Το Πνεύμα του Τόνου

Κενά
ΤουΚώστα Γεωργουσόπουλου

Έβλεπαπροχθές την εκπομπή «Έρευνα» του φίλου Παύλου Τσίμα αφιερωμένη στην πολιτιστική όψη της 21ης Απριλίου. Ωραία, χαριτωμένα και ιλαροτραγικά πράγματα ακούστηκαν για τη λογοκρισία, την αρχιτεκτονική τερατοποίηση της Ελλάδας και τις μικρές νησίδες αντίστασης να εκμεταλλεύονται τις χαραμάδες της δικτατορίας. Αλλά μένω με την απορία γιατί σχεδόν προκλητικά αποσιωπήθηκε η προσφορά του Γιάννη Μαρκόπουλου, που με το «Χρονικό», την «Ιθαγένεια», τη «Θητεία» με τους υπέροχους στίχους του Ελευθερίου, με τη μελοποίηση Ελύτη και Σεφέρη, με το σημαδιακό «Μπήκαν στην πόλη εχθροί» του Σκούρτη και με αντιστασιακό καθημερινό πυρήνα τη «Λήδρα» του Κώστα Μανιουδάκη, με τον Νίκο Ξυλούρη, τη Μέμη Σπυράτου, τη Λένα Πλάτωνος, τον Ανδρεάδη και με νούμερα των νέων τότε καλλιτεχνών Σταμάτη Φασουλή και Άννας Παναγιωτοπούλου, με πρώτους ενθουσιώδεις ακροατές των δίσκων στις φυλακές τον Ζάννα, τον Γιάννη Καψή, τον Μαρωνίτη, τον Πλασκοβίτη, έδωσε το στίγμα της αντίστασης στη χυδαιότητα του καθεστώτος. Και είναι ν΄ απορεί κανείς όταν μιλάει για εστίες αντίστασης για την απουσία των δύο «τύπων» (του φωνήεντος και του σιωπηλού) του Κώστα Μητρόπουλου, τις μαντινάδες του Χριστοδούλου, τα «συλληφθέντα» σκίτσα του ΚΥΡ από ένα αφιέρωμα στην απριλιανή δικτατορία και τις ρωγμές της. Και οι εκδόσεις «Κάλβος» με τις σημαίνουσες μεταφράσεις του αείμνηστου Παναγιώτη Κονδύλη; Και η «Αντιγόνη» του Μπρεχτ της Συνοδινού και ο Παύλος Μάτεσις στο Εθνικό και η Αναγνωστάκη, ο Κεχαΐδης, ο Σκούρτης στον Κουν και ο Χάκκας με τον Θανάση Παπαγεωργίου; Και το «άλλοθι» της χούντας να στείλει για πρώτη φορά τον αριστερό Κατράκη στην Επίδαυρο;