Ο θρίαμβος των εντυπώσεων

Η φαντασμαγορία των exit polls που τροφοδότησε τις παθιασμένες καναλικές συζητήσεις ήταν η καταλληλότερη για να ολοκληρώσει τον θρίαμβο των όρων μιας τηλεόρασης των εντυπώσεων, οι οποίοι για πρώτη φορά σφράγισαν τόσο απόλυτα μια προεκλογική μάχη. Και η αδυναμία των προβλέψεών τους να αποτυπώσουν εγκαίρως και με ακρίβεια τον χάρτη της τελικής ετυμηγορίας των πολιτών, που ήταν πολύ πιο σύνθετος απ΄ ό,τι περίμεναν, ίσως είναι η απόδειξη ότι ένα μέρος της κοινωνίας παρέμεινε παγερά αδιάφορο από την ασφυκτική σχέση τηλεόρασης και πολιτικής, όσο εντυπωσιακό θέαμα κι αν παράγει.

Το θριλερικό ριάλιτι σκανδάλων, όπου ακόμη και η Δικαιοσύνη μετατράπηκε σε «σπέσιαλ εφέ» του τρόμου, το οποίο κατέλαβε ολόκληρη την προεκλογική περίοδο μετατρέποντας τους πολίτες σε θεατές, οδήγησε μέρος εξ αυτών μακριά από την κάλπη.

Δεν τους προβλημάτισε
Το πρωτοφανές ποσοστό αποχής ωστόσο, ουδόλως προβλημάτισε τη σκηνοθεσία της τηλεοπτικής δημοκρατίας κατά την εκλογική τηλεοπτική βραδιά.

Οι δημοσκοπήσεις πήραν τη θέση της κάλπης και οι πανελικές συζητήσεις άναψαν, καθώς όλοι λάμβαναν το μήνυμα και ο καθείς το ερμήνευε σύμφωνα με τον ρόλο που είχε στο θέαμα της προεκλογικής περιόδου. Εξού και ουκ ολίγες στιγμές οι συζητήσεις έκλιναν μάλλον προς την τηλεοπτική κριτική, καθώς επίκεντρο γίνονταν οι επικοινωνιακές επιλογές, με τη σκιά της υπόθεσης Siemens να γέρνει πνιγηρή πάνω στα πραγματικά προβλήματα της πολιτικής σκηνής και τα ουσιαστικά της κοινωνίας.

Ωστόσο αποδείχθηκε ότι οι όροι του τηλεοπτικού θεάματος ενισχύουν τη φαντασμαγορία, όχι την πολιτική συνείδηση. Για χάρη της οι εκλογολόγοι αναδείχθηκαν στους απόλυτους γκουρού των καναλικών θεαμάτων, αποτελώντας το επίκεντρο της σκηνοθεσίας του εκλογικού σασπένς. Παρουσιάζονταν από νωρίς το πρωί, ο καθείς στο κανάλι που είχε αναλάβει, και δέχονταν βομβαρδισμό ερωτήσεων από τους παρουσιαστές προκειμένου να αποκαλύψουν το μεγάλο «μυστικό». Η τηλεοπτική δημοκρατία κρεμασμένη από τα χείλη τους. Και εκείνοι σιωπηλοί σαν σφίγγες. Χαμογελούσαν και απαντούσαν διάφορα άσχετα, σαν ενήλικοι προς τα παιδιά που τους κάνουν ακατάλληλες ερωτήσεις.

Οι χρησμοί
Στις 7 ακριβώς εμφανίστηκαν όλοι με τα χαρτιά και τα ποσοστά τους και με τους προβολείς στραμμένους επάνω τους ανακοίνωσαν τον χρησμό τους. Οι αποκλίσεις ωστόσο, αποδείχθηκαν μεγαλύτερες από το προβλεπόμενο, καθώς τα exit polls έπεσαν «θύματα» της σύνθετης εκλογικής συμπεριφοράς των πολιτών.

Και πάλι όμως, η τηλεόραση επιβλήθηκε στην πραγματικότητα της πολιτικής, καθώς επί ώρα αναλύονταν τα «μηνύματα» που έστελναν τα ποσοστά των δυο μεγάλων κομμάτων, ενώ ο χάρτης της ετυμηγορίας των πολιτών αποδείχθηκε περισσότερο πολύπλοκος και απαιτητικός.

Μέχρι τέλους έδωσαν πάντως τη μάχη της ενημέρωσης από τη ΝΕΤ η Μαρία Χούκλη με την αρωγή του Γιάννη Πολίτη, στο Μega η Όλγα Τρέμη πλαισιωμένη από τους Γιάννη Πρετεντέρη και Παύλο Τσίμα, στο Αlter o Νίκος Χατζηνικολάου με την κ. Μακρή και χωρίς τον Γιώργο Τράγκα, που επιβεβαίωσε την αποχώρησή του από την ομάδα με την εμφάνισή του νωρίς στον Αnt1 στο πάνελ του Νίκου Ευαγγελάτου. Στον Αlpha ένας αμήχανος Λάκης Λαζόπουλος, προσωποποίηση του παράδοξου. Στο «Τσαντήρι» του εμφανιζόταν υπέρ της αποχής, αλλά δεν απέφυγε τη συμμετοχή στο εκλογικό πάνελ. «Εγώ έρχομαι για την τηλεθέαση» δεν δίστασε να πει αποχωρώντας νωρίς νωρίς.

Πανηγύρι του χαβαλέ
Στο Star είχε στηθεί πανηγύρι του χαβαλέ, με απευθείας συνδέσεις με τη Μύκονο και τα ξέφρενα πάρτι νεολαίων σε αφασία, ενώ κάρτες με τα αποτελέσματα «έπεφταν» ανάμεσα σε βίντεο με ημίγυμνες μοντέλες, σε μια άγρια, καρναβαλική διακωμώδηση της συνάντησης τηλεόρασης και πολιτικής, που την εξώθησε το κανάλι ώς το μη περαιτέρω. Ωστόσο είναι κι αυτό μια αποδεκτή πτυχή ως φαίνεται, αφού στο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών συμμετείχε με κάθε σοβαρότητα και πειθήνια υποταγή στους όρους εκείνου του θεάματος.