«Θα διψάσω για την αδικία στο Νταρφούρ»

Από Δευτέρα- και δη μετά το Πάσχα- οι περισσότεροι αρχίζουν δίαιτα. Η Μία Φάροου όμως από Δευτέρα αρχίζει απεργία δίψας. Όχι για μερικές ώρες, στο κινηματογραφικό πλατό, αλλά στα σοβαρά και μάλιστα για τρεις εβδομάδες. Η Αμερικανίδα ηθοποιός με τον ακραίο αυτό τρόπο επιχειρεί να δείξει τη συμπαράστασή της στους δοκιμαζόμενους κατοίκους στο Νταρφούρ του Σουδάν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Μία Φάροου παίρνει θέση στα ζητήματα που αφορούν την αφρικανική χώρα. Έχουν περάσει μόλις δύο χρόνια από τότε που αποφάσισε να θυσιάσει την ελευθερία της, προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος ένας ηγέτης των ανταρτών της χώρας, που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι όμως και έκανε την 64χρονη Μία να αποφασίσει να κάνει απεργία δίψας, αρχικά, είναι το γεγονός πως η κυβέρνηση του Σουδάν αποφάσισε να απελάσει τις ξένες αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας, με αποτέλεσμα 13 αποστολές να εκδιωχθούν τον Μάρτιο από τη χώρα.

«Πήρα τη συγκεκριμένη απόφαση με την ελπίδα οι ηγέτες του κόσμου, που ξέρουν ποιο είναι το καλό, να καλέσουν την κυβέρνηση του Σουδάν, ώστε να δεχτεί επειγόντως και πάλι τις ξένες αντιπροσωπείες που έδιωξε» δηλώνει η ευαισθητοποιημένη ηθοποιός.

Περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει από το 2003 που ξέσπασε ο εμφύλιος στο Σουδάν, ενώ περισσότερα από 2,7 εκατ. άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να γίνουν πρόσφυγες. Και μόνο οι αριθμοί που δίνουν τα Ηνωμένα Έθνη, αρκούν για να πείσουν τη Μία να συνεχίσει τον αγώνα της.

Μάλιστα επειδή πιστεύει πως δεν θα είναι μόνη, καλεί «τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όσους πολίτες έχουν συνείδηση σε κάθε γωνιά του πλανήτη, να ενωθούν μαζί της έστω για μια μέρα».

Ωστόσο, αν ο υπόλοιπος κόσμος βλέπει με ενδιαφέρον- ή έστω με περιέργεια- τις πρωτοβουλίες της πρώην κυρίας Σινάτρα και μητέρας των παιδιών (ορισμένων τουλάχιστον) του Γούντι Άλεν, η κυβέρνηση του Σουδάν την αντιμετωπίζει με καχυποψία. Ο πρέσβης της χώρας στα Ηνωμένα Έθνη δήλωσε πως «η Μία Φάροου θα έπρεπε να χρησιμοποιεί τη φήμη της για να ασκήσει πίεση στις ομάδες ανταρτών, ώστε να καθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».