[ Δρόμοι ]

Φαίνεται…
… πως οι κυβερνήσεις ξαναστέκονται σιγά σιγά στα πόδια τους μετά την αναταραχή που προκάλεσε η οικονομική κρίση. Φαίνεται πως ο αγαθός ανθρωπάκος θα πάει πάλι στις ευρωκάλπες με την ελπίδα πως αυτή τη φορά θα πιάσει τόπο η ψήφος του στα κόμματα εξουσίας. Φαίνεται πως η «Αποκάλυψη» αναβλήθηκε επ΄ αόριστον. Φαίνεται πως το οικονομικό σύστημα θα αλλάξει παραμένοντας το αυτό. Φαίνεται πως οι απεργίες έφτασαν στο τέλος τους. Και όπως λένε οι κυβερνώντες, ο αγαθός λαός έχει κάθε λόγο να χαίρεται γι΄ αυτό, γιατί φαίνεται πως τον λυπήθηκε ο καλός Θεός.

Η παλινόρθωση…
… αυτή του συστήματος που συσσώρευσε στην ανθρωπότητα τόση καταστροφή, έχει γονατίσει ολόκληρη την κοινωνιολογική θεωρία. Πώς εξηγείται τόση ανοχή; Ξύνοντας λοιπόν το κεφάλι του για να ερμηνεύσει την παθητικότητα του κόσμου κι αφού ανέτρεξε σε όλα τα θεωρητικά εγχειρίδια, ο συγγραφέας Εμιλιάν Μπερνάρ κατέληξε στο αγαπημένο του βιβλίο: την Αγία Γραφή. «Ο Ιώβ! Ο Ιώβ!», αναφώνησε ξαφνικά (στο περιοδικό «Αrticle11»). Ποιος άλλος θα μπορούσε να ενσαρκώσει την κατάσταση του σύγχρονου καλοκάγαθου ανθρωπάκου καλύτερα από τον Ιώβ; Κανείς. Ο Ιώβ είναι ο βιβλικός αφελής που όλα του τα μαρτύρια άρχισαν μια μέρα που ο Σατανάς αποφάσισε να προκαλέσει τον Θεό: «Πες μου, Θεέ μου, καλά κι άγια όσα λες, καλοί κι όλοι αυτοί που σε πιστεύουν, η πίστη τους μου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Μα πες μου, θα σου έμεναν το ίδιο πιστοί, αν η ζωή τους χειροτέρευε απότομα;». «Τι θες να πεις, μοχθηρό φίδι; Οι δικοί μου είναι 100% πιστοί, το δείχνουν κι οι δημοσκοπήσεις». «Απόδειξέ το, γερο-μουσάτε!». Κι όπως άναψε η συζήτηση, οι δυο αφέντες του κόσμου συμφώνησαν να βάλουν ένα στοίχημα: ο Σατανάς θα έστελνε σε έναν πιστό όλες τις συμφορές του κόσμου, κι αν αυτός τις άντεχε καρτερικά χωρίς να απαρνηθεί τον Θεό, τότε ο άρχοντας του σκότους θα έπαιρνε πίσω τα βλάσφημα λόγια του. Έτσι, ο Θεός έβαλε να ψάξουν να του βρουν έναν πιστό τόσο αφελή και αγαθό, που να μπορεί να υποστεί όλα τα μαρτύρια με το χαμόγελο στα χείλη. Και του βρήκαν τον Ιώβ.

Ο Σατανάς…
… άρχισε μεθοδικά τη δοκιμασία του Ιώβ, λέει ο Εμιλιάν Μπερνάρ. Πρώτα του σκότωσε τη γυναίκα κι ύστερα τα παιδιά. Κατόπιν του χάλασε τη σοδειά και του έκαψε το σπίτι. Τέλος τον έριξε χάμω με ένα σωρό φρικτές αρρώστιες. Σκυμμένοι από ψηλά, ο Θεός και ο Σατανάς έστησαν αυτί, όταν πια ήρθε η ώρα της κρίσης. Κι άκουσαν τον δύστυχο Ιώβ να λέει, γλείφοντας τις πληγές του κάπου στην έρημο: «Σ΄ ευχαριστώ, Θεέ μου, δοξασμένο να ΄ναι το όνομά σου».

Ο αφελής Ιώβ…
… εξακολουθεί να περιπλανιέται μέχρι σήμερα στην έρημο, δοξάζοντας τους βασανιστές του για κάθε νέο του μαρτύριο: «Σ΄ ευχαριστώ, Θεέ μου. Σ΄ ευχαριστώ, κύριε Πρωθυπουργέ. Σ΄ ευχαριστώ, κύριε Διευθυντά».