Ο ιεραπόστολος του ποδοσφαίρου

Στο Νεπάλ έγινε ο πρώτος ξένος που πήρε από τα χέρια του πρίγκιπα την ανώτερη διάκριση που δίνεται σε πολίτες. Στην Ινδία την ημέρα που η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ύστερα από 40 χρόνια κατέκτησε το πρώτο της και μοναδικό ώς σήμερα τρόπαιο στο ποδόσφαιρο, τα ΜΜΕ τον αποκάλεσαν 13ο θεό των Ελλήνων, ενώ στο Μαλάουι τον υποδέχτηκαν σαν τον Έλληνα Ρεχάγκελ.

«Νομίζω πως ο χαρακτηρισμός ιεραπόστολος του ποδοσφαίρου, που μου δόθηκε από τη ΦΙΦΑ, είναι τελικά αυτός που μου ταιριάζει περισσότερο από όλους» λέει ο Στιβ Κωνσταντινίδης, από το Χαρτούμ, την πρωτεύουσα του Σουδάν που αποτελεί τον νέο σταθμό της καριέρας του. Για τον 46χρονο Ελληνοκύπριο προπονητή η αφρικανική ομάδα αποτελεί την τέταρτη εθνική ομάδα που αναλαμβάνει, ενώ έχει εργαστεί σε ομάδες 4 ηπείρων. «Ακόμη μου λείπει η Αυστραλία, έχω όμως μπροστά μου χρόνια για να κάνω τον γύρο του κόσμου κοουτσάροντας».

Στο Σουδάν βρέθηκε εξαιτίας της πολύ καλής δουλειάς που έκανε στο Μαλάουι. «Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας μού είπε πως με επέλεξαν διότι ήθελαν έναν καλό προπονητή που θα μπορούσε να οδηγήσει την ομάδα στο Μουντιάλ της Αφρικής ή στο Κόπα Άφρικα του 2010» αναφέρει ο Κωνσταντινίδης.

Αν δεν τα καταφέρετε;

«Μου είπαν πως οι κροκόδειλοι στον Νείλο είναι αρκετά πεινασμένοι» λέει και γελάει. Την ίδια ώρα ακούγεται μια ομάδα ανθρώπων να του φωνάζει «δώσε τα 20».

Έδιωξε οκτώ βασικούς
Η «σουδανική» εμπειρία του άρχισε αρκετά περίεργα, καθώς ο Κωνσταντινίδης παραμονές του πρώτου αγώνα για τα προκριματικά του Μουντιάλ κόντρα στο Μάλι του Κανουτέ της Σεβίλλης και του Ντιαρά της Ρεάλ, χρειάστηκε να διώξει 8 από τους βασικούς παίκτες της ομάδας.

«Εξαιρετικά απείθαρχοι. Όποτε ήθελαν έρχονταν, όποτε ήθελαν έφευγαν. Τους έδιωξα, πήρα το ρίσκο και δικαιώθηκα». Το 1-1 κόντρα στο μεγάλο φαβορί του ομίλου προκάλεσε διθυραμβικά σχόλια στις 10 καθημερινές αθλητικές εφημερίδες του Σουδάν για τον νέο προπονητή.

«Οι Σουδανοί είναι πολύ φιλικοί άνθρωποι και ερωτευμένοι με το ποδόσφαιρο. Η χώρα μπορεί να είναι φτωχή αλλά για το ποδόσφαιρο δεν φείδονται εξόδων. Στο Χαρτούμ υπάρχουν τρία γήπεδα με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, ποιοτικά ανώτερα και από το Καραϊσκάκη. Η Αλ Αχλί, ο Ολυμπιακός του Σουδάν, έκανε συμβόλαιο σε έναν επιθετικό από τη Νιγηρία αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ για να προσελκύσουν Βραζιλιάνους παίκτες τούς προσφέρουν από 400 χιλιάδες δολάρια σε ετήσιο συμβόλαιο και άνω».

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΓΗΠΕΔΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ

«Στο Χαρτούμ υπάρχουν τρία γήπεδα με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, ποιοτικά ανώτερα και από το Καραϊσκάκη»

«Μάζευα παίκτες από τα Ιμαλάια»

ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ο Κωνσταντινίδης ταξίδευε 30 ώρες με το τρένο για να δει παίκτες της εθνικής ομάδας. Στο Νεπάλ μάζευε τους παίκτες από τα μονοπάτια των Ιμαλαΐων, ενώ στο Μαλάουι οι παίκτες χρειαζόταν να ταξιδέψουν έως και μία εβδομάδα για να φτάσουν στο κέντρο προετοιμασίας. «Στο Σουδάν αποφάσισα να δω και παίκτες από άλλες ομάδες εκτός από τη Μερίχ και την Αλ Αχλί, τις δύο ομάδες που μοιράζονται σταθερά τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Πήρα το αυτοκίνητο και με τον συνεργάτη μου ξεκίνησα για να δω την ομάδα του Νείλου. Ύστερα από 3 ώρες μέσα στην έρημο φτάσαμε στην πόλη. Όταν έφτασα στο γήπεδο και με αναγνώρισαν, ήρθε ο πρόεδρος της ομάδας και μου είπε πως θα μπορούσε να καλέσει την αστυνομία για να επιστρέψω στο Χαρτούμ. Νόμισε πως είχα χαθεί».

Στην προπονητική ζωή τού Κωνσταντινίδη τα παράδοξα δεν έχουν τελειωμό. Όταν έφτασαν στο Νεπάλ η γυναίκα του και η 18 μηνών κόρη τους, οι αντάρτες μόλις είχαν καταλάβει την Κατμαντού. Του επέτρεψαν να κινηθεί με στρατιωτικό όχημα για να παραλάβει την οικογένειά του. Στο «άλμπουμ» της ζωής του ξεχωριστή θέση έχει η στιγμή που ο πρίγκιπας του Νεπάλ Ντίπεντρα του απένειμε την ανώτερη τιμητική διάκριση της χώρας, το μετάλλιο «Ρrabal Gorkha Dakshin Βaahu».


Ο μάγος φώναζε τα πνεύματα της νίκης

ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ της εθνικής ομάδας της Ινδίας περίμενε υπομονετικά για αρκετή ώρα μια αγελάδα να σηκωθεί από το οδόστρωμα, με την ομάδα να φτάνει στο παρά πέντε στο γήπεδο για τον αγώνα της, ενώ οι 16 διαφορετικές επίσημες γλώσσες της χώρας δυσκόλευαν την επικοινωνία μεταξύ των παικτών. Στο Μαλάουι πριν από κάθε παιχνίδι ο μάγος της ομάδας φώναζε τα πνεύματα της νίκης και οι παίκτες χόρευαν τον χορό του λιονταριού. «Όπου είσαι προπονητής, η δουλειά σου είναι να περάσεις στους παίκτες σου το στυλ που θέλεις να αγωνίζονται. Έξω όμως από το γήπεδο οφείλεις να σεβαστείς τις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου», λέει με τη σιγουριά του κοσμογυρισμένου. Η ΦΙΦΑ τον έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμα των προπονητών επιμορφωτών και πολύ συχνά ταξιδεύει σε άλλες χώρες για να παραδώσει σεμινάρια προπονητικής.