ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ένας ηγέτης

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Βασ.Νικολαΐδης, Φερών 31-33, Αθήνα, γράφει: «Η χώρα είναι γνωστό ότι διέρχεται μια βαθιά και δύσκολη οικονομική κατάσταση. Αυτό οφείλεται και σε διεθνείς λόγους αλλά και σε εθνικούς (βλέπε οικονομική πολιτική Αλογοσκούφη). Το κύριο όμως θέμα σήμερα που απασχολεί ολόκληρο τον ελληνικό λαό, είναι η δυνατότητα εξεύρεσης μιας λύσης που θα μας βγάλει από την κρίση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Διότι απώλειες θα υποστούμε όλοι μας και αυτό πρέπει να το εμπεδώσουμε. Ένα θέμα σοβαρό που προέκυψε λόγω αυτής της κρίσης, είναι ο δανεισμός της χώρας μας με επιτόκια υψηλότερα των άλλων χωρών της ευρωζώνης.

Αυτό έγινε διότι οι επενδυτές ξένοι και ντόπιοι θεωρούν την χώρα αφερέγγυο. Δηλαδή, μας λένε: “Σας δανείζουμε με υψηλότερα επιτόκια διότι διακινδυνεύουμε τα χρήματά μας”. Και ερωτώ: Στα χαμηλά επιτόκια είμαστε αφερέγγυοι και στα υψηλά επιτόκια είμαστε φερέγγυοι; Προφανώς, ο λόγος βρίσκεται κάπου αλλού. Ο λόγος, κ. Παπαδόπουλε, βρίσκεται στην αδύναμη πολιτική εξουσία και στον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Η σημερινή κυβέρνηση στην ουσία δεν υπάρχει και, εν πάση περιπτώσει, αδυνατεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα τεράστια προβλήματα- πολλά των οποίων δημιούργησε η ίδια- που ορθώνονται μπροστά της, όπως χρέος, ανεργία, ελλείμματα, ανταγωνιστικότητα, συνταξιοδοτικό, συνδικαλιστική νοοτροπία. Η αδυναμία αυτή βρίσκεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει 151 βουλευτές και σκέπτεται αναγκαστικά μόνο το κομματικό της συμφέρον, ενεργεί δε επικοινωνιακά, βάσει των εκάστοτε δημοσκοπήσεων και αποφεύγει συστηματικά να συγκρουστεί- όπως το απαιτούν οι περιστάσεις- με ισχυρές κοινωνικές ομάδες όπως τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, γραφειοκράτες και ακόμη αγρότες, φοιτητές.

Δυστυχώς, και μια νέα κυβέρνηση της προοδευτικής λεγόμενης παράταξης αν προκύψει έπειτα από πρόωρες εκλογές, θα έχει την ίδια περίπου τύχη, αφού θα βρεθεί μπροστά στα ίδια ακριβώς προβλήματα. Μια άλλη λύση θα μπορούσε να υπάρξει αν επιτυγχάνετο συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων του έθνους στην υποστήριξη μιας μεταβατικής κυβέρνησης για τα υπόλοιπα δυόμισι χρόνια (τέρμα οι κομματικές και προσωπικές φιλοδοξίες), με πρωθυπουργό μια ισχυρή, ικανή και πεπειραμένη προσωπικότητα. Εν ολίγοις, η χώρα χρειάζεται έναν ηγέτη. Έναν ηγέτη που θα πει ολόκληρη την αλήθεια και θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη στον λαό, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αρχίσει μια κάποια ανάκαμψη της οικονομίας. Έναν ηγέτη που θα εργαστεί πραγματικά και θα φέρει, στα υπόλοιπα δυόμισι χρόνια, το καράβι στα ίσια. Ο ηγέτης αυτός, όσο περίεργο και αν φαίνεται, υπάρχει, είναι ανάμεσά μας, έχει θετική προϊστορία, είναι άξιος και με δεδομένη την προσαρμοστικότητα των Ελλήνων στις δύσκολες περιστάσεις, θα τα καταφέρει. Εξάλλου ο συγκεκριμένος πολιτικός έχει μελετήσει την κρίση, εξέδωσε μάλιστα πρόσφατα και ένα σχετικό βιβλίο. Ο ηγέτης προφανώς ονομάζεται Κ. Σημίτης».