Σχέδιο της Ε.Ε. για διασυνοριακή περίθαλψη ασθενών

Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, οι διαπραγματεύσεις για μία ευρωπαϊκή οδηγία «διασυνοριακής περίθαλψης ασθενών», ξεκίνησαν φιλόδοξα, αλλά τελικά δεν ανέτρεψαν τη αρχή της εθνικής αρμοδιότητας σε θέματα υγείας. Σύμφωνα με το εν λόγω σχέδιο οδηγίας, οι ασθενείς θα έχουν δικαίωμα περίθαλψης σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα μόνο για συγκεκριμένες ασθένειες και εφόσον αυτό εγκριθεί στη χώρα τους, αλλά και προπληρώσουν οι ίδιοι τα έξοδά τους.

Από την πλευρά του, ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ), Μανόλης Αγγελάκας, ήταν θετικός ως προς την απόφαση των ομολόγων να το υπερψηφίσουν. Μάλιστα, υποστήριξε – μιλώντας στη «ΝΒ» – ότι η νέα οδηγία θα λύσει πολλά πρακτικά προβλήματα, τα οποία, όπως είπε, αναγκάζουν σήμερα τους ασθενείς να διεκδικήσουν δικαστικά τα όποια δικαιώματά τους.

«Σήμερα», πρόσθεσε ο Έλληνας ευρωβουλευτής, «είμαστε στην ταλαιπωρία των ασθενών, είμαστε σε μία διελκυστίνδα δικαστικών διεκδικήσεων από ασθενείς, εναντίον κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων. Επομένως, αυτή η οδηγία και η έκθεση έρχονται να τακτοποιήσουν και να βάλουν σε μία σειρά αυτήν την κατάσταση. Όμως, μένουν πολλά να γίνουν ακόμα και θεωρώ ότι θα εξελιχθεί προς όφελος των ασθενών».

Ποιους ευνοεί και ποιους όχι η νέα οδηγία

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της «ΝΒ», πάντως, τα περισσότερα επιμέρους θέματα της οδηγίας παραμένουν ανοιχτά, όπως είναι ο κατάλογος των ασθενειών που εντάσσονται στο σύστημα περίθαλψης και η αμοιβαία αναγνώριση στα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Επιπλέον, οι μεγάλες πολιτικές ομάδες δε φαίνεται να συμφωνούν σ’ ένα σχέδιο Οδηγίας, το οποίο θα παρείχε απόλυτη ελευθερία διακίνησης σε όλους τους ασθενείς.

«Μιλάμε», επισήμανε ο κ. Αγγελάκας, «για συγκεκριμένες ασθένειες και με μια προέγκριση αυτής της διαδικασίας. Το κόστος θα καλύπτεται στο επίπεδο που θα καλύπτονταν ιατρική πράξη και θεραπεία στο κράτος – μέλος απ’ όπου ξεκινά ο πολίτης να φύγει. Αυτά είναι ξεκαθαρισμένα πράγματα. Δε θα οδηγήσουμε στην κατάρρευση το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα των κρατών – μελών, αλλά θα δώσουμε τη δυνατότητα στους πολίτες να έχουν την καλύτερη δυνατή περίθαλψη, χωρίς να εμπλέκονται σε δικαστικές διαμάχες».

Πάντως, από την πλευρά της, η σοσιαλιστική ομάδα απείχε από την ψηφοφορία, ενώ η ευρωπαϊκή Αριστερά διαφωνεί. Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι η συζήτηση γίνεται σε λάθος βάση, διότι «αγνοεί τα δικαιώματα των ασθενών». Επιπλέον, σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή του Συνασπισμού, Δημήτρη Παπαδημούλη, η νέα οδηγία ευνοεί μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες στο χώρο της υγείας, ιδιαίτερα στη Βρετανία.

«Αυτό που θα γίνει», πρόσθεσε ο κ. Παπαδημούλης, «με την οδηγία αυτή είναι ότι βρικολακιάζει και μπαίνει από την πίσω πόρτα στις υπηρεσίες υγείας το πνεύμα του περιβόητου Μπόλκεσταϊν. Επειδή, στο όνομα των δικαιωμάτων των ασθενών, με όρους εσωτερικής αγοράς, θα ενισχυθεί ένας ιατρικός τουρισμός των πλουσίων σε βάρος και των εθνικών συστημάτων υγείας, αλλά και των ασθενών, που έχουν μικρότερα εισοδήματα και, επομένως, δεν έχουν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν. Είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Οι επιφυλάξεις του «ευρωβουλευτή της χρονιάς»

Ο ευρωβουλευτής των «Πρασίνων», Κλωντ Τούρμες, από το Λουξεμβούργο, είχε ανακηρυχθεί «ευρωβουλευτής της χρονιάς» το 2008. Αυτό, διότι εκτιμήθηκε πως αγωνίστηκε με σθένος, ώστε να προστατευτούν τα δικαιώματα των καταναλωτών και να περιοριστεί η επιρροή των πανίσχυρων λόμπι, που προσπαθούν να διαμορφώσουν προς το συμφέρον τους τη νομοθετική διαδικασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Όμως, όπως επισημαίνεται, ακόμα κι αυτός δεν υποστηρίζει την πλήρη ελευθερία διακίνησης των ασθενών σ’ όλη την ΕΕ. «Η ιδέα ότι κάθε ασθενής», είπε χαρακτηριστικά, «θα μπορεί να πηγαίνει οπουδήποτε στην Ευρώπη, για οποιαδήποτε επέμβαση, δεν είναι εφαρμόσιμη. Διότι αυτό τι θα σήμαινε; Οι πλούσιοι θα πήγαιναν στα καλύτερα νοσοκομεία, τα οποία θα ήταν πλέον απρόσιτα για όλους τους υπόλοιπους, ενώ την ίδια στιγμή θα υπονομεύονταν τα εθνικά συστήματα υγείας στην Ελλάδα, στο Λουξεμβούργο, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα».

Βέβαια, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα της «ΝΒ», η συζήτηση επί της ουσίας μόλις άρχισε. Έτσι, προς το παρόν μπορεί η ελευθερία εγκατάστασης στην «Ευρώπη των εργαζομένων» να είναι ήδη γεγονός, πλην όμως, η ελεύθερη κυκλοφορία στην «Ευρώπη των ασθενών», παραμένει ακόμα μακρινός στόχος.