6 μέρες
1.Ιστορική χαρακτηρίζεται η ομιλία που εκφώνησε ο Μπαράκ Ομπάμα στο Κάιρο. Ο ίδιος αναγνώρισε πως «καμία ομιλία δεν μπορεί να σβήσει χρόνια δυσπιστίας» ανάμεσα στις ΗΠΑ και τον μουσουλμανικό κόσμο, ζήτησε όμως να γίνει μια νέα αρχή βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό. Σε αυτή την επίθεση φιλίας, η Αλ Κάιντα απάντησε με μια κλασική επίθεση μίσους. Τα δύο μηνύματα που δημοσιοποίησε μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, όμως, δείχνουν απελπισία.
2.Πιλότοι της βραζιλιάνικης πολεμικής αεροπορίας αναζητούν συντρίμμια του μοιραίου Αirbus της Αir France που χάθηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό μαζί με 228 ψυχές. Συντρίμμια βρέθηκαν, ουδείς επέζησε, τα μαύρα κουτιά δύσκολα θα εντοπιστούν. Γάλλοι ειδικοί προειδοποιούν πως η χειρότερη αεροπορική τραγωδία των τελευταίων οκτώ ετών ίσως να μην εξηγηθεί ποτέ επαρκώς και το μυστήριο, ως είθισται, τροφοδοτεί ήδη πολλές και διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Είναι και αυτές μια παρηγοριά. 3.Ποιος να ΄ξερε τότε που αποκαλυπτόταν ότι η (συμπεριλαμβανόμενη στη μακρά λίστα των παραιτηθέντων και εκδιωχθέντων) υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας Τζάκι Σμιθ χρέωσε στους φορολογουμένους δύο ταινίες πορνό που είχε νοικιάσει ο σύζυγος τι επρόκειτο να ακολουθήσει… Έτοιμος να καταρρεύσει είναι πλέον ο Γκόρντον Μπράουν, καθώς το κόμμα του εισπράττει το μεγαλύτερο κομμάτι της λαϊκής οργής για το σκάνδαλο με τις κοινοβουλευτικές δαπάνες. Και οι Βρετανοί είναι να μη θυμώσουν.
4.Είκοσι χρόνια μετά τα γεγονότα της πλατείας Τιενανμέν, οι κινεζικές αρχές εξακολουθούν να μην παραδέχονται τη σφαγή, ο κόσμος εξακολουθεί να μη γνωρίζει πόσοι ακριβώς σκοτώθηκαν ή πόσοι συνελήφθηκαν και οι εκδηλώσεις μνήμης εξακολουθούν να απαγορεύονται στην κινεζική πρωτεύουσα, πόσω μάλλον στην επίμαχη πλατεία. Αν υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη ένα σύμβολο της τύφλωσής μας απέναντι στις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανοχής μας απέναντι σε δυναστικά καθεστώτα, είναι αυτό.
5.Περισσότερα από 225.000.0000 παιδιά είναι σήμερα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Μόνο στις Φιλιππίνες υπολογίζεται ότι 65.000 παιδιά αναγκάζονται να εκπορνεύονται. Η ζωγραφιά ενός από αυτά που κρατάει στα χέρια του ο γνωστός ως ηθοποιός και λιγότερο γνωστός ως πρέσβης καλής θέλησης της Unicef Ρότζερ Μουρ, τα λέει σχεδόν όλα. Ό,τι απομένει, το είπε έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα το γερμανικό τμήμα της διεθνούς οργάνωσης στο Βερολίνο.
6.«Η επιλογή είναι δική μας». Αυτό, σε όποια γλώσσα και αν ακούγεται ή γράφεται, το έχουμε εμπεδώσει όλοι (τουλάχιστον όσοι από εμάς παραμένουμε εντός συνόρων κι εκτός φυλακής), κοντεύουν να το εμπεδώσουν ακόμα και τα τετράποδα. Εκείνο που δεν έχουμε πολυκαταλάβει ούτε εμείς ούτε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι είναι ότι αύριο ψηφίζουμε τους επόμενους ευρωβουλευτές και όχι την επόμενη κυβέρνηση, ότι ειδικά τη συγκεκριμένη μέρα είμαστε Ευρωπαίοι και όχι Ψωροκωσταιναίοι. Καλή ψήφο.














