Λέει ναι ύστερα από δύο «όχι»

΄Ενα χρόνο νωρίτερα, η Μαριέττα Γιαννάκου ήταν αποφασισμένη να απορρίψει κάθε πρόταση για το ευρωψηφοδέλτιο. Είχε αντιληφθεί ότι, αργά ή γρήγορα, θα βρισκόταν αντιμέτωπη με το δίλημμα. Στο κομματικό παρασκήνιο, άλλωστε, πολλοί ήταν εκείνοι που έδειχναν εκ νέου τον δρόμο των Βρυξελλών για την πρώην υπουργό.

Η πρόταση γι΄ αυτήν, έλεγε τότε στους συνομιλητές της, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια «τιμητική αποστρατεία». ΄Ισως και μια προσπάθεια πολλών στη Ν.Δ., αρχής γενομένης από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, να ξεπεράσουν τις ενοχές τους γιατί την άφησαν μόνη να σηκώσει το βάρος για τις αλλαγές στα Πανεπιστήμια και, κυρίως, για το επίμαχο βιβλίο της Ιστορίας που έστρεψε εναντίον της τους ακραιφνείς συντηρητικούς.

Η Μαριέττα Γιαννάκου ήταν κατηγορηματική. Και είπε «όχι» από την πρώτη στιγμή της επανόδου της στα πολιτικά δρώμενα. Είχε μόλις βγει νικήτρια σε μια μάχη ζωής που συγκίνησε το πανελλήνιο, είχε ξεπεράσει το σοκ από την εκλογική αποτυχία στην Α΄ Αθηνών και προετοίμαζε τη μεγάλη επιστροφή της. Σύμφωνα με πληροφορίες, το πρώτο «όχι» στον Πρωθυπουργό το είχε πει μέσα στο νοσοκομείο, φροντίζοντας να προλάβει εκείνη οποιαδήποτε πρόταση για τις Βρυξέλλες, όταν ο Κων. Καραμανλής προσέτρεξε να συμπαρασταθεί και να τη διαβεβαιώσει ότι θα είναι αρωγός σε κάθε σχέδιό της. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές επιμένουν ότι αρνήθηκε ξεκάθαρα μια μετακόμιση στο Ευρωκοινοβούλιο κατά τη συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό τον περασμένο μήνα στο Μαξίμου.

Πιέσεις καθημερινά. Παρά ταύτα, η πίεση δεν φάνηκε να μειώνεται. Σχεδόν σε καθημερινή βάση τις τελευταίες εβδομάδες, η πρώην υπουργός έπρεπε να πάρει θέση για το ενδεχόμενο να τεθεί επικεφαλής του γαλάζιου ευρωψηφοδελτίου, ενώ τη δική της υποψηφιότητα πρόκριναν δημοσίως κυβερνητικά και κομματικά στελέχη. Σε σημείο που φαινόταν ότι η απόφαση ήταν προειλημμένη, χωρίς περιθώριο άρνησης. Ξαφνικά έγινε η παράκλητη της Ν.Δ., το «πρόσωποκλειδί» σε μια μάχη επιβίωσης για το κόμμα της και, μετά βεβαιότητας, στην πιο κρίσιμη μάχη του Κων. Καραμανλή από το 2000.

΄Ισως γι΄ αυτό, λένε τακτικοί συνομιλητές της, η κ. Γιαννάκου άλλαξε ρότα τις τελευταίες ημέρες. Οι αντιστάσεις εκάμφθησαν και άρχισε πλέον να συζητά το ενδεχόμενο της Ευρωβουλής. Ο «κομματικός πατριωτισμός» της άρχισε να υπερισχύει και είναι προφανές ότι σε αυτόν επένδυαν και όσοι πίεζαν για τη μεγάλη αποστολή στις Βρυξέλλες. Είναι ξεκάθαρο, ωστόσο, ότι η ίδια εξακολουθεί να έχει το βλέμμα στη Α΄Αθηνών. Εκεί θεωρεί ότι βρίσκεται η πολιτική δικαίωσή της και σχεδόν όλες οι μετεκλογικές δημοσκοπήσεις (από τον Σεπτέμβριο του 2007) δείχνουν μια άνετη επιστροφή. Η εξουθενωτική μετακόμιση στη βελγική πρωτεύουσα θα μπορούσε να έχει μόνον προσωρινό χαρακτήρα- με καταληκτική ημερομηνία τις προσεχείς εθνικές εκλογές.

Όταν έμεινε «εκτός». Η περίπτωσή της, όπως παρατηρούν και επιτελικά στελέχη της Ν.Δ., αποτελεί μια ακόμη επιβεβαίωση ότι στην πολιτική όλα μπορούν να αλλάξουν άρδην μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τον Σεπτέβριο του 2007 ο Κων. Καραμανλής κέρδισε μια δεύτερη θητεία στο Μαξίμου, αλλά η κ. Γιαννάκου βρισκόταν εκτός Βουλής, με τη δημοτικότητα στο ναδίρ. Είχε δεχθεί ωμές εσωκομματικές επίθεσεις και επί μήνες το τηλέφωνό της έπαψε να χτυπά- από το Μαξίμου τη θυμήθηκαν όταν βρέθηκε στο νοσοκομείο. Η εκλογική αποτυχία και η αίσθηση πολιτικής μοναξιάς την πείσμωσαν, λένε στελέχη που παρέμειναν και στους δύσκολους μήνες δίπλα της. Και δεν έκανε ποτέ πίσω για όσα τής χρέωναν μέσα από το κόμμα. Εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να υπερασπίζεται με σθένος το βιβλίο της Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, επαναλαμβάνοντας ότι «τα βιβλία στις δημοκρατίες τα γράφουν οι επιστήμονες».

Στις Βρυξέλλες με «θέα» την Α΄ Αθηνών

Κατά μία περίεργη σύμπτωση, η ζωή και πολιτική διαδρομή της κ. Γιαννάκου συνδέεται άρρηκτα με τις Βρυξέλλες. Με ειδικότητα στην Ψυχιατρική, βρέθηκε για μεταπτυχιακά στο Βέλγιο τη δεκαετία του ΄70, για να επιστρέψει εκεί το 1984 όταν ο Ε. Αβέρωφ την προώθησε στο ευρωψηφοδέλτιο. Και από εκεί εξελίχθηκε σε επιτελικό στέλεχος για τη Ν.Δ.- σε σημείο που εξασφαλίσε θέση και στην «ιστορική» αφίσα με την ισχυρή ομάδα του Κων. Μητσοτάκη, μόλις πέντε χρόνια μετά. Στις Βρυξέλλες μετακόμισε εκ νέου το 1999, όταν ο Κων. Καραμανλής την τοποθέτησε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου. ΄Ηταν δεδομένο, ωστόσο, ότι την κ. Γιαννάκου την ενδιέφερε πια η κεντρική πολιτική σκηνή και επέστρεψε στο εθνικό κοινοβούλιο εννέα μήνες αργότερα. Αυτό για πολλούς- και κυρίως για τους άσπονδους φίλους της στην Α΄Αθηνών- είναι το μειονέκτημα για μια νέα απόφαση να ηγηθεί του ευρωψηφοδελτίου. Οι ίδιοι θεωρούν δε ότι με τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα πράγματα τις τελευταίες εβδομάδες, τα πολιτικά κέρδη από την υποψηφιότητά της έχουν προεξοφληθεί και το Μαξίμου θα βρεθεί απολογούμενο για τους χειρισμούς του. Τους ίδιους ενδοιασμούς έχει και η ίδια, αλλά είναι πλέον έτοιμη να αναλάβει το ρίσκο, από τη στιγμή που ο Πρωθυπουργός κρίνει ότι η επιλογή της μπορεί να βγάλει την κυβέρνηση και το κόμμα από το αδιέξοδο. Τα υπόλοιπα, όπως λένε και πολιτικοί φίλοι της, θα κριθούν στη κάλπη…