Φοβούνται χιλιάδες απολύσεις

Τέλος εποχής για την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Πτώχευση κήρυξε χθες η General Μotors σε μια προσπάθεια να προστατευθεί από τους πιστωτές της και να προχωρήσει σε πλήρη αναδιοργάνωση μπαίνοντας υπό κρατικό έλεγχο. Ταυτόχρονα, εγκρίθηκε η πώληση της Chrysler στην ιταλική Fiat.

Η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να επιδοτήσει την GΜ, τη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου εδώ και 77 χρόνια, με 30,1 δισ. δολάρια- αποκτώντας έτσι το 60% της επιχείρησης- θεωρείται μεγάλο ρίσκο για τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος χαρακτήρισε το σχέδιο «βιώσιμο και ρεαλιστικό», δηλώνοντας «απολύτως βέβαιος ότι εάν γίνει καλή διαχείριση, θα δημιουργηθεί μια νέα GΜ που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τον διεθνή ανταγωνισμό και θα αποτελέσει και πάλι σημαντικό κομμάτι του οικονομικού μέλλοντος της Αμερικής». Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται να τη διοικήσει και ότι τις αποφάσεις θα παίρνουν τα στελέχη της εταιρείας η οποία υπάχθηκε χθες στο άρθρο 11 του Πτωχευτικού Δικαίου. Εκτός από την αμερικανική κυβέρνηση, στο σχέδιο συμμετέχει και η καναδική η οποία θα καταβάλλει 9,5 δισ. δολάρια για το 12% της επιχείρησης.

Έπειτα από «επώδυνες συμφωνίες», όπως τις χαρακτήρισε ο Ομπάμα, με πιστωτές και εργατικά συνδικάτα το φιλόδοξο σχέδιο για την GΜ προβλέπει τη μετεξέλιξή της σε μικρότερη επιχείρηση η οποία αναμένεται να βγει από το καθεστώς πτώχευσης σε 60 έως 90 ημέρες. Το σχέδιο προβλέπει να κλείσουν 11 εργοστάσια και να μη λειτουργούν προσωρινά άλλα 3. Στόχος, μεταξύ άλλων, είναι η παραγωγή νέων, πιο φθηνών αυτοκινήτων με στόχο η εταιρεία να επιβιώνει πουλώντας 10 εκατ. οχήματα το χρόνο, έναντι των 16 εκατ. που χρειάζεται σήμερα. Όσον αφορά τον ευρωπαϊκό βραχίονα της General Μotors, στον οποίο ανήκουν η Οpel και η Vauxhall, εξαγοράστηκε από την κοινοπραξία της καναδοαυστριακής βιομηχανίας εξαρτημάτων Μagna και της ρωσικής τράπεζας Sberbank. Τα εργατικά συνδικάτα φοβούνται χιλιάδες απολύσεις σε Βρετανία, Πολωνία, Ισπανία και Βέλγιο όπου υπάρχουν εργοστάσια της Οpel, αλλά ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν χαιρέτισε χθες την εξαγορά τονίζοντας ότι θα ενισχύσει την ανάπτυξη της ρωσικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Στα χέρια της Fiat περνά το 20% της Chrysler μετά τη δικαστική έγκριση για την αγορά από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία των περιουσιακών στοιχείων της αμερικανικής. Η πτώχευση της Chrysler χρηματοδοτείται με 4,9 δισ. σε δάνεια από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και Καναδά. Το ποσοστό του 20% της Fiat, η οποία ήταν η μόνη εταιρεία που εκδήλωσε ενδιαφέρον, μπορεί να αυξηθεί σε 35%.

Από την πλευρά της Fiat, η συμφωνία με την Chrysler εντάσσεται στον σχεδιασμό της να γίνει η δεύτερη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου. Μετά την απόρριψη της προσφοράς της για την Οpel, οι άλλες επιλογές της Fiat είναι η Saab, της οποίας τα νούμερα δεν επαρκούν για την επίτευξη του στόχου και η Ρeugeot, η οποία όμως μοιράζεται μεγάλο κομμάτι της αγοράς της με τη Fiat. Μια πιθανή ενοποίηση των δύο θα οδηγούσε σε σημαντικές μειώσεις προσωπικού.

[ ΓΝΩΜΗ ] Αντίο στις ροζ Κάντιλακ
TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , Της Μargareta Ρagano

Αντίο στις ροζ Κάντιλακ, στα Χάμερ Μπιούικ και στις εντυπωσιακές Σερβολέτ που σεργιάνιζαν στους αμερικανικούς αυτοκινητοδρόμους επί δεκαετίες. Χθες άλλο ένα μικρό κομμάτι του αμερικανικού ονείρου πέθανε καθώς η General Μotors ξεκίνησε τις διαδικασίες πτώχευσης. Είναι ένα ατιμωτικό τέλος για μια εταιρεία που κάποτε ήταν η μεγαλύτερη του κόσμου και σήμερα κηρύσσει την τρίτη μεγαλύτερη πτώχευση στην ιστορία των ΗΠΑ.

Τα τελευταία 4 χρόνια η GΜ έχασε 88 δισ. δολάρια καθώς η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει την αύξηση των τιμών πετρελαίου και του κόστους παραγωγής καθώς και τα ισχυρά συνδικάτα. Οι τεράστιες περικοπές που έγιναν δεν απέδωσαν καθώς οι πολίτες δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν αυτοκίνητα. Πέρσι, η GΜ διέθετε περιουσιακά στοιχεία ύψους 91 δισ. δολαρίων αλλά οι υποχρεώσεις της ξεπερνούσαν τα 176 δισ.- έτσι παρέμεινε ζωντανή μόνο χάρη στα χρήματα των φορολογουμένων.

Είναι αδύνατο να ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία πτώχευσης της GΜ. Η πλεονάζουσα παραγωγή αυτοκινήτων διεθνώς παραμένει η ρίζα του προβλήματος. Γι΄ αυτό και οι κυβερνήσεις τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη δυσκολεύονται να αποφασίσουν εάν θα πρέπει να βοηθήσουν αυτούς τους ασθενείς δεινόσαυρους ή να τους αφήσουν να αφανιστούν όπως υπαγορεύει η αγορά.