Απαραίτητος ο έλεγχος για συγγενείς καρδιοπάθειες στα μωρά
Οι συγγενείς (εκ γενετής) καρδιοπάθειες αποτελούν κύρια αιτία νηπιακής θνησιμότητας στη Δύση. Ωστόσο, με τις εξετάσεις πριν από τη γέννηση ανιχνεύεται μόλις το ένα στα τέσσερα κρούσματα συγγενούς καρδιοπάθειας, ενώ η εξέταση των νεογέννητων επίσης είναι πολύ πιθανό να μη διαγνώσει το σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα ενός μωρού.

Οι συγγενείς (εκ γενετής) καρδιοπάθειες αποτελούν κύρια αιτία νηπιακής θνησιμότητας στη Δύση. Πριν από λίγους μήνες, τα Κέντρα Ελέγχου & Προλήψεων Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ δημοσίευσαν έκθεση που έδειξε ότι η νηπιακή θνησιμότητα στις ΗΠΑ είναι 6,71 ανά 1.000 μωρά – αναλογία από τις υψηλότερες στη Δύση.
Τον περασμένο Οκτώβριο, εξάλλου, μελέτη των νηπιακών θανάτων που καταγράφηκαν στην Καλιφόρνια τα τελευταία 16 χρόνια έδειξε ότι εκατοντάδες μωρά και νήπια πεθαίνουν ετησίως λόγω μη διαγνωσμένων- αλλά αντιμετωπίσιμων- συγγενών καρδιοπαθειών.
Όπως λέει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δρ Ντάρσακ Σανγκάβι, επικεφαλής του Τμήματος Παιδοκαρδιολογίας και επίκουρος καθηγητής Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, οι μέλλουσες μητέρες υποβάλλονται σε υπερηχογραφήματα για να εντοπιστούν τυχόν συγγενείς ανωμαλίες στα έμβρυα που κυοφορούν.
Ωστόσο, η ποιότητα αυτών των εξετάσεων ποικίλλει, καθώς εξαρτάται – μεταξύ άλλων – από τον επιβλέποντα γιατρό.
Επιπλέον, οι ισχύουσες οδηγίες οργανισμών όπως το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων- Γυναικολόγων συνιστούν μια περιορισμένη, αδρή εξέταση των θαλάμων της καρδιάς (η καρδιά αποτελείται από τέσσερις θαλάμους, τους δύο κόλπους και τις δύο κοιλίες).
Το επακόλουθο είναι να ανιχνεύεται πριν από τη γέννηση μόλις το ένα στα τέσσερα κρούσματα συγγενούς καρδιοπάθειας. Μετά τη γέννηση, επίσης είναι πολύ πιθανό να μη διαγνωστεί το σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα ενός μωρού με τις συνήθεις εξετάσεις.
Οι γιατροί που εξετάζουν τα νεογέννητα υποψιάζονται ότι κάτι δεν πάει καλά με την καρδιά τους εάν ακούσουν ένα «φύσημα» με το στηθοσκόπιο ή εάν παρατηρήσουν πως το μωρό έχει μελανίζον χρώμα ή δεν έχει παλμό στα κάτω άκρα.
Ωστόσο, μελέτη του 1999 έδειξε ότι με αυτές τις εξετάσεις δεν ανιχνεύονται περίπου τα μισά κρούσματα σοβαρής συγγενούς καρδιοπάθειας- γεγονός ιδιαίτερα επικίνδυνο για το μέλλον του μωρού.
Για να αντιμετωπιστεί ολοκληρωτικά το πρόβλημα, ο δρ Σανγκάβι εκτιμά ότι απαιτείται η καθιέρωση ενός προγράμματος προληπτικού ελέγχου όλων των βρεφών – όπως ακριβώς απ΄ όλα γίνεται λήψη αίματος από την πτέρνα λίγες ημέρες μετά τη γέννηση, προκειμένου να εντοπιστούν σοβαρά προβλήματα όπως η φαινυλκετονουρία.
Έως τότε, συνιστά στους γονείς να συμβουλεύονται τους παιδιάτρους για το πώς μπορούν να ελέγχουν νωρίς τα παιδιά τους.











