Επιμένουν στην… παπαγαλία

Στην αρνητική διαφήμιση ποντάρει η Ν.Δ. για να κινητοποιήσει τα μέλη του κόμματος και να αυξήσει τη συσπείρωση των γαλάζιων ψηφοφόρων. Μετά τα τηλεοπτικά σποτς με τα «πράσινα παπαγαλάκια», που προκαλούν εσωκομματική γκρίνια, οι επιτελείς της Ρηγίλλης είναι έτοιμοι να εγκρίνουν την προβολή νέας σειράς μηνυμάτων που θα ενισχύουν το κλίμα πόλωσης, στο οποίο επενδύει και ο Πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο διαφημιστικό «οπλοστάσιο» της Ν.Δ. βρίσκονται από την περασμένη εβδομάδα δύο σειρές τηλεοπτικών σποτς που στοχοποιούν το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον Γ. Παπανδρέου και αναμένεται να ανοίξουν τον δεύτερο κύκλο της τηλεοπτικής καμπάνιας της Ν.Δ., την προσεχή εβδομάδα. Τα διαφημιστικά μηνύματα καταγράφουν προγενέστερες δηλώσεις του προέδρου και άλλων κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία και άλλα ζητήματα της πολιτικής ατζέντας, με στόχο να καταδείξουν- όπως λένε οι ίδιες πηγές- ότι η αξιωματική αντιπολίτευση «είναι ανακόλουθη, ανεύθυνη και επένδυσε στην κινδυνολογία και τη σκανδαλολογία, ζημιώνοντας την εικόνα της χώρας».

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, από τους επιτελείς σε Μαξίμου και Ρηγίλλης δόθηκε τις προηγούμενες ημέρες εντολή να ετοιμαστεί και σποτ που θα κλιμακώνει την επίθεση στο ΠΑΣΟΚ, με αφορμή την αναφορά του κ. Παπανδρέου στο ιστορικό δίλημμα της ευρωπαϊκής Αριστεράς «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Στο κυβερνητικό επιτελείο επιμένουν να αναδεικνύουν το συγκεκριμένο ζήτημα, θεωρώντας ότι έχουν «στριμώξει» το ΠΑΣΟΚ και εξεγείρουν τη γαλάζια κομματική βάση. Λόγο για «αθλιότητα» έκανε χθες ο γραμματέας του κόμματος κ. Ζαγορίτης (στο Μega), ενώ «γραμμή» στους βουλευτές και τα στελέχη του κόμματος να αντεπιτεθούν στις δημόσιες εμφανίσεις με όπλο το συγκεκριμένο θέμα έδωσε και ο Πολιτικός Σχεδιασμός της Ρηγίλλης, υπό την κ. Πατριανάκου. Η ίδια κατηγορεί τον κ. Παπανδρέου για «αλαζονεία» και του καταλογίζει «ακραίους και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για όσους πολίτες δεν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ». Η προεκλογική τακτική της Ν.Δ. ωστόσο προκαλεί έντονη εσωκομματική γκρίνια, αφού αρκετοί βουλευτές και κομματικά στελέχη εκφράζουν επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα της καμπάνιας που έχει αρχίσει να ξεδιπλώνεται. Με αφορμή και τα επίμαχα σποτς με τα «παπαγαλάκια», η κύρια ένσταση που προβάλλεται είναι πως η καμπάνια αναφέρεται στα εσωτερικά θέματα και δεν αναδεικνύει την ευρωπαϊκή διάσταση της εκλογικής αναμέτρησης, με αποτέλεσμα να περνά τελικώς το μήνυμα ότι στις κάλπες της 7ης Ιουνίου «κρίνεται η τύχη της κυβέρνησης και του κόμματος».


Φοβούνται την αποχή στη Ν.Δ.

Κομματικοί παράγοντες παραδέχονται ότι κεντρικός στόχος της καμπάνιας είναι η ενεργοποίηση των μελών της Ν.Δ. που μέχρι σήμερα δείχνουν αδιαφορία και δεν είναι πρόθυμα να συμβάλουν στην προεκλογική εκστρατεία. «Χωρίς την κινητοποίηση των μελών είναι απίθανο να κινητοποιήσεις τους απλούς ψηφοφόρους του κόμματος και, πολύ περισσότερο, να ανακόψεις τις διαρροές σε άλλα κόμματα», έλεγε κεντρικό στέλεχος της Ρηγίλλης, που δεν κρύβει τον φόβο ότι η αποχή θα πλήξει κυρίως τη Ν.Δ.

Από το κομματικό επιτελείο, πάντως, υποστήριζαν χθες ότι η Ν.Δ. θα επιλέξει τις «δόσεις» της αρνητικής καμπάνιας, ανάλογα με τη διαφημιστική εκστρατεία του ΠΑΣΟΚ. Κατά τις ίδιες πηγές δε, η γαλάζια καμπάνια θα κλείσει την τελευταία εβδομάδα με δύο σποτς που θα έχουν ως πρωταγωνιστή τον Κων. Καραμανλή. Το πρώτο θα περιλαμβάνει μήνυμα του Πρωθυπουργού και θα επιχειρεί να αναδείξει τον ρόλο του στη διεθνή σκηνή (συναντήσεις με Πούτιν για τα ενεργειακά, βέτο στα Σκόπια κ.ά.), ενώ το δεύτερο θα συνδέεται με το κυβερνητικό έργο (εγκαίνια κ.ά.).


Ο Καστοριάδης και η ρήξη με το Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

«Socialisme ou Βarbarie»… Για τον Μαρξ, τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Τρότσκι, αναπόφευκτα το διεθνές εργατικό κίνημα θα αντιμετώπιζε το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» (σ.σ. εννοώντας τον καπιταλισμό) και τελικά θα επέλεγε τον σοσιαλισμό. Για τον Κορνήλιο Καστοριάδη, όμως, ο οποίος επικαιροποίησε το σύνθημα τη δεκαετία του ΄50 και του ΄60, ιδρύοντας (μαζί με τον Κλοντ Λεφόρ) την επαναστατική ομάδα και την επιθεώρηση «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» που συντάραξε την αριστερή διανόηση, τα πράγματα ήταν λίγο πιο περίπλοκα…

Από το 1946 ο Καστοριάδης και ο Λεφόρ προώθησαν πιο ριζοσπαστικές θέσεις από ό,τι οι κλασικοί τροτσκιστές. Τον Ιανουάριο του 1949 οι δυο τους μαζί με μια μικρή ομάδα στρατευμένων εγκατέλειψαν το Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα και ίδρυσαν το «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα», ως αντιπολιτευόμενη τάση στους κόλπους του τροτσκισμού. Ο Καστοριάδης και οι σύντροφοί του αμφισβήτησαν το «επιστημονικό» αναπόφευκτο του σοσιαλισμού, υποστηρίζοντας ότι η ιστορική διαδικασία δεν είναι προδιαγεγραμμένη ούτε απαραίτητα καθορισμένη εκ των προτέρων κι ότι δεν ακολουθεί ευθεία πρόοδο, σπάζοντας έτσι τους δεσμούς τους με τους τροτσκιστές. Σημειώνεται ότι το γαλλικό κόμμα των τροτσκιστών θεωρούσε ότι ο σταλινισμός ήταν μια τυχαία εκτροπή από τον σοσιαλισμό, η οποία θα μπορούσε εύκολα να διορθωθεί μέσα από την έμπνευση από τα προγράμματα του Μαρξ και του Λένιν.

Η ονομασία της ομάδας και της επιθεώρησης προέρχεται από τον αφορισμό της Ρόζας Λούξεμπουργκ πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν η Λούξεμπουργκ φώναζε το «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» μιλούσε για το δίλημμα που είχε να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα μπροστά στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανάμεσα σε έναν κόσμο όπου οι παραγωγοί του πλούτου θα οικοδομούσαν το δικό τους σύστημα ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό κι ενός κόσμου που θα βίωνε την καταστροφή στα χαρακώματα των σφαιρών επιρροής του παγκόσμιου κεφαλαίου. Ωστόσο, την πατρότητα του ερωτήματος έχουν οι Μαρξ και Ένγκελς.