Το κράνος σώζει ζωές και στα σπορ
Οι τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στον ερασιτεχνικό και επαγγελματικό αθλητισμό. Τα κράνη, μολονότι δεν αποτρέπουν την εγκεφαλική διάσειση, προλαμβάνουν κατά σχεδόν 100% τα κατάγματα στο κρανίο και μπορούν να σώσουν χιλιάδες ζωές.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά «Αυτού του είδους τα αιματώματα σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνουν σε αθλήματα στα οποία χρησιμοποιείται κράνος- εκτός και αν βγει», δήλωσε αργότερα ο γιατρός του 18χρονου, ο δρ Ρόμπερτ Καντού, διευθυντής του Κέντρου Νευρολογικών Αθλητικών Κακώσεων στο Νοσοκομείο Βrigham & Women΄s, στη Βοστώνη.
Η Ρίτσαρντσον δεν φορούσε κράνος όταν έπεσε και υπέστη αυτό που ο ιατροδικαστής της Νέας Υόρκης περιέγραψε ως «τυφλό τραύμα στο κρανίο», αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Αρχικά είχε πνευματική διαύγεια και αρνήθηκε να τη δει γιατρός. Σχεδόν τέσσερις ώρες αργότερα, όμως, άρχισε να επιδεινώνεται η κατάστασή της. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Lenox Ηill στο Μανχάταν, όπου και απεβίωσε στις 18 Μαρτίου.
Συχνό φαινόμενο
Οι τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στον ερασιτεχνικό και επαγγελματικό αθλητισμό.
Σύμφωνα με μελέτη του 2007, την οποία πραγματοποίησαν τα Κέντρα Ελέγχου και Προλήψεως των Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ, κάθε χρόνο καταγράφονται περισσότερες από 207.000 τέτοιου είδους κακώσεις στη χώρα. Αν και ο ακριβής αριθμός των θανάτων εξαιτίας τους δεν είναι γνωστός, ο δρ Καντού εκτιμά ότι το περίπου 1% αυτών των τραυματισμών αποβαίνουν μοιραίοι.
«Τα κράνη, μολονότι δεν αποτρέπουν την εγκεφαλική διάσειση, προλαμβάνουν κατά σχεδόν 100% τα κατάγματα στο κρανίο», λέει ο δρ Καντού. «Εάν η Ρίτσαρντσον φορούσε κράνος, θα ήταν ακόμα ζωντανή».
Το είδος του θανατηφόρου τραυματισμού που υπέστη η Ρίτσαρντσον προκαλείται σχεδόν πάντοτε από κάταγμα στο κροταφιαίο οστούν, στα πλάγια του κρανίου, το οποίο είναι λεπτό σαν χαρτί σε σύγκριση με τα υπόλοιπα οστά του κεφαλιού.
Το σπασμένο οστό στον κρόταφο μπορεί να «κόψει» μια αρτηρία που διέρχεται από κάτω, προκαλώντας αιμορραγία, κατά τον δρα Καντού.
Η αιμορραγία αυξάνει σταδιακά την πίεση στον εγκέφαλο, διαταράσσοντας προοδευτικά τη λειτουργία του. Έτσι, ενώ ο ασθενής αρχικά είναι απολύτως φυσιολογικός, σιγά σιγά αρχίζει να μη δείχνει καλά και τελικά πέφτει σε κώμα.
Κίνδυνος και για ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες
Ποια αθλήματα ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμού στο κεφάλι; Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, σύμφωνα με τη μελέτη των CDC.
Ακολουθούν το σκι, η ποδηλασία, η οδήγηση σε καρτ και το παιχνίδι στην παιδική χαρά. Το κλειδί έπειτα από έναν τραυματισμό στο κεφάλι είναι να γίνουν αμέσως αντιληπτά τα ύποπτα συμπτώματα, κατά τη δρα Μάργκοτ Πουτούκιαν, διευθύντρια του Τμήματος Αθλητιατρικής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.
«Είναι πολύ εύκολο να ξεγελαστεί κανείς ύστερα από ένα φαινομενικά μικρό χτύπημα», λέει. «Κάθε χτύπημα, όμως, που προκαλεί οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά του ατόμου, έμετο ή και πονοκέφαλο ο οποίος δεν περνάει με απλά παυσίπονα, πρέπει να ελέγχεται επειγόντως από γιατρό».
Οι περισσότεροι σκιέρ δεν παίρνουν μέτρα
Την περυσινή χειμερινή περίοδο, μόνο το 43% των Αμερικανών σκιέρ και των σνόουμπορντερ φορούσαν κράνος, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Εταιρείας Πιστών Σκι των ΗΠΑ.
Είναι ένα σχετικά καλό ποσοστό, εάν αναλογιστεί κανείς πως την περίοδο 2002- 2003 ήταν μόλις 25%.
Στα μικρά παιδιά, η χρήση κράνους είναι ευρύτερη: πέρυσι το 70% των λιλιπούτειων σκιέρ ηλικίας κάτω των 9 ετών φορούσε κράνος. Εκτός από την αναγκαιότητα του κράνους, η περίπτωση της Ρίτσαρντσον έδωσε ένα ακόμα πολύτιμο μάθημα.
«Ποτέ, μα ποτέ, δεν πρέπει να αγνοεί κανείς οποιοδήποτε σύμπτωμα έπειτα από ένα χτύπημα στο κεφάλι, ιδίως αν το βλέπει να εντείνεται αντί να υποχωρεί», λέει ο δρ Καντού.
Google news
