[ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ] Τι γυναίκες!

Φανατική οπαδός κάθε ρούχου και αρώματος με την υπογραφή Σανέλ, ρουφάω όλα τα δημοσιεύματα για τη μυθική Γαλλίδα αυτή τη «χρονιά Σανέλ» και περιμένω πώς και πώς τις δύο ταινίες που γυρίστηκαν για τη ζωή της.

Η γυναίκα που απελευθέρωσε τις ομόφυλές της από τους κορσέδες και τα τεράστια καπέλα, που τις έβγαλε στην παραλία και στον δρόμο, τους φόρεσε φαρδιά παντελόνια και σακάκια και τους έκοψε κοντά τα μαλλιά. Μια δυναμική κυρία που δημιούργησε τα πιο κομψά γυναικεία ρούχα, το ταγιέρ, τους ασπρόμαυρους συνδυασμούς, το «μικρό μαύρο φόρεμα». Μια γυναίκα που ερωτεύτηκε πολύ, αλλά δεν παντρεύτηκε ποτέ και πέθανε σε ένα δωμάτιο του «Ριτζ» ολομόναχη- το τίμημα της ανεξαρτησίας. Η «Μademoiselle» αποτελεί τον μόνο εκπρόσωπο της μόδας στη λίστα του «Τime» με τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα.

Λίγες δεκαετίες αργότερα από τη Σανέλ, γεννήθηκε στο Τορίνο μια άλλη σπουδαία γυναίκα που πήρε το Νόμπελ Ιατρικής το 1986 και συμπλήρωσε φέτος ακμαιότατη τα εκατό της χρόνια. Η Ρίτα ΛεβίΜονταλτσίνι, που ίδρυσε το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Έρευνας Εγκεφάλου, είναι μέλος της ιταλικής Γερουσίας και δίνει χιλιάδες υποτροφίες σε Αφρικανές για να σπουδάσουν. Πάντα κομψή, καλοχτενισμένη και πανέξυπνη, διοργανώνει ακόμα και σήμερα διεθνή επιστημονικά σεμινάρια. Έκανε συνειδητά την επιλογή να μην παντρευτεί ποτέ, για να μη βρεθεί στη θέση της καταπιεσμένης μητέρας της- και δεν το μετάνιωσε. Δηλώνει ότι «το μυστικό της ζωής είναι να σκεφτόμαστε διαρκώς, αλλά όχι για τον εαυτό μας».

Γυναίκες- μα τι γυναίκες! Μια Κοκό, μια Ρίτα, μια Μελίνα, μια Κάλλας… Για να δείχνουν τον δρόμο, να μας κρατούν ψηλά το κεφάλι και να μας κάνουν να ξεχνάμε τα εκατομμύρια θλιβερές «γλάστρες» που «στολίζουν» τα κανάλια, τις πίστες, τα περιοδικά…