Φοβούνται «θερμό ατύχημα» στο Αιγαίο

Ελάχιστες ώρες χρειάστηκαν για να μετατραπεί η ικανοποίηση της ελληνικής πλευράς, που δεν κρυβόταν μετά τη συνάντηση Καραμανλή- Ομπάμα στο Στρασβούργο, σε βαθιά απογοήτευση.

O Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο δεν έθεσε στους Τούρκους συνομιλητές του το ζήτημα της έντασης στο Αιγαίο, όπως είχε πει, αλλά φρόντισε με κάθε τρόπο να στηρίξει την Άγκυρα σε όλες τις πολιτικές της. Μάλιστα, ενίσχυσε ακόμη και την πολιτική εκστρατεία του κ. Ερντογάν για τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, που σύμφωνα με τις τελευταίες αναλύσεις του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών αποτελεί τμήμα ευρύτερης προσπάθειας της Άγκυρας να εμφανισθεί ως προστάτιδα των μουσουλμανικών πληθυσμών.

Την ίδια στιγμή, η ένταση στο Αιγαίο παραμένει, μολονότι μετεξελίσσεται: εκεί που κυριαρχούσαν οι παραβιάσεις και οι παραβάσεις, τώρα υπάρχουν οι υπερπτήσεις στις θεωρούμενες από την Τουρκία γκρίζες βραχονησίδες. Από την πλευρά του, ο κ. Καραμανλής συζήτησε, σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», με τον κ. Ομπάμα και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της Χάγης. Όμως, η κινητήριος δύναμη που υπήρχε επί Σημίτη- η επιθυμία της Τουρκίας να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Ένωση- δεν υφίσταται πλέον.

Το Πεντάγωνο.

Στο ελληνικό Πεντάγωνο παρακολουθούν με ανησυχία τις κλιμακούμενες υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών στα ελληνικά ακριτικά νησιά και στελέχη της Αεροπορίας εκφράζουν φόβους ακόμα και για ένα «θερμό ατύχημα» κατά τη διάρκεια μιας αερομαχίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν δοθεί εντολές για «προσεκτικές αναχαιτίσεις» στους Έλληνες πιλότους, προκειμένου να αποφευχθεί τέτοιο ενδεχόμενο. Ωστόσο, στο Πεντάγωνο δεν ανησυχούν αυτή τη στιγμή για σενάρια κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας. Αντίθετα, στον διπλωματικό τομέα είναι έκδηλος ο εκνευρισμός για τους πόντους που χαρίζει η αμερικανική πλευρά στην Άγκυρα. Όμως, όπως επισημαίνουν ορισμένοι διπλωμάτες, η απογοήτευση είναι αδικαιολόγητη. Εδώ και καιρό ο Μπαράκ Ομπάμα έχει κάνει σαφείς τις προτεραιότητές του και αυτές, εάν εξαιρέσει κανείς την οικονομία, περιλαμβάνουν την αποχώρηση των Αμερικανών από το Ιράκ, την εξομάλυνση των σχέσεων σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέτωπα, την προσέλκυση περισσοτέρων δυνάμεων για το Αφγανιστάν, την εξεύρεση «τοπικών χωροφυλάκων» σε διεθνές επίπεδο.

Τα συν της Τουρκίας.

Στις προτεραιότητες αυτές η Τουρκία ταιριάζει γάντι – είναι περιφερειακή δύναμη, απαραίτητη για την έξοδο των Αμερικανών από το Ιράκ, πρότυπο για τον ισλαμικό κόσμο όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ, ιδανικός διαμεσολαβητής με το Ιράν, τον Καύκασο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη. Η Ελλάδα, από την άλλη μεριά, έχει ένα καλάθι σχεδόν άδειο για τους Αμερικανούς- δημιουργεί προβλήματα με τα Σκόπια, ακυρώνει τον ρόλο της στα Βαλκάνια, φλερτάρει με τη Ρωσία για τα ενεργειακά, δείχνει σκανδαλώδη προτίμηση στη Γαλλία για τα εξοπλιστικά.

Κλειδί για τους Αμερικανούς η αποχώρησή τους από το Ιράκ