[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] «Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα»…

ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, τα νοικοκυριά αναζητούν τρόπους να τα βγάλουν πέρα με την οικονομική κρίση και τη μεγάλη παρενέργειά της- την ανεργία και την αλλαγή στην αγορά εργασίας. Σ΄ αυτό το περιβάλλον, μόνο το 13% υπολογίζεται ότι θα πάει στις κάλπες των ευρωεκλογώνκαι ότι το αποτέλεσμα δεν θα οδηγεί το Ευρωκοινοβούλιο προς τα αριστερά.

Μονάχα στην Ελλάδα, εν μέσω παπαγάλων και βαρβαρότητας, η συμμετοχή θα είναι υψηλότερη- στη χώρα, δηλαδή, όπου δεν συζητούνται τα ευρωπαϊκά ζητήματα και το μέλλον.

Ταυτοχρόνως, ερήμην των λαών και των περισσοτέρων κυβερνήσεων, προετοιμάζεται στην Ένωση η μεγαλύτερη ίσως τομή μετά τη θεσμοθέτηση του ευρώ: η οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης. Εκείνο το περίφημο έλλειμμα που είχε διαπιστωθεί στην ΟΝΕ- και το οποίο απέβη τραγικό στην οικονομική κρίση-, η ενιαία οικονομική πολιτική, τώρα πρόκειται να πάρει σάρκα και οστά. Μονάχα που ο τρόπος και το περιεχόμενο δεν έχουν τίποτε το… οραματικό.

Πρωτεργάτες είναι ο Σαρκοζί της Γαλλίας, η Μέρκελ της Γερμανίας και ο Θαπατέρο της Ισπανίας. Με μπόλικη βοήθεια από τα ηγετικά κλιμάκια της Κομισιόν. Οι συζητήσεις θα αρχίσουν το φθινόπωρο κι αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Ιούνιο του 2010 στη σύνοδο κορυφής που θα κλείσει την ισπανική προεδρία. Στόχος; Να υπάρχει «συντονισμός» στον τρόπο που κατανέμονται οι δαπάνες, στον τρόπο που προωθείται η ανάπτυξη και στον τρόπο λειτουργίας του κοινωνικού κράτους.

Βέβαια, κανείς δεν θέλει να επαναλάβει τα πειράματα ενός Ευρωσυντάγματος ή έστω μιας Συνθήκης της Λισαβώνας- κι έτσι αυτός ο «συντονισμός», κατά τον οποίο κάποιοι κοινοτικοί θα επιβλέπουν και θα ελέγχουν τις δαπάνες και δεν θα βάζουν απλώς σε επιτήρηση όποιον υπερβαίνει το 3% του ελλείμματος, θα γίνει με συναίνεση των πολιτικών ηγεσιών. Ε, κι αν κάποιος διαφωνεί, δεν πειράζει – μπορεί να μείνει απέξω και να ακολουθήσει αργότερα. Μονάχα που οι… λεπτομέρειες- ξέρετε, εκεί όπου συνήθως κρύβεται ο διάολοςκαθορίζονται από ένα Διευθυντήριο, χωρίς τη συμμετοχή των χωρών με βεβαρημένη οικονομία και κυβερνήσεις χωρίς λόγο στην Ευρώπη, όπως η Ελλάδα. Είναι αυτό που λέει το τραγούδι: «Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα»…