιρετικά αδύναμη κυβέρνηση». Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 62% των Βρετανών επιθυμούν τη διενέργεια εκλογών το ταχύτερο δυνατό. Οι ίδιες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Εργατικοί δεν θα ανακάμψουν ακόμα και εάν αλλάξουν αρχηγό και ότι οι Τόρις προβλέπεται να επιτύχουν νίκη με εντυπωσιακά ποσοστά.

Πάντως όλα τα στελέχη των μεγάλων κομμάτων εκδήλωσαν την ανησυχία τους για την ενίσχυση των ακροδεξιών του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος και την πρώτη εμφάνισή τους στο Ευρωκοινοβούλιο. «Είναι καταστροφικό για τη Βρετανία», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Μίλιμπαντ για την ισχυρή εμφάνιση του κόμματος που θεωρεί ότι η μεταναστευτική πολιτική έχει κάνει τους Βρετανούς «πολίτες δεύτερης κατηγορίας».
[ ΓΝΩΜΗ ] Γκόρντον, ο άτυχος
ΤΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Του Ρaul Κrugman

Τι θα είχε συμβεί εάν το Ανώτατο Δικαστήριο δεν είχε αρνηθεί στον Αλ Γκορ την προεδρία το 2000; Είναι προφανές ότι πολλά πράγματα θα ήταν διαφορετικά για τα επόμενα 8 χρόνια. Ένα όμως θα είχε παραμείνει ίδιο: η μεγάλη φούσκα στην αγορά των ακινήτων και η οικονομική κρίση. Και εάν οι Δημοκρατικοί βρίσκονταν στην εξουσία όταν έφθαναν τα άσχημα νέα, εκείνοι θα είχαν δεχθεί τις κατηγορίες. Έτσι τώρα κατανοείτε τα βασικά στη σημερινή πολιτική κατάσταση στη Βρετανία.

Κατά το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 30 ετών, η πολιτική στη Βρετανία και στις ΗΠΑ κινείται παράλληλα. Είχαμε τον Ρίγκαν, είχαν τη Θάτσερ. Το 1982 καταργήσαμε τους έλεγχους στην τράπεζα, έκαναν κι εκείνοι το ίδιο το 1986. Και οι δύο χώρες είδαν την αύξηση των χρεών των νοικοκυριών και την κατάρρευση του οικονομικού Συστήματος. Και στις δύο χώρες οι συντηρητικοί που προώθησαν την κατάργηση του οικονομικού ελέγχου έχασαν την εξουσία στη δεκαετία του 1990. Βέβαια και οι νέοι ηγέτες ήταν τόσο ενθουσιασμένοι με τα «καινοτόμα» οικονομικά μέτρα όσο και οι προκάτοχοί τους. Ο Ρόμπερτ Ρούμπιν ως υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και ο Γκόρντον Μπράουν ως υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας έψελναν το ίδιο τροπάριο. Όμως, ενώ οι Συντηρητικοί επέστρεψαν στην εξουσία στην Αμερική, οι Εργατικοί συνέχισαν να κυβερνούν τη Βρετανία. Κι έτσι η φούσκα έσκασε στα χέρια του Γκόρντον Μπράουν. Αξίζει να κατηγορείται για την κρίση; Και ναι και όχι.

Ο Μπράουν πίστευε απόλυτα στο δόγμα ότι η αγορά ξέρει καλύτερα και ότι δεν χρειάζεται ελέγχους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ζήλος για έλλειψη ελέγχου οδήγησε στην κατάρρευση. Το παράδειγμα για το αντίθετο είναι ο Καναδάς, όπου δεν υιοθετήθηκαν ανάλογα μέτρα και σήμερα αποτελεί έναν από τους πυλώνες της σταθερότητας. Όμως τα εύσημα δεν ανήκουν ούτε στους αντιπάλους του Μπράουν. Μια κυβέρνηση Συντηρητικών θα είχε ακολουθήσει άλλο δρόμο; Φυσικά και όχι. Τουλάχιστον ο Μπράουν προσπάθησε να αντιδράσει στην κρίση όσο καλύτερα μπορούσε και όπως όλα δείχνουν, η ανάκαμψη στη Βρετανία θα ξεκινήσει νωρίτερα απ΄ ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Παρ΄ όλα αυτά, στις επόμενες εκλογές είναι βέβαιο ότι οι Εργατικοί θα ηττηθούν. Κάτι που θα κάνει το επιτελείο του Ομπάμα να βγάλει στεναγμό ανακούφισης για το ότι ο Γκορ δεν αναδείχθηκε τελικά πρόεδρος των ΗΠΑ…